Biz seni neşelendirmek için hiç çaba sarfetmedik, benim kendinden neşeli her daim gözlerinin içi gülen oğlum. O kadar hareketlisin ki sana alınan pantolonların dayanma süresi iki hafta.

Afacanlıklarının yarattığı soğuk duş etkisini tatlı dil, güler yüz ve sıcak kucak terapileriyle hemen üzerimizden atmamızı sağlayacak kadar da kalp kazanmayı bilen bir yanın var.

Benimle birlikte resim yapmayı, yazmayı, okumayı çok seviyorsun. Babanla birlikte legolarla oynuyorsunuz, o da sana kitap okumayı çok seviyor. Arabada  yazılışını ezberlediğin kelimeleri aklından harf harf (spell) söylemeyi seviyorsun.

Sabah beni uyandırmak en çok hoşlandığın şeyler arasında. Aslında erken uyanmayı sevmediğim için eminim şaşkoloz halim hoşuna gidiyordur. Yine de uyanır uyanmaz senin yüzünü görmek, gülümseyen gözlerine bakmak ve üzerime atlayıp beni öpmen sabah altıda kalmaya değiyor. Beni uyandırınca Türkçe günaydın diyorsun. Sık sık  günaydın kelimesinin Türkçe en sevdiğin kelime olduğunu söylüyorsun.

Özellikle doğum günü partilerini çok sevdiğin için bu yıl iki kutlama düzenledik senin için. Birini en sevdiğin yer olan havuz kenarında en sevdiğin arkadaşınla yüzerek, diğerini okulunda okul arkadaşlarınla kutladın.

Çok iyi kalpli bir çocuksun, kimseyi üzmek kırmak istemeyen heyecanlı, mutlu ve enerjili. Seni çok seviyoruz oğlum, iyi ki doğdun.

Benzer yazılar:

1. Arel Dört Yaşında
2. Arel Üç Yaşında
3. Arel İki Buçuk Yaşında

Yukarıdaki hindistan cevizli makaronun tarifini buradan aldım.

Anneliğin en önemli gereklerinden biri de araştırma, gelişme ve problem çözme konusunda başarılı olmanız.

Beslenme, Arel’in yaşının ilerlemesiyle birlikte gittikçe kontrolümün azaldığı bir konu olmaya devam ediyor.

Okula başlamadan önce kek pasta kurabiye şeker yiyemeyen çocuğum, neredeyse her hafta gerçekleşen kutlamalar nedeniyle zararlı yiyeceklere yavaş yavaş alıştı.

Onunla alışveriş yaparken tek tek neyin yaralı neyin zararlı olduğunu anlattığımızdan markete girdiğimizde çikolatalı süt, meyve suyu, bisküvi,pasta,kek dondurma, cips şekerlemeler vb… şeyler istemekten vazgeçti.

Meyve suyu istediğinde, onu eve gittiğimizde sevdiği meyveleri bir kaba koyup üzerine yoğurt ve biraz bal koyarak yemeğe alıştırdım. Severek yiyor bazen sabah kahvaltıda da istiyor.

Çikolatalı süt istediğinde, evde % 70 kakolu organik çikolatadan yaptığım yine biraz balla tatlandırdığım organik sütle hazırladığım çikolatalı sütü içirdim. Onu da beğendi.

Dondurma istedi evde yaptım, soğuk tatlı istedi dondurma makinasında yaptığım meyveli yoğuttan verdim.

Kurabiye istedi, az yağlı agaveli-ballı  kurabiyeler yaptım. Sonunda kraker istedi araştırdım hafta sonu krakeri de yaptım. Onu da beğendi ve en önemlisi yaptığım yiyeceklere zamanla alışıyor olması.

Hala ara öğün olarak meyve,sebze badem ceviz fıstık gibi şeyler yese de  haftada bir gün anne yapımı kurabiyeleri severek yiyor.

Eve paketli ürün almama konusundaki ısrarcılığım içleriklerinde GDO’lu bir çok katkı maddesi ya da ürünün ta kendisinin olması. Bu ürünler  hormonlarımızı alt üst edip bizi zehirliyorlar.

Bu nedenle iki basit tarifimi paylaşmak istedim.

Ev Krakeri

içindekiler

1 kap kahverengi tam un

1/2 tatlı  kaşığı tuz

1/4  tatlı kaşığı kabartma tozu

1/4 tatlı kaşığı karbonat

2 çorba kaşığı tereyağı( yumuşamış)

4 çorba kaşığı süt

1/2 kap rendelenmiş kaşar (cheddar iyi oluyor)

içine maydononoz, baharat ya da krutulmuş otlar koyabilirsiniz.

Yapımı

Un,tuz kabartma tozu, karbonatı karıştırın peyniri ekleyin. yağı ve sütü de ekledikten sonra yoğurup hamur yapın merdaneyle açın.Bıçakla kesip fırınlayın.

200 C de 10 dakika kadar sürüyor pişmesi. Yeterince pişmeden fırından çıkarmayın fotoğraftaki gibi olacak.

Hazırlaması da yapımı da kolay, bir sonrakinde içine sebze püresi de eklemeyi düşünüyorum. Ölçüler değişecek ama hamurun kıvamını bildikten sonra un ya da süt ekleyerek tekrar tutturabilirim.

Meyve Soslu Badem Tatlısı

İçindekiler

1 kap badem unu

2 yumurta

2 çorba kaşığı agave ya da bal

1 tatlı kaşığı sıvı vanilya ya da badem esansı

1/4  tatlı kaşığı kabartma tozu

1/4 tatlı kaşığı karbonat

Sosu için

1 kap çilek ya da vişne,ahududu (ben ahududuyla yaptım)

1 kaşık bal ya da agave

Yapımı

Yumurtaları agaveyle çırptım içine vanilya ekledim. Sonra kabatma tozu ve karbonat en sonda badem ununu karıştırdım

200 derecede pişecek tam dakika veremiyorum fotoğraftaki gibi görünecek.

Sosu için de, bir tencereye mevyeleri ve agaveyi ekledim sos kıvamına gelince altını kapattım.

Yapımları basit çok fazla malzeme ve zaman gerektirmiyorlar ve  oğlumu yağ şeker ve tuz içinde yüzen yiyeceklerden koruyorlar.

Benzer yazılar:

1. Havuçlu Cevizli Kek
2. Adım Adım Poğaça Yapımı
3. Fırında Kabak Tatlısı

İyi Haftalar…

Benzer yazılar:

1. Alternatif Bir Hayat Olmalı
2. Röportaj/ Yiyorum Büyüyorum
3. Anne Olmak

Bugünlerde Arel için kayıt telaşına düşmüş durumdayız. Daha önceden okulları araştırdık sıra geldi kayıt yaptırmaya ama bir değil iki okula birden.

Bütün araştırmalarımızın sonunda yakınlarda beğendiğimiz bir devlet okulu bulamadık. Bu nedenle Palo Alto’da özel bir okul liste başına yükselmiş oldu. Bir de yakınlarda yarı özel yarı devlet okullarından birini istiyoruz ama o da kurayla alıyor. Bu durumda ikisine birden kayıt yaptırmaya karar verdik. Artık hangisi hayırlıysa o olsun.

Bu okulları seçerken  özellikle okulların başarı oranlarına baktık. İkinci sırada da sadece akademik ağırlıklı olmamasına özen gösterdik. Hayatında bir spor bir müzik aleti olmalı diye düşünüyoruz. Ders ve ödev ağırlıklı hayata beş yaşında başlamasını da doğru bulmuyoruz.

Bu sıralar Arel’in arkadaşlarının doğum günleri, arkadaşlarıyla oyun randevuları, hafta sonu gezileri, okulundaki aktiviteler derken, küçücük çocuğun sosyal hayatına yetişemez olduk :)

Davranışları da yaşadıklarından ve çevresinden  etkilenerek değişiyor. Sıkılmadığı sürece oldukça rahat zaman geçirilen neşeli mutlu bir çocuk. Eskiden sıkıldımı kendini oyalardı ama şimdi iki yaşlarında olduğu gibi bizim buna bir çözüm bulmamızı istiyor. Çocuğun sıkılması ve kendini oyalamayı öğrenmesi yaratıcılığının gelişmesinde çok önemli bir adım. Geri adım attığımızı hissetmek beni üzüyor. Geçer geçer biliyorum da, uzun sürmese ne iyi olur.

Benzer yazılar:

1. Arel Otuz Üç Aylık
2. Sakin Günlerin Özeti
3. Belirsizlik

Arel’in onbeş günlük yıl sonu tatilinde artık onun biraz daha büyümüş olduğuyla yüzleştik.

Ben onu oyalamak için birçok aktivite hazırlamıştım ama  birlikte pizza pişirip yemek, resim yapmak, oynamak, bisiklete binmek, resim yapıp gezmek gibi şeylerle her hafta sonu yaptıklarımızı tekrarladık.

Hatta çoğunlukla o kendi kendini oyaladı, arkadaşlarıyla oynadı babasıyla zaman geçirdi derken, ben bol bol kitap okuyacak, dikiş dikecek zaman buldum.

Günün evde geçirdiğimiz kısmında bilgisayarda benim müzik listemi açıp dans etmek en çok yaptığımız şey oldu.

Sonra kendi ipod’undaki çocuk müziklerine, benim dinlediğim müzikleri de eklememi istedi, ekledim.

Havalarında sıcak olması sayesinde uzun süre dışarıda zaman geçirdik. Bu tatil daha önceki paylaşımlarımıza yenilerini ekleme fırsatı sağladı. Çarşamba günü onu okula yolladığımda çok özleyeceğimi biliyorum.

Onunla zaman geçirmek bana ne kadar şanslı olduğumu hissettiriyor.

Yine de çalışmayı da çok özledim, şöyle bilgisayarın başına oturup en az sekiz saat hiç kıpırdamadan çalışmak istiyorum.

Benzer yazılar:

1. Bu Sabah
2. Dört Yaş
3. Fotoğraf Makinası Şarj Olurken

Dün Xmas tatilinin başlamasıyla, oğluşumla birlikte çok güzel zaman geçirdik.

Eskiden ne yapsam da bu çocuğu oyalasam diye düşünürdüm. Dün farkettim ki, onu onu oyalamak için çaba göstermem gerekmiyor.

Biz birbirimizin zevklerine ve alışkanlıklarına uyum sağlamış iki arkadaş gibi bütün bir gün gezdik eğlendik.

Genelde kız çocuklar anneye arkadaş olur diye bilirnir ama erkek çocuktan da iyi arkadaş oluyormuş.

Fotoğrafı telefonumla kütüphanenin önünde çektim.

Benzer yazılar:

1. Benim Niye Fotoğrafım Yok!!!!
2. Bu Sabah
3. Arel Yirmi Altı Aylık

Geçen ay Arel’i yıllık doktor kontrolüne götürdük. Doktoru Arel’in sağlığını boy ve kilosunu çok iyi buldu ve “ne yapıyorsanız iyi yapıyorsunuz böyle devam edin”dedi.

Biz içimiz rahat bir şekilde gitmek üzere toparlanırken bir konuşmaya başladı yarım saatten fazla çocukluk obezitesiyle ilgili bilgi verdi.

Çocuklar dört yaşından sonra daha çok  yemek seçmeye başlarlarmış.

En başta şunu yazmak istiyorum; şu anda Amerika’da çocuk hastalıklarının başında obezite ve ona bağlı hastalıklar ilk sırada yer alıyor. Çocuklar için en büyük sıkıntı kilo problemi! Tuhaf değil mi?

Biz Türk anneleri olarak birer beslenme uzmanı kesilmiş çocuklarımızı yeterli ve dengeli besleyeceğiz diye uğraşıyoruz.

Bu insanlar hiç mi beslenme konusunda bilgi sahibi değiller ? diye düşünebilirsiniz.

Eskiden Amerika’da obezite fakir insanların arasında yaygındı, taze sebze meyve pahalı olduğu için kilo yapan kırmızı et ve karbonhidrat ağırlıklı besleniyorlardı.

Beslenme konusunda pek bir bilgileri olmadığı için de fast- food ilk tercihleri oldu.

Şimdilerde beslenme konusunda yetersiz bilgi, parasızlık gibi durumlara bir de disiplinsizlik eklendi.

Anne babalar çocuklarının ne yediği üzerinde kontrollerini kaybettiler. Kendileri bile akşam sofrada çocuklarının aşırı kalorili yiyecekler istemesine ses çıkarmaz hale geldiler.

Çocuk obezitesi de en tehlikeli hastalık oluverdi birden.

Ben kendi çocuğum için kaygılıyım açıkçası. Doğum günü partileriyle hayatına giren pastaları, kap kekleri, şekerleri, cipsleri soframıza taşımaya çalışıyor.

Ben bu konularda ödün vermeyen bir anneyim, yemesi gerekenleri yedirip ısrarla istediklerini doğum günlerinde yiyebileceğini söylüyorum.

Az kalorili kekleri onunla birlikte pişiriyorum.

Ona sağlıklı yiyecekleri tanıtabilmek için babasıyla alış verişe çıktığında çocuklar için olan arabalardan kullanıyor.

Sadece sağlıklı yiyecek alırsa arabasını doldurmasına izin veriliyor. O da zamanla sağlıklı yiyecek ne onu öğreniyor.

Benden de yemek yapmayı :)

Buraya kadar herşey iyi ama sağlıklı beslenme bizi kilodan ve hastalıklardan korumaya yeter mi?

Sanmıyorum.

Ben çocukken bütün gün bisiklete binerdim. Yaz günlerini havuzda kış günlerini sokakta geçirirdim. Her zaman hareket halindeydim.

Bizim çocuklarımız biraz daha yavaş hayata zorlanıyor. Arel gibi hareketli bir çocuğu ister istemez parka, bisiklet süreceği yerlere, hafta sonu yüzme kursuna götürüyoruz.

O zaten çok enerjili bir çocuk olduğu için yüzmeyi de sevdiği için bu spora devam edecek.

Sporun ya da hareketli hayatın çocuklar için beslenme kadar önemli olduğuna inanıyorum. Sadece kilo problemleri nedeniyle değil birikmiş enerjilerini harcayacak düzgün bir aktivite yapabilmeleri için de bu gerekli.

Yaşları ilerledikçe ve onların üzerindeki kontrolümüz azaldıkça beslenme bozuluklarının madde bağımlılığının önüne geçmenin en iyi yolu harekeli bir hayata sahip olmaları.

Spor yapan genç kızların (bulimia vb..) hastalıklara yakalanma riskleri azalıyor. Madde bağımlılığı sigara dahil olmak üzere spor yapan gençlerde performans düşürdüğü için hemen farkediliyor.

Yetişkinlikte hareketli hayat diyabet, kolestrol vb… baş belası bir çok hastalığı engelleyebiliyor.

Dengeli beslenmek çok önemli ama hareketli bir hayat yaşamak da hepimiz için gerekli.

Benzer yazılar:

1. Sağlıklı Beslenme
2. Röportaj/ Yiyorum Büyüyorum
3. Sıra Onda

Dört günlük hindi tatilimiz sırasında hava 20 derece civarındaydı ve dışarıda olmak güzeldi.

Güzel havalarda Arel’i oyalamak zor olmuyor zaten. Aynı gün içindeki kamera çekimlerimi izlerken, bisikletin oğlum için artık ne kadar küçük olduğunu farketmek içimi burktu.

Bizim neşeli sevimli oyuncu oğlumuz büyüyor, o hayatımızda olduğu için kendimizi çok şanslı hissediyoruz.

Arel’in bisiklete bindiği yer beş dakika uzağımızdaki marina. Her tarafı apartman olduğu için ben orayı pek beğenmiyorum.

Çekimlerden birinde yaşadığımız marina da var. Ellerim kollarım dolu yürürken çekmiştim o nedenle biraz tuhaf olmuş.

Genelde merak edenler bize tekne sürekli sallnıyor mu diye soruyorlar.

Güçlü gel-gitler ve teknenin arkasından geçerken suyu hareketlendirip dalga yapan motorlar dışınında hiç sallanmıyoruz.

Ben çekim yaparken bir  motorun geçmesi büyük şans günde bir ya da iki defa belki geçiyorlar.

Son çekim de tatlı Arel’in komik dünyasını çok güzel yansıtıyor, yüzme kursuna gitmek için hazırlanıyorduk :))

Benzer yazılar:

1. Alternatif Bir Hayat Olmalı
2. Baba Oğul
3. Dalgalarla Dans

Son günlerde  yine sağlıklı beslenme üzerine çok okumak, diyet yapmak ve daha uzun koşmak adına gösterdiğim çabalarım işe yaramaya başladı.

Bu nedenle zararlı yiyeceklerden mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorum, yukarıdaki gibi yeşil mercimekli pazı dolması türünde yeni lezzetler deniyorum. Fazla et yememek için :))

Geçen alışveriş yaparken Arel’in dikkatini hazır satılan ginger bread house çekince, birlikte yapacak bir şeyler olsun diye aldım.  O parçaları birleştirip süsledi ben de yardım ettim.

Bana kalsa daha süsleyecektim ama oğlum aşağıdaki fotoğraftaki gibi eve saldırıp yedi :) öyle güzel tarçın kokuyordu ki zor tuttum kendimi. Hala satılıyorsa belki bir daha alıp daha güzel süsleriz.

Bir de geçen hafta Arel’in yaşadığı en büyük heyecan okuldan gönderilen kutuydu.

Kutunun ismi share box amacı çocuğun kendini okul arkadaşlarına tanıtıp hayatındakileri onlarla paylaşması.

Kutunun içine en sevdiği oyuncağı, ailesiyle fotoğrafı, duvara asılı çizimlerinden biri ve en sevdiği kitabı konuyor. Bir de büyük bir poster vardı içinde çerçeveler olan, onların içine de adını ve kaç yaşında olduğunu yazıp büyüyünce ne olmak istediğini, hangi hayvanı sevdiğini … bunun gibi bir çok konuda çizim yaptı.

Kutu okula gidince paylaşımı yapacak çocuk ortaya çıkıp kendini, ailesini, sevdiği şeyleri arkadaşlarına anlatıyor. Getirdiği kitap okunuyor, hazırladığı poster de  bir hafta boyunca herkesin görebileceği bir yerde asılı kalıyor.

Bu büyükçe  kutu Arel’i nasıl mutlu etti anlatamam.

Benzer yazılar:

1. Dalgınlık İşte
2. İstanbul
3. Ben Senin İçin Pişiririm

Oğlumun isteği üzerine akşam yemeğinde kıymalı gözleme ve salata olacak. İki gündür evden çıkarken akşama köfleme istediğini söylüyor. Köfleme, kıymalı gözlemeye onun vediği isim :)

Dün onun okulunda Thanksgiving kutladık arkadaşlarıyla yaşadığı paylaşımdan hoşnut kaldığı için herhalde, benim de Thanksgiving yemeği hazırlamamı istiyor :)

Ben bu ara fazla yoğunum hem kitabın sonlarına yaklaşmış olma kaynaklı daha çok çalışıp bitirme isteği, hem de çok çizim işi aldığım için.

Bazen öğleden sonra ara verip sade bir kahve ya da kokpitte fotoğraftaki gibi  çay gözleme arası veriyorum. Bir de yazın sonundan itibaren birkaç kilo almıştım onu vermenin telaşına düştüm. Nisan ayına kadar sakatlanmazsam San Francisco  half marathon’una katılmak istiyorum. Üzerimde fazladan bir gram bile olmasa çok iyi olacak bu nedenle kalori saymaya başladım, kalorilerimi twittliyorum.

Bunun dışında gazete okumayı bıraktığım için eski sessiz ve sakin günlerime döndüm. Karışan yok, rahatsız eden yok hava mütemadiyen güneşli ve ben sevdiğim işleri yapıyorum. Çocuğumla zaman geçiriyorum, akşamları birlikte resim yapıyoruz, ona kitap okuyoruz. Hafta sonları geziyoruz Arel’le pizza, börek, çörek pişiriyoruz. Hayatımızda T.V sesi bile yok bir sakinlik bir dinginlik değme gitsin :)

Benzer yazılar:

1. Dalga Geliyor Kaç
2. Kabak Bahçesi
3. Adım Adım Poğaça Yapımı