Sanat Eğitimi
Okul hafta sonuna doğru bir defa telefonla, iki defa mail atarak pazartesi günü okulun başladığını hatırlattı.
Art and fear‘dan bir alıntı yaparsam, Amerika’da sanat eğitimi alan öğrencilerin % 90′ı ilk bir yıl içinde bölümlerini değiştiriyorlarmış.
Bu biraz sanat eğitiminin düşünüldüğü kadar kolay olmamasından kaynaklansa da bence gerçek neden gelecek kaygıları.
Benim gittiğim üniversite özel bir okul ve ücretleri çok yüksek. Ben devlet bursu bulduğum için büyük bir kısmını burs az bir kısmını ben ödüyorum. Yine de benim okulu değiştirmem, başka bir okula geçmem ya da başarısız olmam durumunda okul para kaybettiği için, okulun başlama tarihini hatırlatmak bile onların işi olmuş.
Okulda üzülerek farkettiğim bir şey de kız öğrenci sayısının azlığı. Biz onbeş kişilik sınıflarda ders alıyoruz ve genelde sınıfta iki en fazla üç kız öğrenci oluyor. 1950′ler de sanat erkekler kulübü gibi bir şeydi o zamanda adını duyurabilen çok az kadın sanatçı var. Bir çok gelişmemiş ülkede kadın sanatçı hala ciddiye alınmıyor bunu en iyi Amerika’da tanıştığım yabancılarda gözlemleyebiliyorum. Biri ne iş yaptığımı sorunca verdiğim cevaba tepkisinden, ülkesinin gelişmişlik düzeyi otomatik olarak oratya çıkıyor.
Okulu bitirmeme bir buçuk yıl kaldı, aslında daha fazla ders alsam bir yılda bitecek ama o zaman da hiç iş almamam gerekir.
Bu okula kredilerimi transfer ederken aldığım geleneksel sanat derslerini saymadıkları için uzadı bu öğrencilik. Sıkıldım aslında.
İki dönem önce sevdiğim bir hoca, “sanat eğitimine başladığımda sevinçten ölecektim, sonra derslerin zor olduğunu görüp lanet ederek okulu bitidim. Okulu bitirdikten bir süre sonra ne kadar güzel bir eğitim aldığımı ve beni ben yapan şeylerden en önemlisinin de bu eğitim olduğunu anladım” demişti. Ben şimdi lanet safhasındayım, bir gün inşallah ne iyi yaptım diye düşünecek hale gelebilirim :))
Kategoriler: Çizim
Etiketler: dijital çizim


















