Neden Zili Çaldım ki?

Gittim Pino‘nun kapısının önüne zile bastım ve aynen kafamda başlıktaki soru çınladı. Neden zile bastım ki? Neyse ki Deniz uyumuyor Arda uyanmıyor ben de utanacak duruma düşmüyorum. Sonra onlar kardeş kardeş oynuyorlar. Pino’yla çiçekli arka bahçesinde oturup uzun uzun sohbet ediyoruz. Konuşacaklar bir güne sığmıyor. Ben tatilden dönünce tekrar buluşmak üzere sözleşiyoruz. Çok güzel bir gün geçiriyorum ve çok mutlu oluyorum.

Yukarıdaki fotoğrafı baharın ilk günlerinde çekmiştim. Yanıma makina almak aklıma gelmediği için Pino’nun çiçeklerini çekemedim.

Meltem ve Karmen

>M- Canım Karmen sen buradamısın? Sen uyurken fotoğraflarını çekeyim ben güzel karmen, tatlı karmen.

K- Bir rahat ver Meltem yaa bak yine makinayı almış gelmiş. offf ya git başımdan kızım işin mi yok senin. Dur biraz daha kıvrılayım uyumak istediğimi anlar belki.

M- Tatlı kedi seni poz mu veriyorsun da kapatıyorsun kulaklarını?

K- Bir kere benim büyük dedem aslandı sensin kedi. Yok ki bir şey anladığı almış eline gürültülü bir makine tepemde tünemiş. Durmadan fotoğraflarımı çekiyor. İzinmi aldın da çekiyorsun? En iyisi kulaklarımı kapatmak. Duymayım gider belki birazdan.

M- Şirin karmen gözlerini de mi kaparmış?

K- Flaşla çek olur mu kör de olayım. Çekmesene ya flaşla. Ne yapayım Meltem ben seni tırmalayım mı?

K- En iyisi uyuyormuş gibi yapmak. Git Meltem git bıktım ben senden uyuyacağım git.

M- Ah canım benim uyudun mu yine? Tamam uyu kıyamam ben sana. Özür dilerim rahatsız ettiğim için. Uyanınca ben sana şu sevdiğin özel mamandan vereceğim.

K- Mama dedi değil mi? İyidir şu Meltem. Böyle arada bir beni uykumdan uyandırsa da mutlu edecek bir şeyler bulur hep. Hadi canım sen hazırla ben geliyorum, daha oyalanma ama fotoğraf çekeceğim diye.Hadi bakalım. Hadi canım.

Altıncı Ay

Hayatım boyunca yaşadığım en zorlu deneyimin altıncı ayı olması nedeniyle günlüğüme bu yazıyı yazma gerekliliğini hissettim. Başlayalım.

Adım Meltem Sözer sigarayı bırakalı altı ay oldu. Hala delirmediğim için çok şanslıyım. Eğer sigarayı bıraktınız ya da bırakmayı düşünüyorsanız bu yazı size yardımcı olmaz okumayın. Hayatınızda hiç sigara içmediyseniz yazıyı okumanız zaman kaybı olacaktır lütfen sizler de okumayın.

Her bırakanın bir bırakma nedeni olduğu gibi benim de vardı fakat bu nedenlerin arasında sigara içmeyi sevmediğim gibi bir neden yoktu ne yazık ki. Sadece artık bırakmak zorundaydım ve bıraktım.

İlk haftalar cehennemde gibiydim. Günler kendimi artık içmeyeceğime ikna etmekle geçiyordu. Aylar geçmeye başladıkça  daha az düşünmeye başladım ama içme isteği artık çok güçlü bir isteğe karşı koymak anlamı taşımaya başlamıştı. Elimde tek kontrol şansı vardı o da kabullenmek. İçimden bazen -kabullen artık hayatının sonuna kadar ne olursa olsun bir tane bile içemeyeceksin diyordum. Bu benim gibi bir tiryaki için çok yıkıcı bir cümleydi. Hayatının sonuna kadar bir daha içememek!??? Sonunda anladım ki konu sigarayı bırakmak değil bırakabilmeyi sürdürmek.

Bırakalı altı ay oldu ve ben hala yanımda biri içtiğinde ilk bıraktığım gün hissettiklerimi hissediyorum. Hatta bazen kafamın içinde onun yaktığı sigarayı içiyorum bile. Kafamın içinde içtiklerim o günün ölümüne neden oluyor o günü hiç yaşamamış olmayı tercih ediyorum. Tabi rüyada içilenleri atlamamak lazım sonra bir de sigarayı içmekten en çok hoşlandığınız durumlar var. Mesela geçen haftalarda havanın çok güzel olduğu bir gün tam arabaya bindim açtım camları güzel hava içeri girsin diye motoru çalıştırıken birden paketi evde unuttum diye düşündüm. Tam arabadan iniyordum ki hatırladım paket diye bir şey yok aylardır.

İşte altı aylık sigarayı bırakma maceramın özeti bu. Bu anlattıklarımın dışında da çok zorlanmama neden olan durumlar oldu ama bundan sonrasını ben ancak gözyaşları içinde yazarım siz de okurken ağlarsınız.

Yol Yolcu Yolculuk.

Pazar sabahı cep telefonunun sesiyle uyandım. Gözüm yarı açık bir halde aşağı katta unuttuğum telefona koşuşturup annemle konuşarak güne başladım. Sevgilim beni havalimanına bıraktı. Söylediğine göre arkamdan bakmış, dönüp bakmamı beklemiş ama baksam ağlardım o nedenle onun son bakışını görmeden yola çıktım.

Güvenlikten geçerken hala ayakkabıları çıkarttırıyorlar. Babama aldığım olta elimde, geçerken en az otuz kişi nerede balık tutacaksın diyor. Türkiye diyorum şaşırıyorlar ve ben daha çok şaşırıyorum çünkü elimde koca oltayla uçağa binmeme izin veriyorlar. Bir seviniyorum çok seviniyorum.

Şikago’ya giderken yolda nancy’le tanıştım yanımda oturuyordu ve uçmaktan çok çok korkuyordu. Ona yolda sudoku çözmeyi öğretirken uçak sallanmaya başladı. Nancy korktukça sallanma daha da artıyor. Bir süre sonra ellerime yapışıyor zavallı kız. Uçak inerken artık kucaklaşmış durumdayız. Bu kadar korku içindeyken ayakkabına bayıldım diyor, ben de senin saçlarına diyorum. Ayrılırken destek olduğum için uzun uzun teşekkür ediyor.

Şikago’dan Türk Hava Yollarıyla İstanbul’a dokuz buçuk saat süren bir yolculuğa çıkıyorum rahat bir yolculuk oluyor. Rahat bir yolculuk oluyor çünkü kabin ekibi harika işlerinde uzmanlar.

İstanbul’a yaklaşan uçaktan şehre bakıyorum ne kadar güzel görünüyor… Aslı (sevgilimin ablası) ve Kemal’le (Aslı’nın nişanlısı) buluşuyorum. Yeni nişanlılar ve birbirlerine çok yakışmışlar. Onları öyle mutlu görmek beni de mutlu ediyor ve yol yorgunluğumu unutuyorum. Birkaç saat sonra Ankara’ya gitmek için güvenlikten geçerken binlerce km öteden kırılmasın diye elimde getirdiğim oltayı uçağa elimde götüremeyeceğimi söylüyorlar. Ama diyecek oluyorum polis yüzüme bile bakmadan güvenlikteki elemanlara köleleriymiş gibi bağırıyor.- Şimdi alın bu hanımı götürün THY ofisine oltayı bagaja verecek. İşte o an… Yok zamanım yok. Kendim gidiyorum oltayı veriyorum dua ediyorum kırılmasın diye. Ben tekrar güvenlikten geçerken utanmıyor bir de iğrenç espiriler yapıyor bu polis bey. Duymamış olmayı tercih ettiğim için cevap vermiyorum. Bunlar Atatürk havalimanına hiç yakışmıyor. Üzülüyorum olanlara artık gerçekten de uçağa yetişmek zorunda olduğumdan ismini de alamıyorum. Kendimi rahatlatmak için karma diyorum içimden karma nasıl olsa bunun karşılığını bulacak. Mucize gerçekleşiyor olta kırılmıyor.

Yirmi dört saatlik yolculuktan sonra Eve geliyorum kucaklaşıyoruz evde olmak ne güzel ailemle olmak ne güzel…

Sevgilim Beni Özleyecekmisin?