Bilgisayarda yaptığım bir çizimimi  basit bir şekilde adım adım anlatmak istedim. Çizimde derinlik istiyorsam prespektif kullanıyorum. Burada tek nokta perspektif kullandım. Sonra çizmek istediklerimi taslak halinde yerleştiriyorum.

Taslağı oluştururken daha karmaşık yapılar da kullanıyorum ama bu çizim en rahat gösterebileceklerimden biri. Hem perspektifi kullandığım hem de kendi tekniğimi istediğim gibi şekillendirdiğim bir yapı oluşturabiliyorum.

Ve renklendirdikten sonra.

Benzer yazılar:

1. Karşı Kaldırım
2. Çizer
3. Mesafeler

İnsanlar yazıyı bulduktan sonra nesilden nesile bilgi aktarımı hızlandı. Medeniyetin altın kapısı kelimelererin yazılı olarak insanlara ulaşmasıyla açıldı.

Bugün MOMA da gezerken ilgimi çeken önünde hayranlıkla uzun zaman geçirdiğim bir çok eser vardı. Ama bir sanat eserinin üzerimde bıraktığı etkiyi kelimelerle açıklamak, özellikle de benim gibi görsel kayıt makinası gibi çalışan ve bu kayıt makinasını düşüncelerin kaynağı ve yapılandırma birimi gibi kullanan biri için çok zor.

Benim düşüncelerimde kelimeler çok az yer tutuyor. Belki de bu açığı kapatabilmek için çocukluğumdan beri düşündüklerimi kelimelendirmek için kendimi yazmak zorunda hissediyorum.

Bruce Nauman’ın neon ışıklı  çalışmasının karşısında düşüncenin kaynağını oluşturabilecek kelimeleri bulmuşken hiç değilse onun çalışması hakkında  yazayım istedim.

Çalışmasında kelimeler birer ikişer ya da cümle halinde yanıp sönüyordu.

Işıklarla yazılan kelimelerin insanı manüpüle ettiğini düşünüyorum. İster istemez dikkatinizi çekiyor, ister istemez okuyorsunuz her yanan cümlede ve kelimede odanın rengi değişiyor. Farklı açılımlarla yanıp sönen ve anlam kazanan kelimeler, hayatta nelere gerekli ve gereksiz anlamlar yüklediğimizle ilgili soru şablonu gibi.

Bu kelimelerin arasında sevgi , ölüm ve acı da vardı.

Ben bu çalışmada hayatın kelimelere sıkıştırılmış yansımasını gördüm.

Bence çok etkileyici bir çalışmaydı.

Daha etkileyici olanları da vardı ama onları kelimelendirmek çok zor.

Aşağıdaki üç sanatçı benim için çok özeller arasında çalışmalarına bakmak isterseniz linklerini verdim.

Alexander Calder, Louise Bourgeois, Gerhard Richter

MOMA’ın önünde ben. Bir gün  ben de hüzünlü ve ağır sanatçı pozları vereceğim İnşallah :)))

Benzer yazılar:

1. Dört Yapraklı Şans
2. Derinlemesine Düşünceler
3. Mesafeler

Dün gece saat ikide yattım, sabah altı buçukta kalktım. Minnoşlarıma kahvaltı hazırladım onlar yedi ben baktım. Oğlumu giydirdim beslenme çantasını hazırladım. Çıkmadan biraz oyun oynadık ayrılırken uzun uzun öpüştük koklaştık.

Bugün ders yoktu uyumam gerekiyordu. Ne yaptım ? sabah sekiz buçuktan akşam dört buçuğa kadar yazdım. İki dilim karpuz ve biraz peynir yedim, ara verdiğimde iki bardak çay içtim internette gezindim yerimden bile kımıldamadım.

Saat dört buçukta mutfağa koşup hızlıca yukarıdaki etli kabak dolmasını yaptım. Gözüme şirin göründüler fotoğraflarını çektim. Akşam yemeği olarak bir dolma biraz yoğut yedim. Arel dolma çok sever ama bunların şekillerini de sevdi yine yapmak lazım. Yemekten sonra onunla oyunlar oynadık banyo yaptırdık öptük sevdik uyuttuk.

Şimdi bitirmem gereken bir çizim ve ödevler var.

Geçen gün yeniden doktora gitmek zorunda kaldım, yeni doktor  çok iyi bir insandı. O da bana yine dinlenmem gerektiğinden bahsetti. Ben de  uyumak istemiyorum dedim.

Bana depresyon ilacı yazmak istedi :) heyecanımı kontrol etmem ve dengeli yaşamam gerekiyormuş.

Kendimi dengeli bir insan olarak düşünmeye çalıştım çok hoşuma gitti :))  But I’m a creep, I’m a weirdo.

Uyku ilacı yazmayı teklif etti . Uyumak istemiyorum dedim.

Çok kızdı bana sakinleşip uyumadığım için böyle hastalanıp duruyormuşum bu sefer çıkardı Türkiye’de kırmızı reçeteyle satılan bir ilaç yazdı. Burada doktorların uzmanlıkları ya da bir uzmanlıklarının olup olmadığı farketmiyor istedikleri ilacı yazabiliyorlar. Akşam bu ilacı alıp yatacaksın dedi.

Akşam ilacı alıp saat ikiye kadar sarhoş gibi çalıştım ikide uyudum :)

İlacın tek iyi yanı sabah uyandığımda kendimi gerçekten dinlenmiş hissetmem oldu. Hatta en son ne zaman böyle hissettiğimi hatırlamıyorum bile.

Sonra düşündüm de neden uyumaktan bu kadar hoşlanmadığımı anladım. Ben uyuyunca dinlenemiyorum, bir süre bu ilacı kullansam iyi olacak.

Benzer yazılar:

1. Heyecan
2. Hayat Kalitesi
3. Kelebek

İllustration Mundo’ya  profilimi ekledim. Çizimlerimi beğenip dünya genelinde daha çok kişiye ulaşmasına yardım etmek isterseniz, buradan yukarıda  daire içine aldığım beğen kutucuğuna basabilirsiniz.

Desteğinizin benim için çok önemli olduğunu bilmenizi isterim.

Teşekkürler…

Benzer yazılar:

1. Kumaş Kalemleri
2. Hırsız Var!
3. Arel Uyur Meltem Çalışır

Gün boyu yanında büyük bardak, kupa ya da pet şişeyle gezenlerdenim ben. Cidden bardağım dolu değilse düşünemiyorum bile.  Su içiyorum gün boyu iki bardak çay akşamları bazen bir bardak kahve. Eskiden kola da içiyordum ama artık içmiyorum. Kolanın yerine soğuk çay koymaya çalıştım. Limolu  deniyordum eskiden, siyah soğuk çaya limon!!!  İçemiyorum ben onu ya çok kötü çokkk.

Sonra uzun süre diet snapple içtim ama onunda içinde kullanmak istemediğim bir tatlandırıcı vardı. Bu yaz kendi çayımı kendim yapmaya karar verdim. Çin çaycısından değişik tatlarda çay aldım. Çayın içinde limondan çok meyve tadı sevdiğim için kaysı, erik gibi meyveleri (bazen bir kaç çeşit meyveyi) birlikte komposto yapıp, yeni kaynamış kompostonun içine çay atıp beklettim. Çok soğumadan da süzgeçten geçirip sürahilere aktardım. Kompostoyu hiç şeker eklemeden yapıyorum sonra tadına bakıp eğer ihtiyaç duyuyorsam biraz stevia ekliyorum.

Çok güzel oluyor tadı, özellikle çay çok iyi soğuyor ve gerçekten serinletiyor. Ben bu yaz içeceğimi buldum ve çok mutluyum.

Ama bu zaten çok bilinen bir yötemse bana gülmeyin. Ben daha yeni keşfettim :)

Fotoğrafları San Francisco’daki çaycıda çekmiştim.

Benzer yazılar:

1. Uzun Hafta Sonu
2. Eskiden Sabahları
3. Kırmızı Domatesler

Hayat bana kocaman bir gün hediye etti çok teşekkür ediyorum.

Ben son iki gündür programlarımı bugünün cuma olduğunu düşünerek yapıyordum.

Dün gece bugünü cuma sanıp iki müşteriye aynı sabaha görüşme vermişim diye panikleyip birini iptal etmem talihsizlik oldu tabi. Gerçi önümüzdeki haftaya yeniden gün belirledik ama kısmet artık.

—-

Yine bu günlerde değişik bir ruh hali içindeyim. Beş yıldır saçlarımı ilk defa bu kadar kısa kestirdim.Ve ilk defa bir şekil vermeye çalışmadan kendi haline bıraktım.

Kafamın üzerindeki hacim delisi saçlarımla geçiriyorum günlerimi. Bir hafta önce kendimi böyle görsem bunalırdım. Ama şimdiki ruh halim bu, ne kadar sürer bilmiyorum.

Kafam  karışık, saçlarım kabarık karışık!

Benzer yazılar:

1. Cuma Akşamı
2. Bugün Çizimler Oğlumdan
3. Enteresan Şeyler Bunlar

Çarşamba sabah arkadaşlarım kahvaltıya geldiler. Kek, boğaça, börek ve kısır yaptım.

İki gün önce yaptığım ve oğluma yediremeyeceğimi anladığım çilek reçelimden de yemiş olmaları ayrı bir mutluluk oldu tabi.

Aslında kısır sabah kahvaltısı için uygun bir yiyecek olmasa da öğleden sonra bire kadar sohbet ettiğimiz için en çok yenen şey oldu.

Kısırın içine ekşi olması için iki gün limonlu tuzlu suda beklettiğim korukları ekledim. Neyse hayatta bir ben ekşi delisi değilmişim :)

Saksıdakiler semizotu, arkadaşım gelirken bahçesinden getirmiş. Böylece balkon bitkilerinin tümünün pabucu dama atılmış oldu.

Benzer yazılar:

1. Dönem Arası
2. Hafta Sonu
3. Uzun Hafta Sonu

Domateslerim bir haftada böyle kızardı işte.

Koparıp bir tanesinin tadına baktım yoğun bir domates kokusu ve tadı vardı.

İkinci fotoğraftaki çeriden daha büyük ama büyük domatesten de küçük bir tür :)

Onlar henüz yeterince büyümedikleri için hala yeşiller.

Aldıklarımda böyleydiler. Yerim ben sizi :)

Benzer yazılar:

1. Domatesler Bize Ne Öğretti?
2. Pembe Krema
3. Bilgisayarınızın Ayarlarıyla Oynamayın!

Merdiven boşluğunu gün içinde aydınlatmaya yarar bir parça gökyüzü.

Çalışma odama çıkarken  gökyüzüne gülümseme ya da surat asma nedenimdir o. Yüksek tavana bir de çatı boşluğu ekleyip üstüne cam taktığında ortaya çıkan manzaradır.

Üç yaşında bir çocuk ve annesine iki katlı merdiven aralığındaki boşluğa yatıp, hava durumuna göre hayaller kurdurur.

Fotoğrafını çekmeye çalıştığınızda ya içierisi karanlık kendisi aydınlık ya da dışarısı karanlık içerisi aydınlık görünecek kadar güçlü bir gün ışığı yollar objektife.

Yağmur yağdığında  duyduğum  tıpırtılar,  hafızamdan silinmeyeceğinin bir kanıtıdır.

Bir olmayacak yere bir pencere takıp insanların duygularını değiştirebileceğini öğretir bilmeyenlere.

Benzer yazılar:

1. Dağılan Parçalar
2. İskelet Kadavra İnsan
3. Nemli Günler

Balkon domateslerimin son durumu budur. Her sabah kalkınca onların çiçeklerden küçük yeşil topaklara sonrada minik domateslere dönüşmelerini izliyorum.

Onların büyümelerini izlemek onları salatanın içine doğramaktan daha keyifli açıkcası.

Arkadaşımla haftada iki gün yaptığımız iki saatlik doğa yürüyüşleri bir kaç haftadır bire düştü. Ben çok uzun saatler çalışıyorum artık.

Çok uzun saatler kendime susuyorum. Sonra zorlanıyorum tekrar yazışmaya, konuşmaya ya da dünyada olan bitene dahil olmaya.

Mavi güzel günlerin akışına bıraktım kendimi, her geçen günden bir kaç dakika daha çalıp suskun saatlerime ekliyorum. Bundan gizli bir mutluluk duyduğumu bugün farkettim.

Sustukça rahatlayıp mutlu oluyorum.

Benzer yazılar:

1. Organik Balkon
2. Arel Otuz Bir Aylık
3. Dört Yapraklı Şans