Arel Otuz Bir Aylık
Son iki aydır aylık yazıların gecikiyor bebeğim. Çünkü ben seninle eskisinden daha fazla zaman geçiriyorum ve bu nedenle senin hakkında yazmaya zaman bulamıyorum.
Genelde babana hep baba diyorsun ama onu bir yere çağırdığında ya da bir şey göstermek için heyecanlandığında Emree diyorsun :))
Benim tonlamamı taklit ederek Emree diyorsun. Çok gülüyoruz. Çok tatlısın.
Bir de sabah odamıza geldiğinde babanı Emree kalk diye uyandırıyorsun. Bizi sabahın altısında uyandırdığın halde gülebilme enerjisini bu olaydan alıyoruz.
Günümüzün en heyecanla yapılan aktivitelerinden biri baban giderken arkasından el sallamak. Baban arabaya bininceye kadar pencerenin önünde uzun bir el sallama faslı yaşanıyor. Akşamları o eve döndüğünde heyecan ve mutlulukla karşılıyorsun babanı.
Sonra hava güzel olduğu için her gün dışarı çıkıp geziyoruz. Şimdiden oturduğumuz siteden arkadaşların olmaya başladı. Parklara gidiyoruz. Bisiklete biniyorsun. Her gün uzun uzun trenlerinle oynuyoruz. Resim yapacaksak tren çizmemi istiyorsun.
Ben yemek yaparken buzdolabından yiyecekler, soslar, sebzeler çıkartıp mutfak tezgahına koyuyorsun. Ben yemek yaparken onları kullanıyormuş gibi yapıyorum. Bazen ihtiyacım olan şeyleri istiyorum, onları veriyorsun. Yemek yaparken bana yardımcı oluyorsun.
Hala çok hareketlisin. İki yaşından sonra eskisi kadar hareketli olamayacağını düşünüyorlardı ama sen bunu çürütmeyi başardın :)
Birlikte uzun zaman geçirdiğimiz son iki ay boyunca seninle artık daha iyi iletişim kurabiliyorum. Bunda biraz dil gelişimin rol oynamış olsa da uzun saatler bizi birbirimize iyice yakınlaştırdı.
Sen anne kuzusu oldun :))
Ben de senin kuzun oldum :)
41 e az kalmış:)nice aylara.
Bu kuzu cok yakisikli olmus annesi :) Masallah :) O saclara hele hayran kaldim :))
Gözyaşlarıma hakim olamadım.Çocukları pek sevdiğim söylenemez yada birgün çocuğum olmasını istediğim.Fakat arada sırada iyi bir anne olabilir miydim diye düşünmekten kendimi alamıyorum.Henüz 23 yaşında,bekar biriyim belki de gereksiz kuruntular içerisindeyim ama yine de bu duygu beni hüzünlendirmeye yetiyor.Bu mutlu ve aydınlık aile tablosu dilerim hiç değişmez sevgili Crebro.
Sevgilerimle,
Pınar
bu da çok tatlı bir yazı olmuş.
iki kuzuya da bir arada uzun mutlu yıllar dilerim.tabi “Emree” ile beraber.
ben en çok dışarda geçirdiğiniz vakitlere bayılıyorum… bir de evde geçirdiklerinize :))
Mavi gomlek ve kot pantalon icinde nasil da yakisiklisin Arel! Masaallah sana masaallah:) Annesinin biricik kuzusuna nice mutlu aylar ve yillar…
Arel’in bu fotoğrafına bayıldım .Gömlek çok yakışmış.Zaten çok tatlıydı şimdi de çok karizmatik olmuş:))