Tuhaf Kıskançlık

İnsanın doğasında var kıskanmak.

Özellikle sevileni paylaşmaktan sakınmak.

Ve onu hep kendine saklamak.

Bu ay içinde oturduğumuz sitede iki arkadaşım doğum yaptı. Arel sosyal bir bebek, rahatlıkla yabancıların yanına gider kendini sevdirir. Ben başka bir bebeği sevince kıskanmaz.

Yani kıskanmazdı.

Neyse oğluşumla birlikte gittik yeni bebeği görmeye. İnsan bebeği büyüdükçe yeni doğanların ne kadar küçük olduğunu unutuyor. Hayretle mini minnoş bebeğe bakıyordum. Normal boyda ve normal kilodaydı da demek bu kadar küçük oluyorlardı doğduklarında :)

Bebeğin annesi bebeği kucağına alabilirsin dedi. Ben panikle nasıl tutacağım bu minnacık bebeği diye korktum bile. Başında durup bebeğini kendi büyüten bir anne olarak hiç aklıma gelmezdi yeni doğmuş bir bebeği kucaklamaktan korkmak.

Ben bebeği kucağıma alır almaz da Arel kıyameti kopardı. Ağladı, bağırdı, beni çekiştirmeye başladı. Bir an anlayamadım ne olduğunu çünkü daha önce hiç kıskanmadı beni.

Bebeği annesine verdim, Arel’i kucağıma aldım sıkıca sarıldı boynuma.

Kategoriler: Çizim, Bebeğimiz
Etiketler: dijital çizim