-12° C
İlk karın yaklaşık bir ay önce yağmasıyla birlikte kışın geldiği gerçeğini kabullenip bebeğimizin kışlık eksiklerini aldık.
Bu kış oğlumuz, hava sıcaklığı -12C derecenin altına düşmediği ve çok rüzgar olmadığı sürece dışarıda oynuyor olacak. Çünkü yarım saat gibi bir süre de olsa dışarı çıkıp enerji harcamadığı zaman kapalı ortamlarda olmaktan canı sıkılıyor ve nedensiz huysuzluklar yapmaya başlıyor.
Zaten buradaki bütün iyi kreşler bu uygulamayı yapıyorlar. -12 dereceye kadar mutlaka çocukları dışarı çıkartıp oynatıyorlar.
Arel bayılıyor, koşuyor oynuyor bütün enerjisini harcıyor o çok mutlu. Zaten biraz mutsuzluk gözlesem hayatta dışarı çıkarmayacağım çünkü ben hiç hoşlanmıyorum soğuktan.
Onu kütüphanenin çocuk bölümüne, çocuk müzesine, oyun gruplarına götürüyoruz ama dışarıda oynamak onun için yeri doldurulmaz birşey.
*****
Hep söylerlerdi bir buçuk yaş bir dönüm noktasıdır diye.
Bu günlerde Arel’le yaşadıklarımız o noktayı dönüyor olduğumuzu gösteriyor :)
Bir kaç gün önce inanılmaz birşey oldu, elimi tutup beni yürüttü! Elimi tuttu! Biz kendimizi hayatı boyunca onun elini tutamayacağımıza hazırlamıştık oysa.
Özgür kişilikli bebeğimizin en nefret ettiği şeydi el tutmak. Şimdi çok farklı. Nereye gidersek ya da bize birşey göstermek istediğinde elimizden tutuyor. Eskiden onu arabaya götürürken mutlaka kucağımıza alırdık çünkü o küçük ayakları yere değdiği anda parka doğru koşmaya başlardı. Sonra iki saat ikna etmeye çalışırdık ağlatmadan arabaya götürebilmek için.
Ama artık değişti arabaya giderken eve dönerken elimizden tutuyor.
Bir de daha hızlı mı öğreniyor yoksa öğrendiklerini daha mı hızlı uyguluyor anlayamadım ama karşımda günü paylaştığım birlikte birçok şey yaşadığım bir insan var. Bütün gün yeni şeyler deniyor sınırları zorluyor, anne baba ne kadar sabırlı insanlar onu ölçüp tartıyor.
Elimden tutuyor beni dolabın önüne götürüyor. Sonra kollarını yukarı uzatıyor kucağıma alıyorum, raftan pastellerini alıyor kucağımdan inip resim yapmaya gidiyor ben de gidip yanına oturuyorum. Küçücük parmaklarıyla pastellerini çıkarıyor tekrar kutuya koyuyor bir süre böyle oynayıp bir tane pastel seçiyor ve çizmeye başlıyor.
Birden onu seyretmek dünyada yapmak istediğim tek şey oluveriyor.
Onun heyecanlandığında ve mutlu olduğunda ayaklarını yere vurarak ya da sıçrayarak koşması hayatım boyunca hafızamdan silinmesin istiyorum.
Biliyorum bu günlerin geri döneceği yok onun için bu günleri Arel’i öpe koklaya geçireyim istiyorum.
Arel çok şanslı..
Cok sirin olmus:)
Cocuklarin enerjisi bizimkiler gibi degil:) Mutlaka ama mutlaka disarida, temiz havada kosarak harcamalari lazim. Nasil da mutlu oluyorlar 15 dakika bile olsa disarida vakit gecirince.
1.5 yas gercekten bir donum noktasi galiba. Biz de 2-3 haftadir inanilmaz degisimler gozlemliyoruz, resmen bazen agzimiz acik kaliyor Kaan’in yaptiklari karsisinda:) Zaman ne kadar goreceli. Bizim icin 1 gun 24 saatlik kisa bir zaman dilimi iken onlarin buyuk bir atak yaptiklari koca bir zaman dilimi:))
Zaman cok hizli akiyor, ben de her ani beynime kazimak istiyorum. Bazen cektigim fotograflardan en puslu, en belirsiz olanlari bile silmeye kiyamiyorum:)
Saglikla, mutlu ve huzurlu bir sekilde buyurler insallah.
Minik robotcuk Arel’e simsicacik bir kucak uzaklardan:)
Sevgiler.
Tam bir kardam adam olmuş,çok şirin çok…
Meltemcim cok haklisin, her dakikanin tadini cikartmak lazim, cok cabuk buyuyorlar. Simdilerde Karan konusmaya da basladi ya,onu izlemekden ne kadar keyif aldigimi anlatamam. Karsimda izledigi yada gordugu birseyi, o anin heyecani ile anlatmaya calisan koskaca bir insan oldu :)
Opuyorum ikinizi de, iyi bakin kendinize.
yeni yaptığı herşeyi not almak, kameraya çekmek istiyorum, sonra da diyorum ki “o anı yaşa bunun sonu yok” ama yine de dayanamıyorum işte…Arel’e çok yakışmış yeni cicileri, güle güle oynasın, doya doya koşsun…
çok şirin maşaallah.Bu günler geri gelmediği için tadını çıkarmak lazım.sevgiler.
Meltemcim, Arel’e cok yakismis kis/kar elbisesi. Bizim buralara kara kis henuz gelmediginden, Ali Kerem’in kislik alisverisini henuz tamamlamamistik. Ayrica onca secenek arasindan karar vermekte de zorlaniyorduk. O yuzden bu resim ve postun zamanlamasi cok iyi oldu. Bu haftasonu dooogru kis/kar kiyafeti almaya gidiyoruz insaallah:)
PS: -12 aslinda cok soguk sayilmaz. Ama isin icine windchill girince (ki bizim buralarda mutlaka girer:)) disarisi oyun icin cok da uygun olmayabiliyor:( Gene de hersey alistirmaya bagli. Umarim bizim cocuklarimiz hava kosullarina bizden daha dayanikli olarak yetisirler.
Müge,:)
annevebebisi,Ne güzel yazmışsın. Ben de Kaan’ı kucaklarım.
pelin, hava soğuk diye çocuğu eskimo gibi yidirdik :)
arzu, Keşke birlikte geçirebilseydik bu günleri. Ne güzel olurdu.
keo,evet anı yaşamak lazım.
mehtap :)
Ayse Sule,sizin oralara gemeyen kış burada ne arıyor. Siz daha kuzeyde değilmisiniz?
-12 halısın soğuk değil burada normal kış soğu -20le -40 arasında