Derinlemesine Düşünceler
14 Mart 2008
Akrilik ve mürekkeple yaptığım okyanus dibi resmi düşüncelerimin derinlik öçüsüdür.
Benim için hırpalanmanın tanımı, ne kadar eskiye dayandığını bilmediğim bir görüntü olan tırmalanmış, aç kalmış, kenelenmiş, bakımsızlıktan ve açlıktan tüyleri yer yer dökülmüş artık yemek arayacak hali de kalmamış yeni yetişkin olmuş cılız bir kedidir.
Yedi canına rağmen gözümüzün önünde hayatın ucunda yürür.
Aynı olmak
Hayat boyu aynı olmaya zorlanmak çok korkunç. Ya da sürekli tuhaf karşılamak, beğenilmemek, yazılı olmayan kurallara uymaya çalışmak.
İnsanlar yaşadıkları dönemlerde hep aynı doğruları uygulamaya çalışıyorlar. Kulağa en doğru gelen her uygulamada aynı doğru sonuca ulaşıyormuş gibi.
Ben şöyle yaptım sen de yap. Sanki aynı insanlarız ve aynı sonuçlara ulaşacağız. Eğer herşey bu kadar basit olsaydı yemek tarifleri gibi hayat tarifleri de olabilirdi. Bir tarif ne kadar çok denenmiş ve ne kadar iyiyse biz de öyle iyi sonuçlar elde ederdik ama farklıyız işte o tarifler işe yarasa bile sonucun vereceği mutluluk herkes için farklı olurdu. Hatta bazıları için sonuç felaket bir saçmalık bile olabilirdi.
Ama işte farklı olarak kendini çok büyük bir tehlikeye atar insan, istenmeyenler köyüne tayini çıkartılır hemen. Herkes gıcık olur bu şahsa, bir iki saldırsak gardı düşer mi diye yoklanır. Zehirli kelimeler şekerle kaplanıp sunulur aptal olduğu varsayılarak.
Farklı davranma cesaretine sahip olanın da kendine göre savunma kalkanları vardır tabi. Çocukluğundan beri bu hırpalanmaya maruz kaldığı için umursamaz insanların davranışlarını. Onu tek üzen şey hayal kırıklığını tedavi eden bir hapın geliştirilmemiş olmasıdır. Alınca sakinleştiren haplardan değil de mesela içince bir kaç gün içinde hayal kırıklığını yok edecek ilaç ister.
Zaten hayatın yeterince karmaşık ve zor olması yetmiyormuş gibi bir de yemek tarifi gibi hayat tarif ederler. Uygulama çok pratiktir! denemiyorsun diye önce sinir olur, sonra sinir ederler.
Benzer şeyler düşünüyorum bu sabah, benzer hisler içindeyim.
İnsan en çok da kendini hırpalıyor galiba hırpalanmamaya çalıştıkça…
Aynı köydeniz galiba… Başkalarının hayatına böylesine müdahale etmeye çalışıp her konuda fikir (en iyisi tabii, en iyi fikir onların!!) beyan edip ahkam kesenlere sinir oluyorum sinir. Benim düşünecek bir aklım yokmuş muamelesine ve herkes aynı deneyimlerden aynı şekillerde geçiyormuş gibi davranılmasına da.
Harika tespitler sevgili Meltem..
Yemek tarifleri gibi hayat tarifleri, farklı olanın kendini deliliğin kıyısına atması, köyünden kovulması ve hala hayal kırıklığını tedavi eden bir ilacın bulunamaması..
Yıpranma, yıpratma kendini..
Seni bu kadar derin düşünmeye ve bu harika gözlem/tanımları yapmaya ittikleri için sevin bence..
Farklı olmak, özel olmaktır..
Ne güzel yazmışsın Meltem.
Yaşamak kolay değil :) Hayatın kendisinin zor olmasının yanısıra bir de hayatı zorlaştıranlar var, onlara katlanmak, onları idare etmek ve hatta onları görmezden gelmek bile başlı başına bir çile.
Her insan ayrı bir nehir, akar kendi yatağında…
eskiler ne demiş beş parmağın beşide bir olmaz diye .ben şahsım adına he deyip bildiğimden şaşmıyorum sinir olmak pahasına..yazı çok hüzünlü geldi bana??
selam yazının gücünü bilmeyenler insanların gücünü hiç bilemez benim için çok güçlü birisiniz sanat günlüğünüze ve hayatınızı algılayış ve yorumlayış biçiminizede hayranım
bir yazınızdan alıntı yaptım izinsiz
çek edin lütfen olmazsa izniniz geri çekeyim
sevgiler
hayalci anne, övgülerin için teşekkürler. Alıntı yapmanda hiçbir sakınca yok.