Arel Onaltı Aylık
27 Eylül 2008
Artık yeni bir dönem başladı hayatımızda.
Doktorun son randevuda artık felaket iki (terrible two) dönemine girdiğinden bahsetti.
Farkettin ki sen de bir bireysin ve hakların var. Gün boyunca o hakların ne olduğunu öğrenmeye çalışıyorsun.
Her olmayacak şeyi sonuna kadar zorluyorsun.
Normal her çocuk gibi.
Bazen parkta bile zor anlar yaşıyoruz. Çocuklar sallanırken seni salıncaklardan uzak tutmak ya da aylardır oturarak kaydığın kaydıraktan koşarak inemeyeceğini anlatmak çok güç.
Yemek masasının üzerinde neden ayakta durulmayacağını anlatmak da öyle.
Bazen seni senden korumak çok zor olabiliyor.
Bağımsız kişiliğin nedeniyle biz zaten elinden tutamamaya, dizimizin dibinde oturup oynamamana ve herşeyi kendi keşfetme isteğine alışığız.
Bütün fiziksel özelliklerini babandan almış olsan da kişiliğinin tamamen annene benzemesi nedeniyle senin hiçbir davranışın bana yabancı değil.
Bazen sana bakarken aynada ruhuma bakıyormuşum gibi hissediyorum.
Bu ayın en önemli değişimi, babanın yemek masası sandalyesini kendinin ilan edip yemeklerini orda yemeye başlaman oldu.
Küçücük bir erkek yemek saatleri masaya gelip sandalyede yerini alıyor ve yetişkinler gibi yemeğini yiyor. İnanamazsın ne kadar şeker olduğuna. İlk fırsatta sandalyeye bir ek alıp senin de sofranın boyuna gelmeni sağlayacağız.
Tırmanma yeteneğini abarttın, artık normal yatağa geçme zamanın geliyor. Bebek yatağı tehlikeli olmaya başladı.
Bir azı dişin daha çıktı. Diğerleri önümüzdeki aya kadar çıkacak gibi.
Daha yazılacak çok şey var ama bazı şeyler yaşanırken güzel yazmak aynı tadı vermiyor.
ne güzel resimler.. uzun ve sağlıklı günler dilerim…
sevgiler
ikinci fotografa ba-yil-dim…
Ayol o bisikletin uzerindeki bakis ne oyle! Ralliden mi ciktin cicim :)
umarım şu teribble two devrini en az savaşla atlatırsınız:)
Resimler cok güzel, maasallah cocugunuza.
Benim kizimda bu dönemde bence gerci 2 bucuk yasina dogru ilerliyor ama bir iki aydir ayni seyleri yasiyoruz.
Allah kolayliklar versin hepimize :)
Resimler cok güzel. Özellikle de bisikletine bayildim. Demek iki yaslari zormus. Biz bazilarini simdiden yasamaya basladik. Demek bir yil sonra isimiz daha zormus ;)
Arel’in gelisimini, annesinin duzenli ve guzel anlatimiyla takip etmeyi cok seviyorum. Ayrica, 4 ay geriden gelen oglumuzun bize ne tur surprizler hazirlamakta oldugu konusunda da onceden gerekli tiyolari almis oluyorum:)
Bu vesileyle, bayraminizi tebrik ediyor, Arel ve diger sevdiklerinizle birlikte nice guzel bayramlara erismenizi diliyorum.
Sevgiler,
Ayse Sule
Öncelik olarak bayramınızı en içten dileklerimle kutluyorum .Sitenizi sürekli takip ediyorum çalışmalarınızı çok beğeniyorum …iyi bayramlar
yorumlarınız için teşekkür ederim. Mutlu bayramlar…
Yazindaki son paragraf ne kadar anlamli. Kesinlikle sana katiliyorum…