Arel Ondokuz Aylık
Dışarıda kar yağsın, biz sıcak evimizde kurabiyelerimzi yiyelim.
Her gün az da olsa mutlaka dışarı çıkartıyoruz seni. Bazen kapalı alanlarda oynamaya giderken dışarıda da biraz zaman geçirmen iyi oluyor. Hava birazcık izin verdi mi hemen uzun uzun oynaman için çıkıyoruz.
İlk zamanlar karın ellerini üşüttüğünü farkedince kara çok temkinli yaklaşmaya başlamıştın, şimdi daha çok seviyorsun.
Eskiden boyunun yetişmediği bir yere ulaşmak istediğinde büyük oyuncaklarını ayağının altına çekip uzanmaya çalışırdın. Şimdi sandalyeyi çekiyorsun. Artık ulaşamadığın hiçbir yükseklik yok.
Nasıl güçlü bir bebek olduğuna inanamıyorum. Birazcık daha büyüdüğünde seni bir spora yönlendirmek şart oldu.
Öğrenci anne babayla birlikte yaşamaktan en çok sevdiğin ve oynadığın şeyler kalem, kağıt ve kitaplar oldu. Babanın çok formüllü kitapları ve annenin sanat kitapları elinden düşmüyor.
Geçen ayın son günlerinde tanıştğın stickerler, zor zaman kurtarıcıları olarak hayatımızda önemli bir yer edindi. Bir gün aldığım ayakkabıyı değiştirmek için onbeş dakikalığına mağzaya uğradım. Sen o gün biraz huysuz bir günündeydin ve mağazaya girdiğimiz andan itibaren bağırmaya ağlamaya hatta çığlıklar atmaya başladın. Ben seni sakinleştirmek için sevdiğin herşeyi denerken bir çalışan gelip eline büyük bir sticker verdi ve o an sustun.
Bu stickerler bir mucize, çok zor durumlar haricinde kullanmıyorum. Eline bir tane yapıştırdım mı başlıyorsun oynamaya. Bir o eline bir öbür eline yapışıyor. Sonra parmaklarının ucuna yapışınca düşürmek için sallayıp duruyorsun :) Sıkılınca başka bir yere yapıştırıp kurtuluyorsun.
Sticker, annene zor zamanlarda onbeş – yirmi dakika kazandıran bir mucize. Bakalım bundan ne zaman sıkılacaksın :)
Oynarken seni izlemeye doyamıyorum. Küçük parmakların, küçük yüzün, bana bakışın, boynuma sarılışın, evin içinde parmak uçlarında hoplayarak koşuşunu hiçbirşeye değişmem.
Hayatımızdaki varlığın bizim için en büyük mutluluk.
Bugünlerde arka bahçenin görüntüsü böyle.
Kategoriler: Bebeğimiz
ühüüüü ben bir karış kara hasretim senelerdiir :))
Dur şu sticker’ı ben de bir deneyeyim :D
Nice 19 aylara ;)
Benim de 24 aylık bir oğlum var,benzer olayları o kadar çok yaşadım ki yazınızı okuyunca anılarım depreşti :)) Her ay farklı birşey öğreniyorlar onları izlemek inanılmaz keyifli ve şaşırtıcı :) Sevgiler
nehircce
Arel’in bu günlüğü bir gün okuyacak olması beni çok heyecanlandırıyor.
En güzel hediye bence bu ..
Kar yağmasını bizde hasretle bekliyoruz :)
Sevgiler.
Merhabalar Meltem,
Senin her ay rutinleştirdiğin Arel klasiklerine (ben klasik diyeceğim artık) bayılıyorum. Ben de 17. ayını bitiren oğlum için yazacağım bloguma.
Bu arada karın görünümüne bayıldım.
Sevgiler…
Arel e nice sağlıklı aylar,yıllar dilerim :)
Tatlı Arel kocam olmuş. Bir anda çehresi değişmiş.Artık büyük bir çocuk havasına girmeye başlamış. Nice yaşlarına Meltem
annevebebisi,Ama olmazki İngiltere’de yaşayıp kar istitemek :) Mümkün olduğunca büyük ve yapışkanlılarından seç stickerları.
nehircce, anne olmak güzel birşey.
pelin,ben de çok heyecanlanıyorum. Ama bu günlüğü kendim içinde yazıyorum biliyorum çok özleyeceğim bu günleri.
denizbisikleti,tabi yaz çok güzel hatıra olur hem ona hem size.
güldem,çok teşekkürler…
Sermin, çınar’da çok büyümüş. Çok yakışıklı bir oğlun var nazar değmesin.
ay ay ayyyy, stickerla bizimde vazgecilmezimiz, simdilerde tuvalet islerine basladik, cis ya da kaka yapildi mi bir sticker yapisiyor ele :) ne kadar gurur duydugunu anlatamam Karan’in :)
Valla ben mi size ozeneyim yoksa siz mi bize ozeneceksiniz bilmiyorum ama burada hava hala yaz gibi, biz de kendi kendimize guluyorduk yeni yila havuzda girecegiz diye :) Gelin buralara parklarda kosalim birlikde…
Opuyorum ikinizide.
Arzucuğum biz size çok özendik.Önümüzdeki hafta Orlando’da olacağız:) Kışa beş gün ara versek iyi olacak.