Dün giysi dolabımın içinde uzun bir inceleme yaptım, sonuç kışlık giysilerimi valizlere doldurup en alt kata taşımak oldu. Yerlerine yeni aldığım hamile kıyafetlerimi yerleştirdim. Aslında bütün kışı geçirebilecek kadar giysi almış olsam da dolabın içinde gözüme ne kadar az ve zavallı göründüler.

Ama hayal kırıklığını gece rahatsızlık içinde uyandığımda yaşadım. Artık yumuşak pijamalarımın içinde de rahat edemiyordum. Evimizin bebek taşıyıcısı olarak seçtiğim bu yolda bu da mı gelecekti başıma?

Pijamalarım. Benim takıntılarım.

Pijama, hani şu iki parçadan oluşan. Rengarenk, faklı desenlerde ve kumaşlarda olan güzel kolleksiyon. Evde kaç tane olduğu farketmeden dayanamayıp alınmaya devam edilen. Giyildiği zaman her biri ayrı bir mutluluk veren.

Panikle yataktan kalkıp internette pijama aramaya başladım. Birkaç tane buldum ama herhangi bir şey değil ki bu, bir türlü spariş veremedim. Benim onu görmem, dokunmam lazım.

Gecenin üçü olduğu ve ben çok yorgun olduğum için düşüncelerim nasıl gelişti de gidip sevgilimin giysi dolabından tişörtlerini pijama olarak hedef edindim bilmiyorum. Ama üzerinde çok güzel bir illustrasyon olanını aldım ve giydim. Nasıl mutlu oldum anlatamam. Kumaşı güzeldi, neredeyse dizlerime kadar geliyordu, boldu, rahattı. Bir kaç tişört daha alıp kendi dolabıma yerleştirdim. Artık huzur içinde uyuyabilirdim ve uyudum da. Tek sorun onun bu fikri sevip sevmeyeceğiydi. Sabah uyandığımızda sevgilim üzerimde kendine ait tişörtü görünce çok sevindi. Ona ait birşey seçmiş olmam onu mutlu etti.

Böylelikle hamile pijaması almak yerine sevgili tişörtleri giymeye karar verdim.