Otomatik Gülüş

İnsanların duygularını ifade etme şekilleri kültürden kültüre değişiyor.

İlginç olan doğulu batılı olmakla duygu ifadeleri şekli arasında çok da bir ilişki yok gibi.

İngiltere’de yaşadığım yıllarda İngilizler’in duygularını çok iyi kontrol ettiklerini düşünüyordum. Onların kültürlerine göre acıyı, üzüntüyü ve öfkeyi kontrol edememek zayıflık sayılıyordu.

Amerika’ya geldikten sonra bu anlayışın Amerikalılar’a İngilizler’den miras kaldığını gördüm.

Ben tam duyguları kontrol etmenin batılı işi olduğunu düşünmeye başlıyordum ki Japaon arkadaşlar edindim.

O zaman iyi kötü hiçbir duyguyu özgürce yaşamadıklarına tanık oldum. Üstelik hemen yakınlarında Kore olmasına ve Koreliler’in duygularını gayet sıcak bir şekilde ifade etmelerine ramen.

Amerika’da daha uzun kaldığım için daha uzun tanık olduğum kadarıyla genelde yabancı kökenli değillerse ve eğitim düzeyleri düşük değilse onların sızlandığını görmeniz çok zordur.

Bu ülkede zayıf ve yetersiz görünmenin en iyi yolu kontrol edemediğiniz öfkeniz, üzüntünüz ve acınızdır.

Antidepresan ve panik atak ilaçların bu kadar çok kullanılmasının altında bence Amerika’lıların zayıf görünme korkusu yatmakta.

Kendi duygularını göstermekten de yaşamaktan da korkuyorlar. Duydularının zayıflığını kazıyıp atmaya çalışıyorlar.

Konu mutluluğu ve sevinci göstermeye gelince de bu konuda Amerika’lı kadınların üstüne bir ırk daha tanımam. Adımınızı dışarı attığınız anda yüzlerce gülümseyen kadınla karşılaşırsınız.

Selam verirler, göz göze gelirseniz gülümserler. Yüzlerinde otomatik bir gülümseme vardır, sinirlendiğinde bile gülümsemeye devam edeni çok gördüm.

Ama erkekler öyle değil, onlar sadece iyi bir şey olduğunda ya da mutlu olduklarında gülümsüyorlar. Hatta her zaman da değil yine kültürel sebeplerle duygularını göstermekten hoşlanmıyorlar.

Bu nedenle erkeklerin bir gülümseme ve kahkaha atma kotası var. Fazlası zayıflık.

İnternet bu konuda yapılan araştırmalarla dolu. Neden Amerika’lı kadınlar mutlu olmasalar da otomatik olarak gülüyorlar merak konusu.

Beni bazen rahatsız ettiği oluyor da bu nedenle  düşünüp, oturup internette araştırmaları okuyup, bir de üzerine bu yazıyı yazdım :)

Kategoriler: Çizim
Etiketler: akrilik resim, kültürler, mutluluk