Günde kaç çizim yaptığımı saymıyorum artık ama en az sekiz saat çalışmaya başladım.

Yukarıdaki sketch kitap kapağı olacak.

Dün balkon domateslerimden birinde yeşil minik domatesler gördüm.

Fotoğrafını çekme fırsatı bulamadım ama çok şirinler çok. İlk fırstta yayınlayacağım.

Benzer yazılar:

1. Balkon Domatesleri
2. Domatesler Bize Ne Öğretti?
3. İkinci Adam

No one’s got it all

Power to the people
We don’t want it
We want pleasure
And the T.V.s try to rape us
And I guess that they’re succeeding
And we’re going to these meetings
But we’re not doin’ any meetin’
And we’re trying to be faithful but we’re cheatin’, cheatin’, cheatin’

I’m the hero of the story
Don’t need to be saved

It’s al-right, it’s al-right, it’s al-right, it’s al-right
It’s al-right, it’s al-right, it’s al-right
It’s al-right, it’s al-right, it’s al-right
It’s al-right, it’s al-right, it’s al-right

Hero – Regina Spektor

Hero

Benzer yazılar:

1. 187.Sayfa
2. İstanbul
3. Özgür Deliler

Yeni bir kitap kapağı İstanbulca. Çok severek yaptığım çalışmalardan biri.

Çizimlerin bir kısmını Pen & ink yaptım. Yazısını kendim yazdım.

Yakında İkinci Adam Yayınlarından çıkacak, yazarı Sinem Örs.

Benzer yazılar:

1. Mektuplar II
2. İkinci Adam
3. Mahrem Ayrılık

Pen- ink & digital

Bu günlerde gitmekten en çok hoşlandığım yer okulun kütüphanesi. Öyle çok büyük değil ama kitapların hemen hepsi tasarım kitabı. Saatlerce orada kalmama rağmen bir tane bile kitap alamadım. Çünkü delirmiş gibiyim bütün kitapları karıştırmak hepsini alıp götürmek istiyorum. Tabi bir de dergiler var.

Gittiğim okulda grafik tasarım, iç mimari, moda tasarımı, animasyon ve uluslararası ahçılık gibi bölümler var. Kütüphaneyi siz hayal edin. Çizim kitaplarını didikliyorum sonra iç mimariye, moda kitaplarına bakıyorum biraz ileride yemek kitaplarının olduğu yerde gastronomi kitaplarına atlıyorum.

Tekrar kendi bölümümle ilgili kitapları incelerken tasarım dergilerinin çekim alanına giriyorum derken ne okuyacağıma karar veremeden çıkıyorum kütüphaneden.

Kitapların hepsi yeni gıcır gıcır, şekerleme gibiler. Birini alsam öbürlerinde aklım kalacak.

—

Daha ilk hafta olduğu için yukarıdaki çizim gibi hala canımın istediği şeyleri çizecek zamanım var. Ama yakında okul projelerinden kafamı kaldıramam. Daha ilk dersten hepsi bir yığın ödev vermeye başladı. Ama dersler keyifli geçiyor. Okulda herkes  sanat öğrencisi olduğu için bizden yaratıcı olmamız bekleniyor.

Yani herkesin içindeki deli özgür.

Saçlarımı artık çoğunlukla yukarıda yaptığım çizimdeki gibi topluyorum. Kendime yeni aksesuarlar örüyorum ya da alıyorum. Özellikle fular, şal ve atkı gibi. Bir de Arel büyüdüğü için tekrar küpe takmaya başladım. Eskiden bu kadar çok sevmezdim. Şimdi her gün küpe takiyorum. Kendimi küpesiz yarım hissediyorum.

Benzer yazılar:

1. Merhaba Y
2. Karşılıklı
3. Kumaş Kalemleri

pen&ink

Pazartesi okul başlıyor çok mutluyum. Bu dönem aldığım derslerin arasında fotoğraf ve renk teorsi dersi beni çok heyecanlandırıyor.

Hafta sonu üzerinde çalıştığım işleri  bitirmek için elimden geleni yaptım. Hatta bu hafta sonu gezmedim kapandım eve çalıştım ama bitmedi tabi. Neyse nasıl olsa bundan sonra okul ve işler birlikte ilerlemek zorunda olduğu için alışsam iyi olur.

Yukarıdaki çizimi mutfağa biber değirmeninin yakınlarına astım. Çizimi bitireli çok oldu ama asacak zaman bulamamıştım.

İşte böyle.  Hayat benim için  yine çok hızlanacak ama zaten yavaş hayata katlanamıyorum.

Benzer yazılar:

1. Uçan Ada
2. Gereksiz Ruh Halleri
3. Biber Değirmeni

Pen & ink

Bahar

Birkaç gündür hava sıcaklığı 14-15 derece. Günde en az üç saati Arel’le dışarıda geçiriyoruz.

Dışarıda kırmızı  sonbahar yaprakları dökülüyor ve bir yandan çiçekler açıyor. Gökyüzü masmavi ilk bahar mı sonbahar mı ? belli değil.

Ama bahar olduğu kesin.

Dün öğlen dışarı çıktığımızda güneşin altında uzun kollu fazla geldi.

Sevgili sabah dokuz- akşam beş arası çalışıyor.

Değişik bir ilişki çeşidine başladık. Günde beş altı defa birbirimizi arıyoruz. Bütün gün  görüşmediğimiz için akşama özel planlar yapılıyor.  Ailecek beşbuçukta akşam yemeği yiyoruz.

Düzenli hayat çok değişik oldu.

Yeni bir ilişkiye başlamış gibiyim.

Pazartesi gününe, okumayı planladığım sanat okuluna kayıt için randevu aldım. Bakalım nasıl gidecek.

Her yıl bitiminde olduğu gibi bu yıl da günler aşırı yoğun geçiyor.

2009 hayatımda geçirdiğim en zor yıl oldu. Genel olarak zorlarken bir yandan da inanılmaz güzel şeyler oldu. Kötü bir yıldı diyerek haksızlık etmek istemem ama bir 2009 daha almayayım.

Benzer yazılar:

1. Hayat Hızlanmadan
2. Hayat Kalitesi
3. Hayat Enerjisi

Pen&ink

Taşınma ve yerleşme  sürecinin içinde tüm enerjimi tüketmişim.

Geçen hafta bütün gücümle yeni hayatımızı oluşturmaya ve ona uyum sağlamaya çabaladım. Ama hafta sonuna doğru tükenen enerjimin de etkisiyle yapılması gerekenler listesi gözümde pek bir büyüdü.

Kendimi yapmam gerekenlere yeterince hazırlamamışım. Eve yerleşince hayatıma kaldığım yerden devam edecekmişim gibi rahattım. Düzen kurmanın ne kadar zor olduğunu unutmuşum.

Şimdi bir de Arel olunca iyice zorlaştı. Kreş baktım beğenemedim. Beğendiğim kreşlerin bekleme listeleri uzun. Bu nedenle şimdilik babysitter buldum. Bir okula kaydoldum beğenmedim. Sonra iyi bir sanat okulu buldum ama işlemleri uzun sürecek gibi.

Eve alınması gereken eşyalara karar vermedik. Eşya bakacağımıza şehir şehir dolaştık.

Evi tam anlamıyla yerleştiremedim. Hayatımda herşey yarım.

Sonra baktım herşey üstüme üstüme gelip beni sıkıştırmaya başladı. Pazartesiden itibaren daha sakin davranmaya karar verdim. Şimdilik günleri sakin geçirmek ve yeni hayatı oluşturmak için kendime zaman veriyorum.

“Daha yapmam gereken ne çok şey var, bütün bunlar ne zaman olacak” düşüncesini kendime önümüzdeki iki ay yasakladım. İki ay sonra hala yapmam gereken yüzlerce şeyin yarısı olmamışsa o zaman kaygılanacağım.

Dün gece, mutfağıma asmak için yukarıdaki çizimi yaptım. Biber değirmenininden apartman. Bir de demlikten ev çizeceğim mutfak için.

Benzer yazılar:

1. Hayat Kalitesi
2. Hayat Hızlanmadan
3. Pıfffhhh

Amerika’ya gelmeye ilk karar verdiğimizde ona aman sıcak bir yerlere gidelim demiştim. Florida’ya gitmemizin nedeni okul seçimi veya konu seçimi olmadı. İklim nedeniyle Florida’ya gittik.

Ne oldu ?

Tam bir yıl sonra toplanıp Michigan’a doğru yola çıkmıştık bile.

Aslında kalabilirdik orada.

“Bana lütfennn bu benim geleceğim için çok önemli Michigan üniversitesi okuduğum bölümde her zaman ilk üçe giriyor” deyince onu kırmak istemedim.

Ve tam dört yıl sürecek Michigan iklimine alışmaya çalışma ve fakat bir türlü kabullenememe dönemine girmiş oldum. Altı ay süren ve bazen bir ay hiç güneş görmediğimiz, sabah saat dokuzdan önce havanın karanlık olduğu, uzun sıkıcı depresif kış günleri.

Michigan’ı güzel hatıralarla hatırlayacak olmamın tek sebebi, hamileliğimi ve bebeğimizle iki buçuk yılı burada geçirmiş olmamız. Öyle güzel günler yaşadık ki, yaşadığımız zorluklar, o günlerin saçtığı ışıltının yanında söndüler ve unutulup gittiler.

Ama ben geçen dört yıl boyunca her kış, bu kadar soğuk olmayan bir yerlerde yaşamayı hayal ettim.

Dört yıl uzun zaman tabi. Artık neredeyse umudumu kesmiş bu kışı da burada geçirmeyi kabullenmiştim ki, sevgilime istediği iş teklifi geldi ve bana da istediğim yerde yaşama şansı doğdu.

İki hafta içinde San Francisco yakınlarında bir şehire yerleşeceğiz.

Haberi aldığımızdan beri kendimi toparlayamadım.

İki hafta içinde evdeki eşyaların çoğu satılacak, Arel’in bebeklik giysileri ve oyuncakları bağışlanacak.

Araba satılacak, sadece koltuk yatak kitap mutfak eşyası gibi temel eşyalar gidecek.

Bütün herşeyi iki hafta içinde nasıl yapacağız!

Oturup ayaklarımı uzatacak bir dakika bile olmayacak herhalde.

Olsun bunların hepsi tatlı telaş.

Benzer yazılar:

1. Yarışma Kazandım Ödül Aldım
2. “Gece Kraliçesi Kuş Adama Demiş ki…”
3. Opera Masalları

Kış gelmesin gökyüzü turkuaz olsun!

Arel babasıyla dışarı çıkınca;

Romalılar gibi üstüme beyaz bir kumaş dolayıp, boy aynasının karşısına geçip, elimde saç fırçasılya  “Time to say goodbye“ı onlar dönünceye kadar saatlerce söylemek istiyorum.

Hatta bu durumda böyle davranmak en doğrusu.

Ciddiyim.

Benzer yazılar:

1. Arel Özgür Olsun
2. Özgür Deliler
3. Yeni Güzel Mutlu Yıllar…

Bilgisayarın başına oturamıyorum ne kadar kendimi zorlarsam zorlayım. Maillerime bile dört günde bir bakmaya başladım.

Belirsizlik huzursuzluğundan kurtuldum.

Çizim yapıyorum, kitap okuyorum, kendime takılar yapıyorum.

Üşenmedim, tığ ile iki kişilik diz üstü battaniyesi bile yaptım :)

Bunun dışında sürekli geziyoruz ve arkadaşlarımızla görüşüyoruz.

Dün oturup bu kadar iyi ve hoşgörülü insanlarla arkadaş olduğumuz için ne kadar şanslı olduğumuzu düşündüm.

Tekrar eski huzuruma kavuştuğum için çok mutluyum.

Eylül ayı gelip hayat çok hızlanmadan bu günleri sakin ve sadece istediklerimi yaparak geçirmeye karar verdim.

Benzer yazılar:

1. Hayat Kalitesi
2. Düzenli Hayat
3. Hayat Enerjisi