Cincinnati
Sevgilim makale yazdı, minik bebeğimizi alıp Cincinnati’deki konferansa gittik. Bu, bebeğimizle çıktığımız ilk yolculuk olduğu için bizi neyin beklediğini bilmiyorduk ama hazırlanıp evden çıkmamız tahmin ettiğimizden sadece kırk dakika geç olunca pek bir sevindik. Bunun rekor denecek kadar hızlı bir toparlanıp çıkma olduğuna karar verdik :) Gülücükler saçtığıma bakmayın ciddiyim.
Arabayla dört saat sürecek yolu beş saatte gitmiş olmak da ayrı bir başarıydı. Sadece iki defa emzirme arası verdik ve neyse ki Arel, araba yolculuğunu sevdi.
Cincinnati’de otele yerleştikten sonra akşam üstü şehirde biraz yürüyüş yaptık. Farklı bir şehirde olma fikri bile rahatlatıcıydı. Yorgunluktan sürünecek hale gelene kadar dolaştık ve malesef akşamları merkezi terk edilen başka bir şehirle daha tanışmış olduk.
Ertesi gün sevgilim konferansa gitti, biz de şehirde gezindik. Akşam hep birlikte gemi turuna katıldık. Gemide Arel sayesinde bir çok insanla sohbet ettik. Bazıları bu kadar küçük bir bebekle gezdiğimiz için bizi cesaretimizden dolayı kutladı, bazıları bebekle gezmek için şimdi en iyi zaman olduğunu söyledi. Nehirde akşam güzel mavi yeşil bir manzarayı seyrederek ilerlerken, batan güneşe ve hayata teslim oldum. Zaman uzunca bir süre durdu, ben uzunca bir süre aklımın içinde kayboldum.
Ve daha ertesi gün, Newport’ta büyük bir akvaryum gezdik, içinde çeşit çeşit köpek balıklarının olduğu. Hatta yavru köpekbalıklarına dokunmana izin veriyorlardı ama ben balığa dokunmaktan çok hoşlanmayacağımı düşündüm. Sevgilim dokundu harikaymış!!!
Otelden ayrılmadan telaş içinde eşyalarımızı toplarken, bebeğimiz şaşkınlıkla anne babasının koşuşturmasını seyrediyordu. Onu öyle masum görünce unuttuk odayı eşyayı, onun fotoğraflarını çektik :)
