Arel Yirmibir Aylık
Anneyle babanın çalışma masası varsa Arel’in niye olmasın. Sana da bir çalışma masası aldık. Ben başta nasıl alıştıracağız diye düşünüyordum. Sen dünden hevesliymişsin.
Annenin çizim defterlerinden de aldık sana. Beni çizim yaparken izliyorsun, sonra kendi defterine çizimler yapıyorsun. Ama hızını alamayınca mobilyaları, duvarları, kapıları da bir güzel pastelliyorsun. Kaç defa hayır dedik, dinletemeyince pastellerin kontrolünü elinden aldık. Sadece çizim yaparken sana veriyoruz, işin bitince kaldırıyoruz.
Yani öyleydi. Kontrol bizde sanıyorduk ki pastellerini bir yerlere saklamışsın biz bir dakika ortada yoksak çıkarıp kaşla göz arasında duvarları mobilyaları çizmeyi başarıyorsun:) Toplam üç tane kayıptı, geçen gün birini yakaladım.
Kaldı iki.
Aslında öğrenci evinde yaşıyorsun, mobilyaları yenileyeceğiz evden taşınacağız diye sorundan saymıyoruz bu durumu.
Oyun hamurlarıyla oynamaya başladın. Güzel oyalıyorlar seni.
Müzik aletleri aldık sana, bir sürü gürültü yapıyorsun. Çok seviyorsun onlarla oynamayı. Galiba ileride bir müzik aleti çalmaktan hoşlanacaksın.
Genellikle hava fırsat verdikçe seni dışarıda oynatıyoruz. Bunun dışında bilim müzesine, jungle java ve çeşitli çocuk alanlarına götürmeye devam ediyoruz. Orada çocuklu arkadaşlarımızla bululşuyoruz. Biz kahve içip sizi seyredeken sizler oynuyorsunuz. Hatta sen artık tüm enerjin bitip yerinden kımıldayamayacak hale gelinceye kadar oynuyorsun. Bu kapalı alanlar olmasa seni nasıl oyalardık bilmiyorum.
Bu ay ağzımı bir karış açık bıraktıracak bir olay yaşattın bana. Babanla bir işimiz çıktı, seni bir saatliğine çok güzel bir kreşe bıraktık. Ben ay tüh ağlamış mıdır nasıldır diye üzülürken döndüğümüzde seni pek neşeli bulduk. Beni görünce kaçtın ve oynamaya devam etmek istedin.
Ne hissedeceğimi şaşırdım. Aman ne güzel kreşlik yaşa gelmiş diye sevinsem mi yoksa, aaaaa büyüdü de artık beni istemiyor diye üzülsem mi bilemedim. İki buçuk yaşına geldiğinde kreşe göndermeyi düşünüyordum. Ama iki yaş senin için daha uygun olacak galiba.
O koltuk babanın okuma koltuğuydu. Artık sen de kitaplarına o koltuğa oturup bakıyorsun. Elindeki bu sıralar en sevdiğin kitap.
Kategoriler: Bebeğimiz
Tebrik ederim Arelcim :) Benim de oğlum dün 2.5 yaşını doldurdu, benim için de çok keyifli bir gündü. Sana,oğluma ve tüm çocuklara sağlıklı nice güzel aylar seneler diliyorum. sevgiler :)
Arelcim mesajımı annene değil direk sana ithafen yazmayı düşünüyordum ki nehircce benden önce davranmış:)pastel boyaları saklaman beni çok güldürdü.aferin sana.ama dikkat et annen diğer ikisinin peşinde:))tüm çocuklar ve gençler mutlu,huzurlu ve sağlıklı olsunlar.gözlerinden öperim kuzucuk.
Arel pek şeker gözüküyor baba koltuğunda bayıldım :) Çizim yapmayı hiç bırakma anneciğinden mutlaka bir çok şey öğrenmişsindir….Bu arada boyu çok uzamış,maşallah zuzu’ya…
Pastelleri saklama isine hayret ettim :) Bu cocuklar bir alem :D
Valla ben Arel’in davranışlarına, yaptıklarına şaşırmıyorum artık. Sadece her seferinde maaşallah, aferin diye diye merakla okuyorum. Ve yine kocaman bi AFERİN Arel’e. Hem de tüm yaptıkları için :))
Bakarken ah zaman ne çabuk geçiyor diye düşündüm. Siten ve dolayısı ile sen ve Arel ile ilk tanışmamda 15 aylık yazısını yayınlamıştın…
6 ay!! Benim oğlumunda büyüme dönemi süratle değişiyor…
İnşaallah iyi bir insan olurlar ve çok mutlu olurlar sizin ile birlikte…
Sevgilerr…
Uzun zamandir okuyorum sizi ama bu sefer yorum yazmadan tutamadim kendimi :-)
Cok guzel yaziyorsunuz masaallah.
Anne ogul cok ama cok tatlisiniz cizimleriniz muhtesem zaten ,bayiliyorum hepsine.
2,5 yasiniz hayirli olsun Nice guzel yaslara insaallah…
seni tanıdığımda daha anneciğinin karnındaydın şimdi 21 aylık kocaman bir adamsın maşallah barekallah… Allah banada senin gibi tatlı bir melek nasip eder inşallah…pastelleri saklamana baıldım :)
SEVGİLİ MELTEM HANIM,
BLOGUNUZU UZUN ZAMANDIR SEVEREK TAKİP EDİYORUM.OĞLUNUZLA OLDUKÇA KALİTELİ ZAMAN GEÇİRİYORSUNUZ Kİ, BU ÇOK GÜZEL. BENİM SİZLE PAYLAŞMAK İSTEDİĞİM BİR SIKINTIM VAR. EŞİM BLOGUMDA ÇOCUKLARIMIZIN RESİMLERİNİN BULUNMSAININ TEHLİKELİ OLACAĞINI, KÖTÜ AMAÇLA KULLANILABİLECEĞİNİ VE ONAYLAMADIĞINI SÖYLÜYOR. BU KONUDAKİ DÜŞÜNCELERİNİZİ İLETEBİLİRSENİZ SEVİNİRİM. SEVGİLER..
Yorumlarınızı Arel’e sabah sütünü içip gazetesini okumadan önce iletirim :)
ESRA GÜR,Bu bir kişisel tercih meselesi. Ben kapalı kültürleri sevmem. Herşeyin üzerine kilit vurup korumaya çalıştıklarını düşünürüm. Eğer biri çocuğunuzun fotoğrafını kötü amaçlı kullanacaksa onun fotoğrafını parkta oynarken de çeker.Facebooktan kullanır. Bu o insanın kötü olmayı seçmesiyle ilgilidir. Eğer eşiniz istemiyorsa bence siz kullanmayın. Çocuk anne babanın ortak kararlarıyla büyütülmelidir.
Merhaba Meltem;
Çocuklarımız büyüyo bizler yaşlanıyoruz.
Ama yine de en güzel zamanlar onların olsun.
Sağlıkla…
Yazsana evde herşey kayıp. Bir aydır T.V kumandasından haber alan olmadı diye :)
Arel cok tatli.Masallah diyorum.
hazanbakışlı, İyi ki onların büyüdüğü hızda ihtiyarlamıyoruz :)
Şehir Kızı, ya yazmak lazım neler yapıyor bu minnoş.
e.d, teşekkürler…