Bizim Çözüme İhtiyacımız Var

Kariyeri ailesi olan kadınlar ve yorumlara cevap yazılarıma hala yorum gelmesi nedeniyle, gelen yorumlardan yola çıkarak bu konuda yeniden yazmaya karar verdim.

Bir annenin en çok ihtiyacı olan şey yardımdır herhalde bir de yalnız bırakılmamak.

Hepimiz çeşitli şartlarda anne olmak gibi ortak bir sorumluluğu yüklendiğimize göre birbirimize destek olsak daha iyi olacak.

Yorumların genelinden de anlaşıldığı gibi çalışmak zorunda olan ve kariyer yapan annelere kimsenin bir diyeceği yok. Benim anlamadığım konu çalışan kadınların genellikle çalışma hayatına sahip çıkması ama çalışma şartlarının iyileştirilmesi konusunda talepkar olmamasıydı.

Çalışan bir anne olarak bir yıllık ücretli izniniz olsa hiç değilse bir yıl bebeğinizin yanında olsanız iyi olmaz mıydı? Sürekli bebekle ilgilenmekte zorlanıyorsanız para kazanmaya devam ettiğiniz için bakıcı da tutardınız. Bebeğinizin başında durup sizin istediğiniz gibi büyümesini sağlardınız. Arada sevdiğiniz kitaptan parçalar okurdunuz ona hikayeler anlatır, bir bebek ne kadar öpülebilirse öperdiniz onu.

Ama siz yine de işe gitmenin sizin için daha uygun olduğunu savunuyorsanız bu yasadan eşiniz de yararlanıyor olsa kötü mü olurdu. Belki o çok isterdi bir yılını bebeğiyle birlikte geçirmeyi. Benim eşim gibi. Doktora yapıp çalıştığı halde günde altı saati oğluyla geçirip bütün gece çalışıp sadece bir kaç saatlik uykularla yaşamayı tercih eden bir baba o.

Bir önceki nesil zor şartlarda çalıştılar. Dışarıda çalışıp eve gelip bütün ev işlerini de üstlendiler. Yorgunluktan kendilerine ve çocuklarına ayıracak zamanları çok kısıtlıydı. Benim annem de çalışan annelerdendi. Küçükken onu çok özlediğimde kendimi teselli etmek için ben çocuğumu kimseye bırakmayacağım o beni böyle beklemeyecek derdim. Benim bana bakacak bir anneannem ya da bir akrabam olmadığı için çocukluğuma ait sıcak anılarım sınırlıdır.

Tabi o zamanı o şartlarla değerlendirmek gerekiyor ama şimdi çok şey değişti.

Eğitimli kadınların hepsi çok güçlüler. Bu bir önceki nesil sayesinde. Şimdi bizim de yüklenmemiz gereken sorumluluklar var. Çalışan anne babalar için yeniden düzenlenmesi gereken sosyal haklardan bahsediyorum.

Susmayın her yerde konuşun yeni düzenlemeler için bloglarımızda yazılar yazalım, kadın ve anne dergilerinde sesimizi duyuralım. Babaların da desteğini alalım.

Ve tekrar evinde bebekleriyle ilgilenen annelere dönersek. Herkesin kariyer yapmak ve para kazanmak gibi hayat beklentileri ya da zorunlulukları yok. Bazı eğitimli anneler işlerine bir kaç yıl ara verip bebekleriyle ilgileniyorlar. Benim tanıdığım anneler arasında avukat, sanatçı, genetik mühendisi vb… çeşitli mesleklerden bir çok anne var. Bazıları tekrar iş hayatına dönmeyi planlıyor, bazıları daha çok çocuk yapmak istedikleri için kendi birikimlerini sadece çocuklarına sunacakları bir hayatı tercih ediyorlar.

Ben hergün altı saatini bebeğiyle geçiren bir anne olarak onların bu tercihlerine saygı duyuyorum ve destekliyorum. Ve yaptıkları işin çok önemli olduğunu tekrarlamak istiyorum.

Çünkü bir bebeği büyütmek, onun altını üstünü değiştirip yemek yedirip uyutup sadece fiziksel ihtiyaçlarını karşılamaktan ibaret değildir. Üremekle insan yetiştirmek tamamen farklı şeylerdir.

Kategoriler: Diğer
Etiketler: düşünce