Arel Yirmi Dokuz Aylık
Banyodan sonra oyun oynarken çektim onun fotoğraflarını keyfi pek yerindeydi yine.
Bu ayın başlarında aniden yeni bir zorluk çıktı karşımıza. Bazı çocuklarla oynarken birden bire korkunç yüksek seviyede katlanılmaz çığlıklar atmaya başladı Arel. Bir başladımı da durmak bilmiyordu. Genellikle diğer çocuk kendisinden büyük bile olsa korkup ağlamaya başlıyordu.
Arel’i böyle davranmaması konusunda bir çok kez uyarmama rağmen davranış bu şekilde devam edince, çocuklarla oynarken neler oluyor diye oturup uzun uzun izledim. Neden böyle davrandığını da anlamış oldum.
Arel naziktir hiçbir çocuğa vurmaz, itip kakmaz, elinden oyuncağını almaz, oynarken sırasını bekler. Ama karşısındaki çocuk eğer ona bunlardan birini yaptıysa önce kibarca oyuncağını istiyor ya da sırasını beklemesini ama işe yaramazsa basıyor çığlığı, hem de ne çığlık! Sanki işkence görüyormuş gibi ve ta ki karşısındaki çocuğu korkutup ağlatıncaya kadar.
Başta ona doğru davranmadığı konusunda ısrarcı olacaktım ama sonra ne yapmasını önermem gerektiğini bilemedim. Başka çocuğun elinden oyuncağını almasına göz yummasını isteyemem ki. Herşey için benden yardım istemesini ya da ona itip vurana ses çıkarmadan boyun eğmesini.
Sana vurana sen de vur demeyi biraz daha büyüyünce düşünüyorum en azından. Daha ona önerebileceğim her çeşit ilişki yeteneği için çok küçük olduğunu kabullenip karışmamaya karar verim. Kendi aralarında çözmeyi öğrenseler daha iyi olacak. Ayrıca kendimi, en azından itip kakıp başka çocuklara vurmuyor diye de rahatlattım. Çünkü bu yaşta bütün bu davranışlar normal aslında. Paylaşmayı, birlikte oynamayı öğrenmeye çalışıyorlar ama duygu ve davranışlarını nasıl kontrol edeceklerini bilmiyorlar.
—-
Artık iki tekerli bisikletlere biniyor küçük beyimiz. Arka tekerinde iki küçük destek tekeri dışında tüm denge ve kontrolün sürene ait olanlara. Sürdüğünü görünce şaşırdım da direksiyonunu dönmek için rahatça kullanabildiğini görünce ağızım açık kaldı. Ayakları pedallara ancak değiyor. Şimdi mevsimin kışa dönmesi ne talihsizlik.
Yapmaması gereken birşey yapınca aynen aşağıdaki gibi bakıyor. Fotoğrafları bilgisayara yükleyince buldum bu fotosunu. Kimbilir ne yaptı da öyle baktı.
İnsan kendisine böyle bakan bebeğine nasıl kızabilir ki :)
Kategoriler: Bebeğimiz
Ne kadar masum ya :) Kiyamam :)
Ne kadar buyudu Arel? Sanki dun dogmus gibi geliyor bana kimbilir sana nasil geliyordur. Su ikinci resimdeki bakisa kimse dayanamaz herhalde :)
hakkaten pek şeker bakmış.
not:halının renklerine bayıldım.
Allah uzun ömürler versin.son fotoğraftaki bakışı insanı dağıtır:)
cok seker masallah :))
AREL’E O GÜZEL BAKIŞI GİBİ GÜZEL BİR YAŞAM DİLİYORUM.
çok tatlı bakmış,insanın hep suç işlesin diyesi geliyor
:)
bence bulduğu yol çok işlevsel olmuş duymasın ama
:)
büyüdükçe şekeri mi artıyor Arel’in bana mı öyle geliyor,ayrıca çok yakışıklılaşmış son fotodan bu yana…
Nice 29 aylara, 29 yillara.
Sevgiler
Umur & Ada
annevebebisi, bazen sabrımı çok zorlasa bile böyle baktımı kızamıyorum :)
ycurl, kafanı başka yöne bir dakika çevirme arada büyüyorlar :)
Şule-Bilge’smum, mobilyanın rengine uyuyor diye almıştık teşekkürler.
nihan, kesinlikle :)
Zencefilli Corek, bunların şeker olmayanı yok ki :)
ŞİRİN, teşekkürler
simge tugce, Arel benim için her zaman çok yakışıklı. Ben doğurdum ondan olmalı :)
umur kocak, teşekkürler
Yoo valla kızılmaz. Olsa olsa kucaklanır, bağrımıza basılır. Sıkılır, sıkılır. Muck… muck… öpülür. Aman Allah’ım, ne büyüksün, ne güçlüsün. bu güzellikleri yaratmışsın. Hayatı sevmek bu olsa gerek, y aşamanın anlamı bu olsa gerek. Çok güzel yaa…
Allah uzun ömürler versin. Analı-babalı büyütsün. (Amin)
merhaba, sizi galiba 3 şubat 2010 gibi keşfetmiştim orada burada dolanırken.. 5 aylık hamileydim o zaman arel’in adı dahil herşeyini çok beğendim ve 5 şubatta oturup bütün günlüğü okudum ben de erkek bebek bekliyordum ve oğlumun arel gibi tatlı ve harika olmasını diliyordum. hamileliğimde her şey mükemmel geçiyordu derken 6 şubat sabahı suyum geldi ve 10 şubatta bebeğimi normal doğumla dünyaya getirmek zorunda kaldım…tabi artık bebeğim yaşamıyor… 3 gün aralıksız sancı çektim bebeğimi doğurdum ama kucağıma alamadım…şimdi bunları niye mi yazıyorum? bilmiyorum ki acımı tatlı arel ve onun harika annesiyle paylaşmak istedim galiba…bügün de tekrar arel’in melek yüzünü görmek istedim. ve şimdi bunları yazıyorum işte… benim için arel’i koklayıp öpmenizi diliyorum. umarım hep böyle mutlu ve huzurlu olursunuz uzun uzun sağlıklı bir ömür geçirirsiniz. sevgiyle kalın. gülden
gülden, ne yazacağımı bilemiyorum gerçekten çok üzüldüm.