Atletik Arel
Emeklemek, yürümek, koşmak, bisiklete binmek derken şimdi de scooter kullanmayı öğrendi.
Çaresiz aldık bir scooter.
Biz çocuğu bir spora yönlendirsek mi hangi spor daha uygun diye düşünürken, Arel durduğu yerde durmuyor tabi.
Ev onun için antreman merkezi gibi.
Bütün gün sandalyeden masanın üzerine çıkıp oradan hooop koltuğun tepesine zıplıyor bir takla atıp koltuğun üzerine ayağa kalkıp pufun üzerine hopluyor sonra kanepenin sırtından tırmanıp bir takla daha kanepeye uzanıyor.
İki aydır takla atıyor kendi öğrendi!
Ve iki haftadır ellerinin üzerinde amuda kalkıyor onu da kendi öğrendi!
Ama normali buymuş. Genelde erkek çocuklar böyle oluyor.
Bir ara Arel çok değişti, terrible two zorlukları girdi hayatımıza, nasıl zorlaştı ona bakmak anlatamam. Her konuda sabahtan akşama kadar inatlaşıp her şey için kendini yere atıp ağlamaya ve tepinmeye başlamıştı.
Beğendiği bir oyuncak görünce onu oyuncaktan ayırmak mümkün olmuyordu. Gittiği yeri sevdiyse oradan çıkamıyorduk. Bir gün canı yemek yemek istemiyordu bütün gün aç geziyordu, ertesi gün bütün gün uyumuyordu. Aç uykusuz kalınca da daha çok huysuzlaşıyordu tabi.
Bu konuda çocuk psikoloğu bir arkadaşımdan destek aldım. Ben anlattım o cevapladı, bizi oynarken izledi ve neler yaparsam bu çeşit krizlerin olmayacağını öğrendim. En önemlisi de onun neler yaşadığını ve hissettiğini öğrenmek oldu.
Şimdi hayatımızda herşey tekrar normale döndü. Arada bir yine zor zamanlar yaşasak da çabuk bitiyor.
Aslında çok şikayetçi de değilim, hayatımızda hep böyle zor dönemler olacak bunları nasıl aşacağımızı öğreniyoruz. Her yaşın ayrı bir büyüme zorluğu olacak.
Yanında olup oğlumuza destek olmamız gerekiyor.
Kategoriler: Bebeğimiz
Iki ablamin da ikiser oglu var. Onlardan biliyorum oglan cocuklari bir anormal oluyor :)) Anormal derken surekli hareket halindeler yerlerinde durmuyorlar.Hele bir yegenimim 2 yas donemine gelmistim. Nasil inat nasil anlatilamaz.6-7 yaslarindan sonra duruluyorlar sanki. Gecen yaz 4 tanesi ile (yaslari 10, 6, 4 ve 2) bir sure vakit gecirdim. Hic kolay olmadi :) Aslinda benim iki tane de kiz yegenim var onlar da yaramazlik konusunda erkek cocuklarindan farkli degildi :) Haklisin her yasin farkli sorunu var. Bir de cocukluktan ergenlige gecis donemi var ki o da ayri sorun.
Slm,şükür ben bu iki yaş dönemini atlatıyorum önergen dönemi deniyormuş okudum öğrendim :) senin gibi epey zorlandım ama geçiyor oğlum daha sakin biri olma yolunda, elbette zaman zaman yaşıyoruz yine ama sabırlı olmak gerekliymiş onuda öğrendim :) Düşününce mutlu oluyorum hatta, çünkü büyüyorlar ve bunlar normal tebkiler olması gerekenler..öpüyorum kolay gelsinn :)
çok içimden geçirirdim, “ne güzel olurdu bi kızım olsaydı şöyle sakin uslu akıllı prensesler gibi”..ta ki arkadaşımın yaramazlıkta benim oğlumu beşe katlayan kızını görene kadar.. susup oturdum sonra şükrettim halime:)
kız-erkek meselesi değilmiş meğerse olay..
gerçi biz atlattık o devreyi ama yinede yaşıyoruz ufak tefek “inatçı keçi” durumlarını.. arkadaşınızdan öğrendiklerinize kısaca değinebilirseniz çok sevinirim sevgili crebro..
kimse karışmasın kuzuya,istediklerini yapmakta özgür o..:))
şaka bir yana Meltemcim,öğrendiklerini paylaşırsan ben de çok sevinirim.
Bende oğluma (23 aylık) scooter alsammı diye düşünüyordum şu sıra, senden yani Arelciğimden güç alarak ilk iş listesinin başına yerleştiriyorum scooter’ı. Çok seviniyorum senin çocuğunla çok ilgili bir anne olmana. Örnek alıyorum çoğu zaman, ne de olsa benim oğluşum daha küçük. Arel ağabey sayılır nede olsa. Bizde şuanda Terrible two.ya girdik aynı vakıalar bizde de yaşanıyor. Allah kolaylık versin hepimize.
Sevgiler…
sevgili meltem,
yine çok güzel bakmışsın duruma.evet her yaşın bir zorluğu olacak.bunu kabul etmek lazım.hepimizin bu yaklaşıma ihtiyacı var.
güle güle eskitsin Arel scoooooooooooter’ini:)
Merhaba,
Elizabeth Pantley’nin Kid Cooperation:How to Stop Yelling and Pleadig and Get Kıds to Cooperate (1996 Harbinger Publications) (2007 HYB Yayıncılık – Çocuğunuzla İşbirliği Yapabilme…)
Muhteşem bir kitap. içinde direkt diyaloglarla talimatlar var. ”Yok artık daha neler, benim kızım hayatta bu numarayı yemez” diyerek denediğim taktikler bile işe yaradı… İnanılmaz. şiddetle tavsiye ederim.
Arel’i kocaman öpüyorum.
svg,
Özge
ycurl, sen yeğenlerden deneyim kazanmışsın. Kendi çocuğun olduğunda onu anlamak daha kolay olur.
nehircce, evet sabırlı olmak en iyisi. Kişilikleri şekillenirken bizim onlara nasıl davrandığımız çok önemli.
denizbisikleti, Arel scooterla uzun uzun oynuyor tavsiye ederim.
azra, aslında Arel hiç yaramaz değil. Biarz fazla hareketli :)
Bir sonraki yazıda benim en çok neler işime yaradı yazayım.
nihan,yazarım tabi.
sirar, evet onu büyütürken emeğimi sakınmak istemiyorum. Teşekkürler.
OZGE, biz de sizi öpüyoruz.