Sonsuz parçalı bulmacalar gibiyiz.

Yaşadıkça ve öğrendikçe  kendimize ait parçaları topluyoruz. Hazine avı gibi hangi parçanın bize ait olduğu ya da nereden çıkacağı belli değil.

En ilginç keşifler kendimizle ilgili olanlar.

Yaşadığım iyi ya da kötü deneyimlerle buluyorum bu parçaları.  Bazen burnumun dibinde oluyorlar bazen dünyanın bir ucunda.

Hayatta en korktuğum şey kendime ait bir konfor alanı yaratıp, kendi parçalarımı bulmaktan ve yaşamaktan vazgeçmek.

O zaman ihtiyarlarmışım gibi geliyor.

****

Yukarıdaki resim bana ait çok önemli bir parça. Yeni buldum : )

Yağmurlu bir sabahtı.

Hoca, seçtiğiniz herhangi birşeyin resmini yapmanızı istiyorum dedi. Ayakkabılar, porselen çaydanlıklar vb… bir çok şey seçebilirdim.

Ama asıl yapmak istediğim şeyin stüdyodaki lavabonun altı olmasının açıklaması yok. Ya da perspektif kullanmak istemememin. Ya da seçtiğim paletin.

Bu resimi yapmanın beni bu kadar heyecanlandıracağını tahmin bile edemezdim. Resim bittiğinde ben hayatımla ilgili çok önemli bir karar vedim. Şimdi akrilikle çalışırken yaptığım resimleri daha çok seviyorum.

Geçtiğimiz dönem yaptığım en iyi şey bu dersi bu hocadan almak olmuş.