Onları Benim Yapmıyor
2 Temmuz 2006
Uçak havalandı yapıştırdım burnumu cama. Ankara’nın bozkırına bakarken fotoğraf makinasını niye yanıma almadım diye söylendim kendime.
Gördüklerimi kafama kazımaya çalışıyordum ki ne anlamsız bir çaba gösterdiğimi farkedip arkama yaslandım ve bulutları izlemeye başladım.
Ortada yaşayabileceğim tek bir hayat varken aynı anda iki yerde olamam.
Belki bu bozkır kolay kolay kaybolmaz ama geçirdiğim zamanın geçmiş olması nedeniyle geride kalması gerekenleri yanımda taşımak onları benim yapmıyor. Eğer sürekli eski günlere değmeye çabalarsam yaşanması gereken günleri atlamaktan korkuyorum.
Bu nedenle yaşananlar iyi ki yaşandı.
Ne kadar şanslıyım ki iki ay izin alabildim ve ne kadar şanslıyım ki harika bir tatil yaşadım.
Mutlu olmamda emeği geçen herkese teşekkürler.
Ve ne guzelki geri dondun sag salim :) Insallah seneye daha uzun daha guzel tatile gidersin. Kendine cok iyi bak, yorgunluk, havasiz ucak derken hasta olma sakin. Kocaman optum.
meltemcim,
umarım gelecek sene yeniden fırsat bulursun da gelmek için yeniden görüşürüz..bu arada ben saçlarının kısalmış olduğunu fark etmedim bile şimdi okudum:)) gayet fıstık gibisin kafana takma:)
çok öpüyorum..
kolay gelsin bu arada..yoğun dönem seni bekliyor..
sevgiler
pino:)
İlk kez görüyorum sayfanı.
Çok güzel olmuş.
Çizimlerine hayran kaldım.
Sayfanı sık sık ziyaret edeceğim…
yaşananlar olması gerektiği için yaşanmıştır. asla pişmanlık duyulmamalı yaşanan anın tadını çıkartmalıyız…bence…laf kolay uygulamada ne kadar başarılıyız ?
Pinar, iyi dileklerin için teşekküerler.
Pino, buralara da bekleriz. Sen de fıstık gibisin iyi ki görüşmüşüz gitmeden.
Tarkan, teşekkürler. Beklerim ziyarete.
Zeynep, yaşadıklarımız bizi biz yaptığına göre zaten hayatımıza şekil veriyorlar.