Bu aralar sağlıklı beslenme ve aktif hayatla kafayı bozmuş durumdayım. Hatta çevremdekiler bunu abarttığımı ima etseler de, aslında bu hayatımın büyük bir parçası olduğu için böyle görünüyor.

Haftanın dört beş günü en az bir saat koşuyorum, diğer iki gün yine birer saat yoga yapıyorum.

Sağlılklı beslenmek için yeni tarifler araştırıyorum. Alış veriş listemi bu tariflere göre düzenliyorum. Sonra o yemekleri yapıyorum, kendi damak zevkimize göre şekil veriyorum.

Yeni yıla girdiğimizden beri ne yediğime ve günlük sporuma daha çok özen göstermeye başladım.

Bu durum hayatımın önemli bir parçası. Üstelik bu sefer sevgilimi de kendime uydurdum ve o da sağlıklı beslenmek için elinden geleni yapıyor.

Her gün yediklerini kaydediyor ve gün içinde bir kaç defa onar dakikalık yürüyüşler yapıyor.

Şimdiki hedefim öğle aralarını bilgisayar başında çalışmaya devam ederek geçirmesini önleyip, onu çalıştığı yerin spor salonuna gönderebilmeyi başarmak.

Aslında onun hayatına burnumu sokmak hoşuma gitmiyor ama ara vermeden çalışması ve ayak üstü atıştırmasının sağlığını iyi etkilemeyeceği kesin.

Yani sıra onda :))

Benzer yazılar:

1. Sağlıklı Beslenme
2. Sağlıklı Beslemek Yeterli mi?
3. Karmakarışık

Benzer yazılar:

1. Teşekkür Kartları
2. Kültürler ve Renkler
3. Kazanan Belli Oldu…

Geçen yıl ocak ayının sonlarında daily mile‘ı keşfedince, aslında koşmaktan ne kadar çok zevk aldığımı farkettim. Önce bu konuyla ilgili kitaplar aldım internet sitelerini takip ettim.(runner’s world )

Sonra da yavaş yavaş koştuğum Km’yi artırıp, San Francisco 10K koşusuna katılmaya karar verdim.  Fazla hevesli ve biraz da gözükara olmanın sonucu Haziran’da dizimi sakatladım. Doktor Temmuz’daki yarışa katılamayacağımı söyledi.

Ben de Temmuz ayında hırsımdan, Km’yi tekrar sakatlanmayı umursamayarak yüksettim. Ama  böyle davranmanın doğru olmadığına karar verip koştuğum Km’yi düşürüp, sonra yavaş yavaş artırdım.

Bu yıl toplamda 655 miles yani 1054 Km koştum.

Şimdiki hedefim San Francisco yarı maratonu.

Kendimi yıllardır hissetmediğim kadar sağlıklı ve güçlü hissediyorum.Vücudum çok değişti, kendimi aynanın karşında izlemek ve giysilerimin üzerimde duruşu hoşuma gidiyor.

Koşmayı seviyorum.

Benzer yazılar:

1. Sevgililer Günü Hediyesi
2. Rüzgarlı Cumartesi
3. Bir Ayda 98 Km

Yıllardır ilk defa bu yıl sonu iş almadım. Ciddi ciddi çalışmıyorum, gezmek ve ailemle birlikte zaman geçirmek dışında birşey yapmıyordum.

Ama tabi olmadı sıkılmaya başlayınca aklıma yıllardır yapmak istediğim ve ertelediğim şey geldi. Elbise dikmek!

Gidip hemen kalıp ve güzel bir kumaş satın aldım ve evinde dikiş makinası olmayan bir kadın olarak, elbise dikmeye başladım. Tamamen el dikişiyle elbiseyi bitirmiş olacağım :)) Çok zevkliymiş.

Bu arada dikiş makinası siparişi verdim, o gelince bir tane daha dikeceğim.

Benzer yazılar:

1. Kumaş Kalemleri
2. Hain
3. Keselim Boyayalım

Fotoğraflar cuma gecesinden. Bir arkadaşımın dans gösterisine gittim.

Gösteri bittikten sonra sabaha kadar dansçılar ve izleyiciler birlikte dans ettik.  En çok Moves Like Jagger sevdim. Tabi biz onlar gibi dans edemiyoruz yanlış anlaşılmasın :)

Ben çevremdeki insanların çeşitliliğini seviyorum doğrusu, hayatı çok sevdiğim için olsa gerek.

Daha önce beni gösterisine çağıran arkadaşım Ekim ayında eşiyle birlikte tekneleriyle dünya turuna çıktı. Şimdi Meksika’dalar baharda Tahiti’ye doğru yola çıkacaklar.

Bu gösterileri birkaç haftada bir yapıyorlar, bu sefer başka bir arkadaşımın davetlisiydim.

Çevremizdeki insanların bu kadar renkli olması hayatı normal sınırlarının dışına çekiyor tabi. Sevgilimin ve benim arkadaşlarımla ortak konularım kitaplar, sanat, çarpık sistem … gibi şeyler.

Hepimiz sanki anarşist doğmuşuz, kimse sistemden hoşlanmıyor ve değişik türde alternatif hayatlara yöneliyorlar.

Belki bütün bunların nedeni, eğitim ve rahat hayat. Tanıdığım herkesin değişik bir hobisi ya da yaptığı spor, olmadı uğraştığı dans var.

Kimse kimseyi seçimlerinden dolayı kınamıyor.

Benim yakın arkadaşlarımın arasında kimse küfretmeyi bilmiyor mesela :) Dedi kodunun olmadığı, kimsenin başkasının hayatına parmak sallamadığı bir özgürlük içinde yaşıyorum.

Bazen de eline biraz güç almayı başarmış insanların, bu gücü kullanarak yapmaya çalıştıkları ego tatminiyle nasıl kendi ve başkalarının hayatlarını çekilmez kıldıklarını görüyorum.

Yoruyor bunlar beni artık eskisi kadar sabırlı değilim galiba.

Bu da hatunların kapanış dansıydı.

Buradaki dansçıların bu gösterileri para karşılığı yapmadığını da ekleyeyim. Çoğu zengin ya da meslek sahibi bu hatunların.

Her cuma – cumartesi gecesi bu kadar renkli geçmese de mutlaka eğlenceli bir şeyler yapıyoruz.

Benzer yazılar:

1. Bugün Cuma Değilmiş!
2. Rüzgarlı Cumartesi
3. Cuma Akşamı

Benzer yazılar:

1. Sebze Sepeti
2. Dikkat Çekmek
3. Kararsızlık

Somali’de açlıktan ve bulaşıcı hastalıklar yüzünden 0-5 yaş arası ölen çocukların sayısı her gün artıyor.

Biz de sevgilimle onlara para göndermeye karar verdik. Hatta bu ay hiç hesapta olmayan bir miktar para da havadan geldi zaten, ondan yardıma gidecek.

Ama aslında yardım paranın gölgesiyle değil fedakarlık ve paylaşımla yapılan bir şey.

Kendinden eksilterek başkalarının zorluklarına ortak olmaya çalışmak onlara yardım etmek,  biraz rahatını bozmak yani.

Bu nedenle oturup hayatımdan onlar için neleri eksilteceğimi düşündüm.

Üstelik kendi hayatımdan eksilttiklerimle belli bir miktar parayı sürekli yardım amacıyla biriktirip her ay gönderebileceğimi farkettim.

Bu ay dışarıda yemeyeceğim kolada içmeyeceğim. Bu giderlere aylık ne kadar harcağımı biliyorum, yardım için oldukça iyi bir miktar.

Keyif için harcamaktansa insanlara yardım edebilmek beni  izleyici olmaktan kurtaracak.

Benzer yazılar:

1. Lavabo Altı
2. Sevdiğim Hayat
3. Artılar ve Eksiler

Cumartesi gecesi arkadaşımın dans gösterisine gittim iki buçuk saat amatör ve profesyonel dansçılardan pole dansı seyrettim.

Öyle böyle bir gösteri değildi, profesyonellerin hepsinin çocukluklarından beri jimnastik yaptıkları çok açık. Amatörlerse her yaştan ve meslekten.

Benim arkadaşım bilgisayar mühendisi, silikon vadisinde büyük bir şirkette çalışıyor,evli. Hayatta yapamayı en sevdiği şey aylardır haftada iki gün gittiği pole dansı antremanları.

Bu onun ilk gösterisiydi, izleyiciler hep aileler, arkadaşlar, eşler çirkin bir ortam değil. İzleyicilerin çoğunluğu kadındı zaten ama ikibuçuk saatlik gösteride sürekli sahne değişti ve  en az kırk kadar dansçı vardı. İçerideki kalabalığı siz düşünün.

Gösteride zayıflıktan kopanlar, şişmanlar ve iki tane de atmış yaşının üzerinde bayan vardı. Yaşları ve vücut şekillerinin pole dansı yapmalarına engel olmadığını görmek beni şaşırttı. İnsanın bir demirin üzerinde baş aşağı durması bacağından asılı kalması yaş ve vücut tipinden bağımsız bir şeymiş onu öğrendim.

Ben bütün gösterileri çok beğendim ama profesyonelleri izlemekle olimpiyatlarda jimnastik izlemek arasında fark varsa o da ışık, müzik, kadınların giysi ve makyajlarıydı.

Arkadaşım benim de onunla birlikte dans çalışmalarına gitmemi istiyor ama gösterilerini izledikten sonra o kalabalığın içine o kostümlerle çıkıp dans etmeye kalksam utançtan bayılacağıma karar verdim :))

Gösteri bitince eğlence bitmedi tabi dans pistini davetliler doldurdu hepbirlikte saatlerce dans ettik. Üç eyalet değiştirip Amerika’nın birçok yüzünü gördüm, o gece bir Amerika daha ekledim hayatıma. Fotoğraflarını  yayınladığım benim arkadaşım.

Benzer yazılar:

1. Cuma- Cumartesi Geceleri
2. Balkon Domatesleri
3. Bu Sabah

Bu benim en yoğun çalıştığım yaz mevsimi oldu. Salı günü  fırtınayla karışık yağmurun geldiğini öğrenince önce günü kütüphanede çalışarak geçirmeyi düşünüyordum ama teknede çalışmaya karar verdim.

Bütün gün burnumu dışarı uzatmadan çalıştım iyi oldu, bitirmek istediğim bir projeyi bitirdim. Gece dışarıda fotoğraftaki manzara vardı, biraz yürüdüm fotoğraf çektim.

Cuma öğleden sonra saat üçe kadar işlerimi bitirmem gerekiyor Arel’i okuldan erken alacağız sonra 4 Temmuzu da içine alan üç günlük bir tatil yapacağız.

Bu zorunlu tatil için hiç iyi bir zamanlama değil yine programım çok sıkışacak.

Her iş yetiştirme haftasında yaptığım gibi yine Mozart’ın piyano sonatalarını dinlemeye başladım.  En sevdiklerimden biri.

Benzer yazılar:

1. Hafta Ortası Kahvaltı Arası
2. Gereksiz Ruh Halleri
3. Artılar ve Eksiler

Hava güzel, ağaçların çiçeklerin eşlik ettiği sabah yürüyüşleri ve koşularına akşam üstü Arel’le havuza gitmeler de eklendi.

Hafta içi sabah arkadaşımla Hakone Gardensa gittik,  bu fotoğraflar oradan. Çok güzel bir japon bahçesi salkım salkım uzanan çiçeklerin adı wisteria.

Arkadaşımla günlük hayattan çocuklarımızdan konuşurken konuşmalarımız su ve kuş seslerine karışıyordu ve hayatımızdaki koşuşturmanın anlamsızlığından yakınıyorduk.

O gün bu yaz ders almamaya karar verdim.

Bahar aylarında tekrar yazmaya başlamıştım ama geçen yaz olduğu gibi yazdıklarımı bir kenara bırakıp okula dönmeyeceğim. Geçen yaz toparlamaya başladığım hikayelerimi bu bahar tamamen bir araya getirdim.

Bu kitap bitene kadar okul yok! bitirmek istiyorum artık. Neyse bu kararla okula yaz dönemi için kayıt yaptırmadım bursumun yanısıra bana portfoliom için ayrıca burs veren okul yönetimi bu işten hiç hoşlanmadı.

Bana burs vermemeye karar verdiler :)

Zaten bursu olan biri için çok dert değil de artık okumak için kendimi ne kadar zorlayacağım bilemiyorum.

Benim ders almama kararımı öğrenen sevgilim duruma çok sevindi.

“Kendini işinde geliştirmek için okuyorsun ama okul döneminde gelen iş tekliflerinin yarısını geri çeviriyorsun, bu da işinde ilerlemeni engelliyor bence” dedi. Yine de karışmıyormuş pişman olursam kabak onun başına patlarmış, ne istiyorsam onu yapmalıymışım. Felan filan….

Bakalım bir sonbahara kadar bekleyelim, okul konusunda eski hevesim kalmadı nedense.

Benzer yazılar:

1. Çiz Tasarla Çiz…
2. Sabah İki Buçuk
3. Comment allez-vous?