Gri
27 Ekim 2006
Bir kısa telefon konuşmasına sığdı, binlerce Km uzaktan dinlediğim yalanlar ve hayal kırıklığıyla birleştiler. Renkler gri oldu.
Bugünün tesellisi yok.
- © 2006-2008 Meltem Sozer
- Bu sitede yayınlanan içeriğin her hakkı saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz.
uzun zamandır sitene bakmadan güne başlamayan, tuhaf bir şekilde seni kendine yakın hisseden biriyim. çok endişelendim, merak ettim. ne oldu? ve sen iyi misin?
Ne ? nasıl yanı? Seni bu kadar depresif yapacak ne oldu? Çok merak ettim lütfen kendini toprla bak bebişin de üzülür sonra…
Sessiz okuyuculardandım taaki bu postu gorene kadar. Ne oldu? Uzulme lutfen. Bebisi dusun…
Üzülme demekle geçmez biliyorum ama üzülmemeye çalış. Geçer, bebeğin de seninle birlikte üzülüyor.
Böyle bir şey demeye ne kadar hakkım var bilemiyorum ama eğer seni üzen şey sağlıkla ilgili birşey değilse inan boşver gitsin. Bebeğin bu durumdan senden fazla etkileniyordur emin ol. Ve lütfen bebeğini de kendini de sıkıntıya sokma. Doğduğunda anlayacaksın ki ondan önemli bir şey yok. Bu arada sayfan çok güzel. Hoşçakal… Sevgilerimle…
Zaman herşeyin ilacıdır.İçindeki harika şeyi düşünsene,bundan daha güsel bir şey olabilir mi de ve biraz boşver.
Bizler için buradan “üzülme”vs.demesi kolay ama unutma ki her karanlığın bir aydınlığı vardır Meltemcim:)))
özge, endişelendirdiğim için üzgünüm. Sadece hiç beklemediğim bir olay yaşadım ve bunu yaşatan kişiyle çok yakın olduğumuz için büyük bir hayal kırıklığı hissediyorum. Bir kaç güne kadar iyi olurum. Teşekkürler.
Şebnem, bebiş ve ben sakin kalalım diye tekrar yogaya başladık. Biraz zamana ihtiyacım var. Bu kadar üzgünken iyiymiş gibi davransam ancak kendimi kandırmış olurum.
Mavi, destek olduğun için teşekkür ederim.
Banu, bebeğim üzülüyor düşüncesi beni de çok üzüyor. Biraz zaman gerekli.
Elvan, Sağlıkla ilgili bir problem değil. Belki hamile olmasam bu kadar üzülmezdim. Birazda hormonlarla ilgili sanırım.
Biyonikkedi, aslında aydınlık istemiyorum. Gün geliyor tekrar tekrar aynı insanı affedip duruyorum. Hayatında yeterli drama yok diye ilişkilerini kazıyıp duruyor. Durduk yere kendini ve beni üzüyor. Sonra hayatından çıkarma şansın olmadığı için günler aydınlanıyor ve affediyorsun. Zaman geçsin yine bir gün günlerini karartsın diye.
Size kisa bir hikaye gondermek istiyorum, ben zor zamanlarimda hep bu hikayeyi okurum, size de yardimci olmasi umidiyle… umarim uzuntunuz uzun surmez….
Hayat bazen hesaba katamadığımız şeylerin bütünüdür.
Küçük bir hikaye… Kuyuya düşen eşek misali
Günlerden bir gün, köylerden birinde, adamın birinin eşeği,kuyunun birine düşmüş. Niye düşer, nasıl düşer sormayın. Eşek bu. Düşmüş işte. Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı belki, üzerine de toprak dökülmüştü. Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm. Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı, bağırdı kendi dilinde. Ayıptır söylemesi, anırdı yani. Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü. Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor. Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı. Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı. Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez.
Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek. Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak attılar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde silkinerek dibe döktü.
Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu. Köylüler ağzı açık bakakaldı.
Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır (Ne bazeni, çoğu zaman)…
Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla baş etmenin tek yolu, yakınıp sızlanmak değil, düşünüp silkinmek ve kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır.
Kör kuyuda olsak bile…
Anlıorum seni;Bazen Mesafelere kahredersin bu tür durumlarda.
Üzülme Olur mu?
kestaneşekeri, hikaye için teşekkürler. Çok güzel.
PuccaMuj, sanırım çok duygusalım bu aralar. Çok iyisin…
böyle durumlarda “insandır” demek lazım. bazen karşımızdakileri “arkadaş” olarak o kadar yüceltiyoruz ki, insanı taraflarını unutuyoruz. şarkıdaki gibi, sonunda eskiyen sen olma. fetus de olmasın :( ben dilsizliğime geri dönüyorum, kendine dikkat et.
Bu üzücü olayın bi şekilde atlatılmış olmasına sevindim. Hamilelikte hormanların dengesi alt üst oluyor sanırım :)
Duygularını yoğun yaşadığında çizimlerin de bundan etkileniyor. Geçen yaptığın seramik de çok güzeldi, bu çizimin de çok etkileyici. bütün o duyguları anlatmaya kısacık yazı cuk oturmuş,.
Özge, sen yine de ara sıra uğrayıp ses ver…
Nurdan, çizimi beğenmiş olmana çok sevindim. Bu aralar duyguları anlatan bir dakikalık çizimler üzerine çalışıyorum.