Doğum Hikayem
4 Haziran 2007
22 Mayıs gecesi saat on ikiye yaklaşırken, yeni açtığım pirinç cipsinden tam bir tane yemek üzere ağzıma yaklaştırırken ve sevgilimle uzun zamandır seyretmek istediğimiz filmi izlemek üzereyken suyum geldi. Hemen doktoru aradık ama evden çıkmamız iki saat sürdü. (Bu iki saat gerçek anlamında kullanılmıştır.)
Bizi önce izleme odasına (triage) aldılar. Testler yaptılar, bebeğin kalp atışlarına baktılar ultrasonda incelediler. Sancılarım olmadığı ve bebeğin hala yeterince suyu olduğu için sabah dörtte eve gönderdiler. Biz de bir güzel uyuduk.
23 Mayısta sabah kahvaltımızı yaptık. Öğleden sonra doktor randevumuz vardı, randevudan önce sancılar da 13 dakikada bir düzenli bir şekilde gelmeye başladı. Doktor ulturasonda bebeğin artık yeterli suyu kalmadığına karar verip bizi hastaneye yolladı. Eve uğrayıp hastane çantamızı aldık, biraz atıştırıp hastaneye gittik. Odamıza yerleştiğimizde saat öğleden sonra dörttü. Hastane odasının jaluzilerinden hafif bir güneş sızıyordu. Ben komik hastane gömleğinin içindeydim ve sevgilimle birbirimizin fotoğraflarını çekip eğleniyorduk. Bu arada sancılar düzenli olarak beş dakikada bir gelmeye başlamıştı. Doktor bu sancıların yeterli olmadığına karar verip suni sancı vermeye başladı. Bu sırada kendimle ilgili yeni birşey daha öğrenmiş oldum benim ağrı eşiğim yüksekmiş. Uzun saatler bu ağrıların dayanılmaz olduğunu düşünmedim ama doğuma enerjim kalsın diye epidural istedim. Epidural yapıldıktan sonra sancılardan ne kadar çok yorulmuş olduğumu farkettim. Bu sırada biraz uyuma fırsatım oldu. Saatler hastaneye yattığımdan itibaren o kadar çabuk geçiyordu ki inanamıyorduk. Bana sürekli serum ve suni sancı (pitocin) veriyorlardı. Monitörden sancıları ve bebeğin kalp atışlarını takip ediyorduk. sancıların süresi ve şiddeti arttıkça bebeğimizin kalp atışları düzensizleşmeye başladı. Bu nedenle pitocini azalttılar.
24 mayıs sabah saat altı civarında, bu kadar saate rağmen açılma sadece yedi cm. di. Doktor bebeğin kafasının duruşunun doğum için uygun olmadığına karar verince hemşire sevgiliminde yardımlarıyla bana çeşitli hareketler yaptırmaya başladı. Sonra birden ateşim yükselmeye başladı. Su geldikten sonra en büyük risk enfeksiyon ihtimaliydi, malesef o da oldu. Bunun üzerine bana ateş düşürücü ve antibiyotik vermeye başladılar. Saat yedi civarlarında doktorum tekrar geldi. Ben artık itmeye başlayacağım diye düşünürken o gayet ciddi bir ifadeyle şu açıklamayı yaptı:
Bebeğin duruşu nedeniyle onu itmeye başlaman mümkün değil, uterusun yoruldu ve artık kasılmaların düzensizleşti. Neredeyse yok denecek kadar azlar, bebeğin kalp atışları düzensizleşti, yorgunsun ve üstelik mikrop kaptın. Normal doğum yapma ihtimalin yok. Seni sezaryana almak zorundayız.
Normal bir doğum yapıp bebeğimi kucağıma almak onunla zaman geçirmek istiyordum. Doktor odadan çıkınca ağlamaya başladım ve ben tam ağlamaya başlamıştım ki benim doktorum ve ameliyata girecek tüm ekip içeri daldılar. Bir sürü insan hızla beni ameliyata hazırlıyordu. Bir yandan da kimi sarılıyor, kimi teselli ediyor, kimi elimi tutuyordu. Ağlıyor olduğum için utancımdan ölecektim. Bütün bunlar çok hızlı oldu. Üstelik okumadan bir kaç belge bile imzalattılar bu arada. Belgede ne yazdığını açıklıyorlardı hızla, ben de imzalıyordum. Ameliyatta kollarımı bağlamamalarını istedim, bağlamadılar. Sevgilim yanımda bana destek oldu. Bebeğimiz doğunca mikrop kaptığım ve onu da beni de ayrı özel bakım ünitelerine gönderecekleri için sevgilimin ısrarıyla bebeğimizle beş dakika geçirebildik.
Hastanede dört gün yattım ve bu süre içinde özellikle hemşireler melek gibiydi. Hastanede kaldığım dört gün boyunca sevgilim hep yanımdaydı ve bebeğimize birlikte baktık. Sevgilim sayesinde yaşadığım zorlukların kolayca üstesinden gelebildim.
Doğumun normal başlayıp sezaryanla sonuçlanmasının en kötü yanı toparlanmakta zorluk çekmem oldu. Çok uzun süre aç ve uykusuz kaldım. Günlerce serum verdiler ve hastaneden çıktığımda hamile kıyafetlerime giremeyecek kadar şişmiştim. Hala güçlü ağrı kesiciler olmadan yataktan çıkamıyorum. Ama her acı arkasında iz bırakmadan geçip gidiveriyor. Kucağımda bebeğimle hayatımın en güzel günlerini yaşıyorum.
Meltem, hem tebrikler, hem de büyük geçmiş olsun, ama herşeye değiyor demek ki bebeği kucağına alınca..Benim 4,5 ayım kaldı artık rüyalarımda hastane görmeye başladım:))
aaay…bu kadar ciddi olduğunu bilmiyordum olayın..çok üzüldüm şimdi…ama artık bebişiniz kollarınızda bence o her şeye değer…çok geçmiş olsun…allah bebişinize uzun ömürler versin…paşa gibi gelmiş dünyaya zaten…çok rahat bi bebiş olacak belli…bence hiç üzülme..tekrar tebrik ediyorum…allah analı babalı büyütmek nasip etsin…tüm maşallahlar kevin arel’e…hoşgeldin dünyaya küçük bebiş…
Çok geçmiş olsun, umarım şimdi daha iyisinizdir. Bebişinize de kocaman öpücükler :))
meltem merhaba,
blogunuzu bir süredir keyifle izliyorum. minik kevin arel’e anne ve babasıyla birlikte uzun ve harika bir ömür diliyorum.
doğum hikayenizi okuyunca yorum yazmadan edemedim, çünkü neredeyse 3 yıl önce yaşadıklarımı anlatıyordunuz. amerika’da bir hastanede, kocamla başbaşa, normal başlayıp sezeryanle biten ve doğum sürecindeki komplikasyonlar sonucu 1 hafta bebeğimle hastanede geçen günler… hepsi geçiyor ve gerçekten unutuluyor.
bebeğinizle birlikte mutlu bir yaşam dilerim:)
Meltem senin doğum hikayeni de okuyunca gördüm ki takip ettiğim hamiş bloggerlar hep problemli bir şekilde doğum geçirdiler :(
Ben şimdi napcamı şaşırdım walla…zaten belirsiz kafamda napcamı bilmiyorum normal doğum mu sezaryen mi yapsam diyorum şimdi dahada kafam karıştı..
Çok üzücü güzel başlayıp yorucu biten bir doğum olmuş..
ama şimdi bebişinde senin de sağlıklı olmana çok sevindim..seninde dediğin gibi unutuluyo çabuk geçiyo ve bebişinle şimdi mutlusun…önemli olan da bu…
Hepinize sevgiler..Arel’in yeni resmini de görmek istiyoz biz :)
Meltem’cigim.
Cok gec kaldım yazmakta,affet.. Turkiye tatili sebebiyle internet baglantım olamadı bir sure.
Bebegine saglıkla kavusmana cok sevindim. İkinizin de saglıklı olmasına cok sevindim.. Gorusmek uzere..
Önce üzüldüm, işler planlandığı gibi gitmediği için. Ancak sonra sevindim, hepsi geçip gittiği ve şimdi bebeğinle birlikte olduğun için:) Geçmiş olsun.
Meltemcim tebrik ederim ikinizi de, zor bir doğum olmuş ama mutlu sonla sonuçlanmasına çok sevindim. Eminim çok güzel bir bebektir. Tekrar tebrik ederim çok sevindim sizin adınıza :)
Sevgili Meltem büyük gecmis olsun neyseki ikinizde su an iyiysiniz umarim hep saglikli bir yasam sürersiniz.
Meltem, oncelikle cok gecmis olsun. Biraz zorlu bir dogum olmus ama su anda ikiniz de iyi ve sagliklidir umarim. Tekrar tebrikler.
Aglayarak okudum yazini, annelik hormonlarim zirve yapti, sanirim benim de sezeryan ve enfeksiyon disinda hemen hemen ayni dogum deneyimi yasamamdan kaynaklaniyor. Yanimda annem ve ablama da okudum, onlar da gozlerinden yaslar suzulerek dinlediler. Orada olsam sarilir sarilir aglasirdik herhalde…Canim benim, cok cok gecmis olsun, ucunuze de uzun ve saglikli bir yasam diliyor, sevgilerimi gonderiyorum.
Geçmiş olsun Meltemcim. Birşeylerin ters gittiğini hissetmiştim ama bu kadarını beklemiyordum. Neyseki hepsi geçici şeyler size kalan Paşa oğlunuz Kevin Arel oldu. Hayatının en güzel günlerinin hiç bitmemesini dilerim.
Meltemciğim çok büyük geçmiş olsun. Zor bir doğum olmuş. Eşine, sana ve Arel’e mutlu ve sağlıklı uzun bir ömür diliyorum. Sevgilerimle…
geçmiş olsun meltem,
daha önce 4 gün hastanede kaldığını okuyunca çok kötü ihtimaller gelmişti aklıma neyseki arel in ve senin sağlığınız yerindeymiş,çok sevindim buna.istemene rağmen normal doğum yapamamana , şu anda daha fazla ağrılarının olmasına üzüldüm ama en azından sen elinden geldiği kadar uğraştın buna.
seni canı gönülden tebrik ediyorum hem doğumundan hemde pozitif yaklaşımını kaybetmemenden ötürü.
en kısa zamanda tekrar haberlerinizi almak belkide bir ihtimal arel bebişimizi görebilmek(genede resim koymak istememe arzunuza saygı gösteriyorum,benimki sadece bir dilek :P) dileğiyle
Meltem Hanım,
Çok geçmiş olsun ve gönülden tebrik ederim..anlattıklarınız beni çok duygulandırdı…inşallah bundan sonra ailece sağlıklı güzel günler geçirirsiniz.Minik Arel’e sağlık ve bol şans diler, Allah anne ve babasından ayırmasın derim
Meltem, planlandığı gibi gitmeyen her iş can sıkar ama senin öyle güzel bir hediyen var ki sonucunda.. Muhteşem bi’şey olmalı.. Çok çok geçmiş olsun Meltem’ciğim.. Arel’le birlikte daha nice güzel günlere..
Meltemcimmm,
Canım zor olmuş ama sonu iyi oldu. Çok çok geçmiş olsun. Anneli babalı büyütün bebeğinizi. Sezeryanla ilgili sıkıntıların gün geçtikçe azalacak sen de bebeğinin keyfini daha çok çıkaracaksın inşaallah.
çok geçmiş olsun.Annelik böyle işte:) bende 19 günlük bi anneyim.ancak başlangıcı yani doğum kolay diilmiş ,öğrenmiş bulunuyorum.Sana bebişin ve eşinle uzuuun,sağlıklı ve neşeli bir ömür diliyoruum.
Meltem merhaba çok geçmiş olsun ve tebrikler.Ben 16 sene önce kızımı doğurdum.
Benimde önce suyum geldi sonra suni sancıyle doğum yaptım ama benimki erken doğumdu.Ama bütün zorluklar unuyuluyor.Kızımı kucağıma aldığımda dünyanın en güzel bebeğiydi o…Allah bütün çokcukları ailesine anne ve babasınıda çokcuklarına bağışlasın.Sevgiyle kalın…
Canım yaşananlar gerçekten oldukça zorlu olmuş. Herşeyin ötesinde psikolojik açıdan hepinizi yormuş ama sonucu harika bir prens ve sağlığınızın yerine gelmesi olmuş!!! Tekrar çok geçmiş olsun ve hayatınızda yaşadığınız en büyük sınkıntı bununla kalsın. sevgilerimizle:)
çok tebrikler, ne olursa olsun sağlıklıca kucağına almış olman muhteşem..seni normal doğumu isteyipte sezeryanla doğum yapanlar klubune davet etmek istiyorum :)
Zor bir deneyim olmuş..Geçmiş olsun..Aynı zamanda da tebrikler :))
Çook çok geçmiş olsun ama sonuçta ikinizde iyisiniz şükürler olsun;) Olsun olsun, herşey güzel olsun, Kevin da koca adam olsun:))) Tekrar tekrar tebrikler;)
Neyse, hepsi gecmisssss!!!!!!
Benim suyum gelmedi ama cok ateslendim, dogum agrisiyla hastahaneye gittik. Benim oglan da yuzsunu ters cevirmis, doktorum saatlerce cevirmeye calisti. Sonunda da becerdi. Tam uc saat, valla abartmiyorum, uc saat ittim. Butun hemsireler sezeryan diyor, doktor, yok, biz normal yapacagiz diyor. Neyse, sonunda normal dogdu.
Hepsi de gecti, gitti. Simdi kocaman oldu, uc gundur tuvalet egitimi yapiyoruz. Halbuki daha dun basini tutamiyordu. Hicbir saniyesini kacirma bu zamanlarin. :o)
http://www.elifsavas.com/blog
olsun, onemli olan tum cektiklerine degmesi degil mi? degmis iste. oglun ve sen su an sagliklisiniz ya, herseye degmis. hizla iyilesmen dilegiyle…
cok cok gecmis olsun… dogumdan sonra o melegi kucagina alinca hersey unutuluyor. bebeginizle harika bir hayt diliyorum… sevgiler..
Merhaba Meltem, bloglarda gezerken sitenize girdim ve doğum hikayenizi okudum. Anne olmak çok zor ama harika bir duygu bebeğinize kavuştuktan sonra hepsi unutuluyor.Size bebeğinizle beraber sağlıklı sıhhatli uzun bir yaşam diliyorum.
Sevgilerimle…
Melek yavrunuzun minik burnundan öperim :)
Tüm annelere sabır
Tüm bebeklere sağlık
Bebek isteyen herkese dileklerine kavuşmalarını diliyorum.
Darısı başıma :D
En zor doğumu bile yapsan unutuluyor hepsi sağlıkla doğduğunda. Kısa zamanda iyileşir bebeğinin koklarsın bol bol. Mis gibi kokar şimdi o !
Son cumleden de anlasilcagi uzere, guzel seyler herseyin ustunu ortuyor, gelip geciyor. Tekrar tebrikler, sevgiler.
Tebrik ederim. Allah analı babalı büyütsün.Çok zor bir doğum olmuş ama şimdi ikinizinde iyi olmanıza sevindim.
Meltemciğim.. çok .ok geçmiş olsun .. ben sana yazdım zannediyordum batım yok yorumlarda çok utandım. kendi blogumda post yazdım diye burayı atladım galiba.. işler büyüyor Erin büyüdükçe :) beynim artık eskisi gibi değil :P
Tekrar geçmiş olsun ve tekrar gözün aydın :)
Sizi ve ailenizi tebrik ederim. Amerikaya gelince polimer kile merak sarıp internette gezerken sitenizle karşılaştım, yazılarınızı okurken kızkardeşimle aynı tarihlerde ultrason resimlerinizi gördüm ve bugün yine aynı gün doğum yaptığınızı öğreniyorum. Resimdeki hastane odasıda Virginia’dakiyle hemen hemen aynı.Tekrar tebrik ediyorum geçmiş olsun.
Öncelikle bebeğiniz hayırlı olsun.. Anne ve babasıyla uzun ve güzel bir ömrü olsun inşaallah..
Doğum hikayelerimiz çok benziyor.. O yüzden okurken çok etklendim.. Benim suyun gelmesinin yanısıra çok yoğun bir kanamam da vardı ve bebeğin hayatı tehlikedeydi.. Eşi ayrılmış! Hemen sezaryene aldılar beni ve ben de 3-4 gün hastanede yatmak zorunda kaldım.. Ama şu anda o acı ve sıkıntılar masal gibi anlatırken.. Oğlumun bir gülüşü, bir “agu”su “herşeye değer..” dedirtiyor :))
Güle güle büyüt bebeğini..
Kolayliklar dilerim Meltem.
Kucugun o tatli yanaklarindan operim, sevgiyle.
sezeryan mezeryan takilmayalim bu konuya cok fazla… Ben de normal dogum yapacagim diye sabahlara kadar aglamis ve de gozlerim sis vaziyette girmis idim sezeryan ameliyatina. Doktoruma gore 42 haftalikken dogdu yavrum. 1-2-3 diye sayilirken genel anestezi ile uyumus ve de 1 saat sonra bebecigini ancak kucagina almis bir anne olarak ve de haddimi biraz asarak diyorum ki: Keyfinize bakiniz, en azindan epidural uygun gorulmus size; o ilk dakikalarin tadini cikarmissiniz. Sabahin 9bucugunda hic beklemedigi bir anda dogurtulmus yavrumu, saat 11 civarinda emzirebilmistim ben.
Uzulmeyiniz Meltemcigim, sevininiz:) Epidural’ le yavrunuza bahsettiginiz o cok kiymetli ilk saatin kiymetini biliniz.
Guzel mutlu eglenceli neseli gunler:)
Nese
Keo, Çok heyecanlı olmalısınç Umarım herşey istediğin gibi olur.
eliee, çok teşekkürler…
köşenin delisi, teşekkür ederiz :)
milon, doğru şimdiden düzelmeye başladım. Desteğin için teşekkürler.
ASYA, sen üzme kendini benim doğumu gayet sorunsuz geçen bir çok arkadaşım var. Yakında yayınlarım Arel’in fotoğrafını.
hanife, Çok teşekkürler canım.
Anne ve Bebisi, bebeğim yanımda ve ben çok mutluyum.
Mert Ulaş, teşekkür ederiz…
nuray, teşekkürler.
ycurl, ikimiz de iyiyiz teşekkürler.
Açalya, ikimizin de doğumu zor oldu. Ne kadar benzer şeyler yaşadık gerçekten neyse ki zorlu dönem bitti.
Kadriye, çok iyisin teşekkürler…
Ebru, çok teşekkürler.
imo, teşekkür ederim. Yakında yayınlarım Are’in fotoğraflarını.
Elif,iyi dileklerin için teşekkür ederim.
Bilun Şen, evet Arel için herşeye değer.
bocuruk, teşekkürler. Normalde çok çabuk iyileşen biriyim ama sezaryanla ilgili sıkıntılarım hala devam ediyor.
guldem, ben de sizi kutlarım. Bebeğinizle sağlıklı ve mutlu bir hayat diliyorum.
Serays, teşekkürler. Siz kızınızı büyütmüşsünüz bile.
Tarçın, öyle oldu kavuştuk prensimize :)
ıbeking, evet ben de klube üye olayım.
Asortik Krep, teşekkürler.
Cadı, ne diyim olsun :)
Elif, haklısın daha bir kaç hafta olmasına ramen bir çok şey geride kaldı.
muzi, değmez mi ! Arel için herşeye katlanırım.
Koyubeyaz, deneyimli anneler biliyor tabi neler hissettiğimi.
Hayat, teşekkürler…
Bengi, Umarım herşey istediğin gibi olsun.
mutlukadın, hemde nasıl güzel kokuyor.
sanem, teşekkür ederim.
eso, teşekkürler.
Ayça, Arel büyüdükçe ben de böyle olacağım herhalde:) Teşekkürler.
ayşem, ablanı tebrik ederim.
Minik meleğin annesi, kanama olupta sezaryana alınmanız daha çok panik yaratmıştır.Ben acil bir durum olduğunun farkında bile değildim.
Nese, sizinki çok talihsiz bir doğum olmuş.
çok geçmiş olsun .benim doğumum aklıma geldi , yenilen serumlardan acayip şişiyorsun, benim kollarım bacaklarım çok şişmişti ve 2 numara büyük terlik bile ayağıma olmamıştı .evet sezaryen sonrası bir müddet ağrı çekiyorsun ama o bebeği emzirme anlarında ,uyuyuşunu izlerken ağrıdan eser kalmıyor.oğlum 3,5 yaşında ve ben tüm o sıkıntıları unuttum ikinciye hazırım.söylenildiği gibi tüm sıkıntılar ağrılar unutuluyormuş.annelik süper bir duygu sende katıldın aramıza.
hoşgeldin…
Çok geçmiş olsun. Zordur ama bu sıkıntılar çabuk geçer.Yazdıklarını okurken baştan beri planlanmış olan sezeryana benim ve doktorumun ne kadar sıradan baktığımızı düşündüm…
Cok gecmiş olsun. Arel’le birlikte mutlu kalın hep.