Bal Arıları
Her yıl kuzey Amerika’da ve Avrupa’da topluca kaybolan bal arılardan haberiniz vardır.
Bence Kuzey Amerika ve Avrupa’da kaybolduklarının biliniyor olması, sadece bu bölgelerde kayboluyor olmaları değil bu bölgelerde kaybolduklarının kayıdını tutan birilerinin olmasından kaynaklanıyor.
Şimdi Amerika’da binlerce insan arıcılık yapıyor. Doğal parklarda, belediyelerin onlar için sağladığı alanlarda ya da evlerinin bahçelerinde.
Özellikle evlerinin bahçelerinde arıcıkla uğraşanları komşuları çok seviyor, çünkü o ekilen dikilen çiçekler sebzeler arılar onlara dokunmadan açamıyorlar.
Bizim yaşadığımız şehirde belediye bahçe olarak kiraladığı toprakların yanında bal arısı yetiştirme imkanı da veriyor. On yaş civarından itibaren çocukların da ilgilendiği bir aktivite haline getirmişler. Çocuklar kendi ballarını doğal yoldan elde etmeyi öğrendikleri gibi ortadan kaybolan bal arılarının varlıklarını sürdürmeleri için doğa için ellerinden geleni yapmış oluyorlar.
Kuzey Amerika’da ve Avrupa ‘da yaşayan ve arılarla ilgilenen herkes kendisine yakın bir ‘beekeepers’ association’ bulabilir. Çünkü artık her yerde var bu dernekler.
Ben başlamak için Arel’in biraz daha büyümesini bekleyeceğim, onunla birlikte yapmak istiyorum.
İnternette de bunun hakkında bir çok video bulabilirsiniz. San Francisco’da yaşayıp şehir hayatında arı yetiştirenlerin videoları benim çok hoşuma gitti birini seçtim buradan izleyebilirisiniz.
Kategoriler: Çizim
Etiketler: dijital çizim
Meltem, harika bilgiler :)) Ben de bir beekepers' association aramayi dusundum gectigimiz aylarda ama onumuzdeki yila birakmistim. Hirvat bir arkadasimin, amcasinin arilarinin irettigi akasya balini taa hirvatistan'dan satin alarak kucuk capta lokal ekonomi ve iretime katkida bulunuyorum :P Yoksa harika akasya balinin bu isle bir ilgisi yok :P
bal arılarının benim için ayrı bir yeri var:))büyükbabam uğraşırdı.o dönemler küçük bir çocuk olarak benim de uğraşmamı isterdi.anlatırdı.anılarım tazelendi.:))
Sevgili Meltem, ne güzel bir konuya değinmişsin. Ben de küçükken babamlar iki kovan bal arısı getirmişlerdi. Terasta yetiştirilen bu bal arılarının, oğul verişini seyrettiğimi şimdi hatırladım. karşı bahçedeki bir kavak ağacının gövdesinde bir sürü arı olmuştu. Çok şaşırdığımı hatırlıyorum. Buralarda malesef böyle faaliyetler yok, olacağını da sanmıyorum. Kızımla sahibinin yanında tasmasıyla oturan köpeği severken, yanımızdan çocuğunu çekiştirerek götüren bir taraftan da "ısırır seni yaklaşma" diyen zihniyetle yaşıyoruz. Neyse, kendine iyi bak ve medeniyetin tadını çıkart. Sevgilerle…
Ne denli ilginç ilgi alanları..hiç düşünmemiştim. Takdir ediyor ve satırlarınızda değinmenizi de bekliyorum, açıkçası… Oğlunuz Arel için de çok faydalı bir deneyim olacağından kuşkum yok!
Ve resim harika yine…
Esenlikler!
Sevgili meltem , merak ettim iyimisin. Umarım sağlık sorunun falan yoktur, güzel bir tatil yapıyorsundur.
Sevda, yiyim teşekkür ederim.