Belirsizlik
Okulların açılmasına bir ay kaldı .
Bu şehirde mi kalacağız yoksa gidecek miyiz hala belli değil.
Ne olur ne olmaz diye hafta içi okula gidip kayıt yaptırmaya karar vedim ama dönemin ortasında şehirden ayrılmamız gerekirse durduk yere not ortalamamı rezil edeceğim diye de içim içimi yiyor.
Kayıt yaptırmasam koca bir dönem gidecek.
Sevgilim tez savunması için tarih aldığından beri stresten tuhaf davranmaya başladı. Zavallı hiçbir şeye tahammül edemiyor. Hayatı panik atak krizi kıvamında yaşıyor.
İnsanın bazen kendi kaderine seyirci kalması çok zor. Ama herşeyi kontrol edemiyoruz işte.
Bütün planları detaylarına kadar yapabilme özgürlüğüm olduğunda bile hep bir yedek plan yapmak zorunda kalıyorum. Hayat planlara uymuyor. Yedek planların bile işe yaramadığı çok oluyor.
Böyle zamanlarda sakinleşip kendimi hayatın akışına bırakmaya çalışıyorum.
Arlel’le zaman geçiriyorum, çiziyorum ve seramik stüdyosuna gidiyorum
Bahar gibi geçen yazın tadını çıkarıyorum. Lacivert geceler soğuk geçiyor, çay yapıyorum kitap okuyup müzik dinliyorum. Akşamları bahçede oturup ateş böceklerinin danslarını seyrediyorum.
What I loved okuyorum bu günlerde, yazar Siri Hustvedt. Jazz dinliyorum en çok da Melody Gardot “your heart is black as night” iyi geliyor.
Sakinleşmeye çalışıyorum.
Tam olarak nereye yerleşeceğimiz bu ay içinde kesinleşse ne güzel olacak.
Belirsizlik beni öldürüyor.
Bilirim o belirsizligin ne rahatsiz bir sey oldugunu. Esinin tezden dolayi nasil stres oldugunu da tahmin edebiliyorum. Cok s1k1nti yapma her sey olacagina variyor bir sekilde bazen cok stres olmak bir ise yaramiyor. Sonra bir bakmissin hic tahmin etmeyecegin bir sey olmus. Doktorayi bitirdikten sonra daha mi pozitif oldum ne? :) Esine de savunmasinda basarilar. Emin ol su bitirme asamasinda senin ve Arel’in cok destegi olacaktir. O yuzden tez ve savunma stresini mazur gor.
Sevgili Meltem,
Senin bu sıkıntılı ruh halini, endişelerini,sıkıntılarını anlatırken bile kelimelerin içindeki hayat enerjisini ve mutluluğu seviyorum.
MUTLULUĞU İÇİNDE TAŞIYAN BİR MELANKOLİKLİK VAR YAZILARDA,
sahsen ben çok seviyorum okumayı.
Arel’i öpüyorum,sana da sevgilerimi gönderiyorum.
:)
Belirsizlik beni de öldürüyor..
Şehir değil de ülke değiştirme ihtimali.. Hala netleşmeyen gelecek..
Ama ne net ki şu hayatta?
Acaba bekleyebilme yetimizi nerede kaybettik sevgili Meltem? Ben en çok bu soruya cevap arıyorum içimde..
Arafta olmak gerçekten yakıcı. Ama çok güzel ifadelendirmişiniz bu durumu.
Umarım en kısa zamanda aydınlığa çıkarsınız..
ycurl, hayatının en stresli günlerini geçiriyor zavallı. Dediğin gibi sonunda herşey olcağına varıyor. Teşekkürler desteğin için.
simgetugce,biz de seni öüpyoruz teşekkürler…
Kuaybe,seni bilmem ama benim hiç öyle bir yetim olmadı sanırım :)
Canfeza, umarım. Teşekkürler.