Hızla Azalan Tüketim
Tekneye yerleşeli üç hafta oldu, yaşadığım en ilginç şeylerden biri cumartesi günü geldiğinde cüzdan aramak.
Hayatımda hızla yerini kaybeden tüketim kendini bu şekilde ortaya koyuyor. Ben bütün haftayı beş kuruş harcamadan geçiriyorum!
Bunu ilk farkettiğim hafta sonu çok şaşırdım ama yavaş yavaş alışıyorum. Hafta sonu da sadece kişisel bakım ürünleri ve yiyecek ve oyuncağa para harcıyorum.
Henüz giysi alamıyorum çünkü yisilerim eskimedi ve odamızda sadece iki küçük dolap bir de çekmece kaldı onlarıda çok beğendiğim ve almak istediğim şeyler olursa diye saklıyorum :)
Aslında her yer dolap ve çekmece olduğu için kendi odamıza bir giysi dolabı kadar giysi yerleştirdim.
Sevgilime göre 15 metrelik teknenin dolaplarının 1/3′ünü dolduramamışız daha.
Doğrudur.
Ama bir küçük depo dolusu eşya üç haftadır kiraladığımız depoda bekliyor. Bu eşyaların arasında giysi ve mobilya yok ve üç haftadır hiç birinin eksikliğini çekmedim.
O kadar sattık bağışladık ve bir depo dolusu yokluğundan üç hafta boyunca rahatsızlık duymadığım eşya orada duruyor.
Bu arada biz üç tabak iki çanak falan yaşamıyoruz, bildiğimiz normal hayat sürüyoruz.
Kendimize süre verdik eğer onların yokluğu bizi birkaç hafta daha rahatsız etmezse eşyaları bağışlayıp depoyu kapatacağız.
Kokpitte su oyunları
Bu arada ben insan olarak ne kadar da eşya bağımlısı bir hayat sürdüğümü yakından görmenin tatsızlığını da yaşadım. Evden ayrılıncaya kadar bunların bile fazlalık olduğunu düşünmemiştim.
Ne işe yarıyor bu eşyalar ? Bizim bunlara neden ihtiyacımız var ?
Su ve hava açık hava acıktırıyor! Ara öğün.
—-
Cuma cumartesi çok fena bir fırtına vardı pazar da öyle olacak diye tekneyle açılma programımızı iptal ettik. Ama pazar günü hava harikaydı bütün günü teknede geçrdik.
Arel kendisine oyunlar uydurdu her ne kadar San Francisco körfezine çıkamasak da Golden Gate’i göremesek de güzel bir gündü.
Fotoğraflar Pazar gününden.
