Anne Baba Öğrenci Olunca
23 Şubat 2007
Senin için hissettiklerimi yazmak çok güç. Bir elim sürekli, basket topu yutmuşum gibi görünen karnımın üzerinde ve ben nereye sen oraya.
Seninle günlerimiz okulda kütüphanede geçiyor. Ödev yapıp, bitirmem gereken proje için çalışıyorum. Sıkılma diye sana akşamları masallar okuyorum yüksek sesle. Birlikte opera dinliyoruz. Biliyorum sen de benim gibi en çok eğitimli insan sesini seviyorsun. Okula götürüyorum seni canlı caz, piyano dinlemeye. Baban fırsat buldukça ud çalıyor.
Anne karnındaki minnacık bir bebeğin dışarıdaki dünyaya verdiği tepkiler ve iletişime bu kadar açık olman bizi çok şaşırtıyor.
Aramızdaki ilişkide duygularımızı sözsüz bir anlatımla birbirimize hissettiriyoruz. Gün içinde seninle ilgili ne çok hayal kuruyorum. Baban geçen gece, eskiden hep seni düşünürdüm şimdi bir seni bir bebeğimizi düşünüyorum bütün gün aklım ikinizde dedi.
Zaten babanın ellerini nasıl tanıyorsun anlayamadık ama o karnıma dokundumu hemen tekmelemeye başlıyorsun. Sözsüz iletişimin gücü hissedilenlerin tümünü açıklayabiliyor.
Hamileliğim ilerledikçe insanlar bana çok iyi davranmaya başladı. Tanıdık tanımadık herkes yardımcı olmak istiyor. Geçen gün derste ayakkabımın bağı çözüldü. Her geçen gün ayakkabı bağlamak zorlaştığı için üşenmiştim bağlamaya. Sınıf arkadaşlarımdan biri sen eğilme ben bağlarım deyince çok şaşırdım. Bunun gibi o kadar ilginç örnekler var ki.
Özellikle de insanlar karnıma bakarak konuşuyorlar :) Yani benimle değil seninle konuştukları için yukarıda ki resmi bluzumun üzerine baskı yaptım. Bu baskıyla karnım bir görüntüye kavuştuğundan beri sürekli baskı için sipariş geliyor.
merhaba,iran dan sizin yazdiklarinizi okoyorom site cok sevdim cok icden yaziyorsonoz .size va bebeginize cok guzel gonner tamanni ediyorom .
Canim benim. Ozeniyorum valla siz ahmish bloglarini okudukca. Ben de gobishimi cok severdim. Simdi o minik eller ayaklar cikti da yari boyum kadar kocaman adamimin penceleri ve patileri oldu. T-shirt baskisi hakikaten cok guzelmis. Ellerine saglik.
Mrb, bu günde yazmasaydın birşeyler ,diğer yazına yorum gönderecektim birşey mi oldu diye..Merak ettirdin kendini.
Baskı düşüncen çok yaratıcı, farklı şeyleri bulmakta üstüne yok:) Tadını çıkarmalısın bebeğinin hep seninle olmasının sanırım:) Özleyeceksin gibi geliyor..
Umarım sen diye hitap edişime kızmassın,kızarsan söle.
Sevgili Meltem’ciğim. Biliyorsun çok kısa süre önce ben de hamileydim, şimdi minik kuşlarım kanatlarımın altında. Ne önceyi özlüyorum, ne de geleceği hayal ediyorum. Yavru kuşlarımın her aşamasını sindire sindire yaşıyorum her an. Göbeğindeki o güzel resmin sahibini kucağına sağlıkla alman dileğiyle. Sevgilerimle :)))
Meltem’ciğim,
İlk kızıma hamileyken eşim karnıma doğru eğilerek sürekli konuşurdu onunla. Ve doğduğu zaman babasının sesine alışkındı ve hep tepki verdi aynı karnımdayken yaptığı gibi. Ve belki daha önce de yazdım ama tekmelerin verdiği o güzel his nedeniyle bir sürü çocuk doğurabileceğimi düşünürdüm hep. Bluzunun üzerine yaptığın baskı harika:) Ellerine sağlık canım.
Sevgilerimle…
Cok guzel olmustur o bluz simdi :)
Ne diyeyim ki süpper olmuş! Şimdiden çok şanslı bir bebek olduğunu söyleyebiliriz, ne mutlu ona:))
ne alemsin sen :)
darya, teşekkür ederim.
Pratik Anne, teşekkürler. Hamilelik gerçekten de çok güzel bir dönemmiş. Eminim sizin de hamileliğinizle ilgili ne güzel hatıralarınız vardır.
Gaye, beni merak ettiğin için teşekkürler. Sen demenin hiçbir sakıncası yok.
Didem, Gördüm senin miniklerin fotoğraflarını. Çoook tatlılar çok.
bocuruk, kesin tanıyor babasını sesini. Tekmeler her geçen gün daha güçlü hale geliyor. Bir de hiç durmuyor küçük bey sürekli tekmeliyor artık.
Ben şimdiden bir bebek daha düşünmeye başladım:)
Sanem, teşekkürler. Çok şirin oldu gerçekten.
Cadi, teşekkürler
Kado :)
Bu minik bebişlerin babanın elini nasıl olup da hissettiklerini ben de anlayamıyorum. İlk hareketlerini hissettiğim 15. haftamızdan beri, babasının eline tepki veriyor, başka biri elini koyduğundaysa put gibi duruyor. Hatta hareket halinde olduğunda bile, başkasının elinden rahatsız oluyor. Babanın elineyse, ben uykudayken yani benim haberim yokken bile tepki vermeyi sürdürüyor. Şimdi artık bebişim büyüdü, 33. haftadayız. Halen babasıyla ben uykudayken oyunlar oynamayı sürdürüyor. Artık babasının elini takip etmeyi de öğrendi, nereye dokunursa orada harekete başlıyor(muş). Doktor teyzemiz, bebeklerin telepati gücünün çok güçlü olduğunu söylüyor. Hatta, doğduklarında doktorun sesini tanıyıp tepki bile veriyorlarmış. Mucize mucize mucize….
Meltem’cigim,
Bluz ne kadar guzel olmustir tahmin ediyorum:)
Ben de klasik muzik dinletirdim Ege’ye hamileyken. Hareketli muzik dinlerken yerinde hic durmazdi:)
Simdi de muzik dinlemeyi cok seviyor..
Saglikla bebegine kavusunca beraberce dinlersiniz artik:)
Berna, Demek aynı durumları yaşıyoruz. Bir bebek insanı nasıl mutlu ediyor :)
Hanife, Anne karnında bebekle birşeyler paylaşmaya başlayıp doğduktan sonrada bunları sürdürmek harika olmalı.
çok şirinsinnizz:)