Bazı hafta sonları diğerlerine benzemez. Bulutlu gökyüzü güneşin önünü kestiğinde, rüyamda yağmur damlalarının sesini duyarım. O hafta sonunun gri olacağını bilmek için gökyüzünü görmeye gerek yoktur.

Sabahları yataktan kalkmak için neden bulmak da gerekmez, Arel gelir kaldırır :)

Ama işte bazı hafta sonları diğerlerine benzemez.

Rüyamda yağmuru dinlerken burnuma fırında pişen ekmeğin kokusu gelir. Sıcacık.

Oğlumla sevgilimin konuşmalarını dinlerim. Sıcak ekmek kokusunun havaya bıraktığı huzuru koklarım.

Hafta sonu yağmurluydu yine. Ama fırında ekmek pişti.

İsterse yağmur hiç durmasın ama sevgilim bazı hafta sonları bana ekmek yapsın…

—————————–

Ben hamurla uğraşmayı bırakıp çok nadir  gözleme, poğaça ve mantı yapmaya başladım. Bir süre sonra sevgilim benden çaldığı pide teknolojisini geliştirip kendine yeni hobi olarak mutfağı seçti.

Önce pideler değişik çeşit ekmekler yapmaya başladı. Sonra pizza ve lazanyada uzmanlaştı.

Ama hafta sonları ekmek kokusuyla uyanıp, yanına ekmeğin tadına uygun peynirler seçilerek yapılan uzun kahvaltılar beni çok mutlu ediyor.

Not, neden sadece iki ekmek fotoğrafı olduğuna gelince. Bu ekmekler, pide ve pizzalar fazla lezzetli. Daha fotoğrafları çekilemeden kayboluyorlar :)

Benzer yazılar:

1. Dikkat Çekmek
2. Pide
3. Tatil kokusu Alıyorum

İstek üzerine  tekrar havuçlu kek yapıp arkadaşlarımı çaya çağırdım. Bu sefer kekin yanında ahududu vardı arkabahçede oturup sohbete başlamadan ve kekin servisini yapmadan fotoğrafını bile çektim :)

Tam Undan Havuçlu Kek
İçindekiler:

4 yumurta

2 çay kaşığı vanilya

1 kap kahverengi  şeker (dark brown cane sugar)

3/4 kap zeytin yağı

1 çay kaşığı tarçın

2 çay kaşığı kabartma tozu

1 1/2  çay kaşığı karbonat

1 çay kaşığı tuz

2 kap  tam un (eğer tam una alışık değilseniz 1 kap normal un 1 kap tam un kullanabilirsiniz)

1/2 kap ceviz

3 kap rendelenmiş havuç

Yapımı

Yumurta ve vanilyayı çırpın. İçine şeker ilave edip mikserle çırpmaya devam edin.  zeytin yağı ekleyin.

Sonra sırasıyla listedekileri ekleyip karıştırmaya devam edin.

Tam unu eleyip ekledikten sonra kaşıkla karıştırıp önce ceviz en son havuçu ilave edin.

önceden ısıtılmış fırında 180 derecede 35- 40 dakika pişirin.

Benzer yazılar:

1. Havuçlu Kek Yanına Çilek
2. Blogger Kapatılmış!
3. Sabah İki Buçuk

Eskiden bir yemek davetinin en başarılı yanı sunulan yemeklerin  lezzetiydi.

Ama artık pek öyle değil.

Şimdi insanlar yemek konusunda çok seçici davranıyorlar. Örnek gerekiyorsa ben onlardan biriyim.

Bir kere davete elim boş gitmiyorum. Masaya servis yapılacak büyüklükte bir tabak yemek götürüyorum yanımda.

Eğer masada sadece çok  kalorili yiyecekler dışında bir seçenek sunulmamışsa aç kalmamak için :)

Ama genelde davetlerde mutlaka birkaç çeşit  salata, peynir tabağı, meyve salatası, ızgara et gibi alternatifler oluyor.  Zaten en çok böyle çeşitli ve az kalorili davetler başarılı oluyor.

Bu yaza kadar ben de çaya gelenlere ya da pikniğe götürmek için beyaz undan poğaça kek gibi şeyler yapardım.  Ama bu yazın başından beri mutfakta tamamen sağlıklı seyler pişirmeye çalışıyorum. Bütün beyaz undan yaptığım poğaça, börek ve kekleri tam unla yapmaya başladım. Gayet de güzel oldu.

Daha çok sebze ve meyve daha az karbonhidrat ve şeker tüketiyoruz.

Genelde tavuk balık eti yiyoruz. Kırmızı eti ayda bir iki defa yemeye başladık.

Arkadaşlarım da böyle beslendiği için birbirimizi yemeğe ve çaya çağırmak işkence olmuyor.

Arkadaşlarımızı gece oturmasına çağırınca onlara tam undan şeker oranı çok düşük  havuçlu cevizli kek hazırlıyorum. Onlar da gelirken bir büyük tabak çilek getiriyorlar. Papatyalı yeşil çay eşliğinde sohbet çok güzel oluyor.

Ayrıca keki hazırlamak onbeş dakika sürüyor

Benzer yazılar:

1. Havuçlu Cevizli Kek
2. Büyük Sürpriz ve Çilek Tadında Bir Gün
3. Sebze Sepeti

Zıplıyoruz çünkü birkaç iş makinası aynı anda korkunç gürültüler çıkarıyor ve Arel bu seslerle uyanıp ağlamaya başlıyor.

İlk sabah yaşadığım şoku anlatamam. Ne oluyor yahu diye öylece kalakalmıştım.

Biz üniversitenin kampüsünde ormanın içinde yaşayan insanlarız. Genelde evin yakınlarında kuştan başka birşeyin sesi duyulmaz. Çevrede görülmesi normal karşılanan hayvanlar da ceylan, tilki, rakun,  kartal, ateş böceği türünde hayvanlardır.

Gürültünün nasıl  birşey olduğunu çoktan unutmuşuz.

Ama bir haftadır her sabah suratlarımız ekşi uyanıyoruz. Tabi durumun benim gibi erkek çocuğu anneleri için avantajları da yok değil. İş makinaları bizim evden göründüğü için Arel bazen oturup hayranlıkla onları izliyor. Evlerinden iş makinalarını göremeyenler de çocuklarını bizim arka bahçelere getirip izletiyorlar. Manzara oğullarımızı biraz oyalıyor.

Bu sabah yine aynı gürültüyle güne başladık. Bir randevumuz vardı, saat dokuzda ailecek şehir merkezindeydik. Tam arabayı park ettik, arayıp görüşeceğimiz kişinin hasta olduğunu söylediler randevuyu başka tarihe aldık.

Dışarıda hafif serin bir bahar havası vardı, güneş pırıl pırıl parlıyordu. Bahçesinde oturup kahvaltı yapmaktan hoşlandığımız bir yer var. Açık havada kahvaltı yapmaya karar verdik. Ama kapalıydı, o sırada pazarın kurulmuş olduğunu gördük. Pazarı gezmeye karar verdik.

Taze meyveler, sebzeler, çiflik yumurtaları, ev yapımı reçeller … çok güzeldi pazar. Amerika’ya yerleştiğimizden beri en çok eksikliğini hissettiğim şey, meve sebze vb…nin marketlerde görüntülerinin harika ama kendilerinin tatsız oluşu oldu. Yediğimiz sebze ve meyvelerin tadı yok. Whole foods’tan aldıklarımız bile öyle.

Genellikle kokusuz oluyorlar. Bu nedenle Amerika’ya ilk geldiğimizde Florida’da oturduğumuz için bahçe kiralamıştım. Organik meyve sebzelerimi yetiştirip dalından koparıp yemek yapıyorduk. Florida’da hava böyle bir bahçe için o kadar uygundu ki çok fazla uğraşmıyorduk bile. Hatta doğru düzgün sulamıyorduk. Hava her gün çok güneşli ve çok yağmurlu olunca kendiliğinden yetişiyordu herşey. Hem de büyük bir hızla.

Michigan’ın havası uygun olmadığı için de hiç uğraşmaya değer bulmadım. Bizim için yazları sebze meyve toplamaya gitmek bu nedenle hep en önemli etkinlik oluyor.

Bu sabah pazara gidince gördüm ki daha sabah dalından koparılmış sebzeleri satıyorlar. Hem de markette satılan plastiğe benzeyen sebzelerden çok daha ucuzlardı. Mis gibi kokuyordu sebzeler.

Aklımda hiç pazara gitmek gibi bir fikir olmadığı için fotoğraf makinam yanımda değildi. Bu nedenle taze sebzelerin varlığını kutlamak için eve gelince sebze sepeti yapıp fotoğrafını çektim. Bundan sonra çarşamba sabahları pazara gideceğim.

Yaşasın taze sebze ve meyveler!!!

İyi ki randevu iptal oldu, çok güzel bir sabah geçirmiş olduk.

Benzer yazılar:

1. Pide
2. Havuçlu Kek Yanına Çilek
3. Kabak Dolmaları Heyecan İlaçları

Hayal dünyasında serbest yüzdüğün yıllardır çocukluk.

Gündelik eşyaları canlı ya da değişik formlarda hayal etmek sabahtan akşama yapılan en önemli iştir.

Kitaplardan okuduğun, çikolatadan şekerlemelerden yapılmış evleri düşler hatta ucundan koparıp sen de tadına bakarsın. Şekerlemelerin tadını ağzında hissettirecek kadar canlıdır bu düşler.

Çizgi filmlerde kek ve şekerleme olur bazen ağaçlar köprüler. Köprülerin altından çikolatalı sütler akar hatta çikolata şelaleri bile vardır.

Arel’in doğum gününde araba pasta ve süslediğim tren keki görünce bütün iki, iki buçuk yaşındaki çocukların yüzündeki şaşkınlık inanılmazdı.  Hepsi pastanın etrafında araba tren diye koşturup duruyorlardı. Bütün gün ellerinden düşürmedikleri küçük arabaları ve trenlerinin kazandıkları bu yeni form karşında hayret içindeydiler.

O kadar heyecanlandılar ki onları bir türlü masanın başına toplayıp fotoğraflarını çekemedim. Etrafta koşuşturup duruyorlardı. İyi ki pastanın fotoğrafını partiden önce çekebilmişim.

Bir şeker hamurundan pasta ve kalıptan çıkmış bir tren kekle, o gün iki yaşındaki çocukların kahramanı oluverdim.

Keki süslemek için şekerler, pasta kreması ve süsleri kullandım.

Arel’i uyutup pastayı yapmak için mutfağa girdiğimde cumartesi gecesi saat sekizdi. Pasta  pazar sabah saat dört civarlarında hazırdı.

Onsekiz yaşından itibaren gece uyumasam da ertesi gün normal bir gün yaşadığımı farkettiğimden beri uykularımı suistimal etmekten hiç çekinmedim.

Bu nedenle Arel küçükken uykusuz kalmak benim için yorucu olmamıştı. O uyandığında ben zaten ayakta çalışıyor olurdum. Sabaha karşı yatardım. Sabah da babası bakardı.

Şimdi de onunla birlikte olduğum saatlerden çalmamak için geceleri çalışmaya devam ediyorum.

Benzer yazılar:

1. Doğum Günü Pastası
2. Pembe Krema
3. Yaban Mersini

Biten hafta için yaptığım programların hep gerisinde kaldım. Hiç hesapta olmayanlar da birden bire programa dahil oluverdi.

Ahududu toplamak gibi :)

Arel’le sürekli yapacak değişik aktiviteler bulmaya çalışan ben, çarşamba akşam saat altı gibi sevgilimi ve arkadaşlarımı da alarak Ahududu toplamaya gittim.

Yine çok güzel zaman geçirdik. Yaban mersininden yaptığım reçel çok güzel olmuştu. Şimdi bir de ahududulu denemek gerekiyor.

Benzer yazılar:

1. Büyük Sürpriz ve Çilek Tadında Bir Gün
2. Arel Altı Aylık
3. Güneşli Ve Güzel Hafta Sonu

Arel yürümeye başlayıncaya kadar benim için yemek yapmak çok zordu.

O uyurken yemek yapamıyordum. Yemek kokusu aldı mı hemen uyanıyordu. Yürümeye başlayınca çok yorulup derin uykular uyumaya başladı da rahatladım.

Bizim evde sebze yemekleri pişer. Biz oğlumla yemek seçmeyiz.

Arel en çok etli dolmaları sever. Özellikle biber dolmasını. Mercimek çorbası ve mercimek köftesi yine favorileri arasındadır. Her türlü sebze yer ama taze ve kuru fasulyeyi ayrı bir sever.

Bir de evde her yemeği seçen, ev yemeklerinden hoşlanmayan, kebabçı kedimiz yaşar.

Evlendiğimiz ilk yıl Türkiye’de yaşıyorduk. Herhalde evde birkaç kere yemek yemiştir. Hep dışarıda yedik o yıl. Kebaçıları gezip duruyorduk.

Sonra Amerika’ya yerleşince çaresiz bir kebapçı kedisiyle başbaşa kaldım. Onu ev yemeklerine alıştırma çabalarım yaptığım yemekleri sürekli eleştirmesiyle sonuçlandı.

Ben güzel yemek yaptığıma inandığım için yılmadım. Ona sevdiği yemekleri yapmaya çalıştım. Yemeğin suyunu sevmediği için suyu olmayan yemekler yaptım. Etli sebzeli fırın yemekleri yaptım.

Geçenlerde Mısır’lı bir arkadaşı şehirde harika bir pideci olduğundan bahsetmiş.

Yok dedim Araplar bizim gibi pide yapmayı bilmiyorlar hayal kırıklığına uğrarsın.

Dinlemedi tabi. Gittik denedik. Hamuru yumuşaktı. İçine de ne koymuşlardı bilmiyorum ama tadı felaketti.

Sonra bana hergün sen güzel pide yapıyordun pide yapsana demeye başladı.

Gözlerini kocaman kocaman açıp yavru kediler gibi bakmaya başladı.

Kıyamadım.

Dört yıllık hamur deneyimimi konuşturup pide yaptım ve başıma iş aldım.

Şimdi her gün gelip gidip yine pide yapsana diyor…

Benzer yazılar:

1. Ekmek Kokusu
2. Yeni Deneyimler
3. Havuçlu Kek Yanına Çilek

Meyve toplamak ailece sevdiğimiz bir aktivite olmaya başladı. Daha önce çilek toplamıştık, bu sefer de yaban mersini (blueberry) toplamaya gittik.

Gideceğimiz yer şehre bir saat uzaklıktaydı, havanın da öğleye doğru ısınacağını hesaplayarak saat sekizde yola çıktık. Arel yolda sıkılır diye düşünüyorduk ama o manzarayı seyretmeyi tercih etti.

Sabahın serinliğinde yazın başından beri buralardan ayrılmayan rüzgarı da yanımıza alıp ekili toprakları, çiftlik evlerini, nehirleri, küçük gölleri seyrederek gideceğimiz yere vardık.

Orada yakın arkadaşımız olan bir aileyle buluştuk. Onların bebekleri de Arel’den bir ay küçük.

Arel ve Nash çalılıkların içinde koştururken bizde meyve toplayıp çocuklarımızdan, gezilerimizden, Türkiye’den konuştuk.

Anlatmak mümkün değil o sabah hayat nasıl hafifti.

Baktık bebeğimiz bizim topladığımız meyveleri yiyor, ona meyve toplamayı öğrettik :)

Çıkarken onun yediği meyveleri de hesaplayıp fazladan ödemek isteyince kabul etmediler. İnsanlar buraya çocukları mutlu olsun diye geliyorlar, çocukların yediklerini saymıyoruz dediler.

Belki Ağustos bitmeden yine gideriz.

Arel babasıyla yaban mersini topluyor.

Benzer yazılar:

1. Ahududu
2. Sebze Sepeti
3. Salon Erkeği

Oturduğumuz sitede bahar aylarında başlayan çocuklarla güzel zaman geçirelim etkinliklerinde hemen hergün değişik birşeyler yapıyoruz.

Bazen arka bahçelerimizde piknik yapıp çocuklarımızı bir araya getiriyoruz.

Ben, o gün canım ne atıştırmak istiyorsa onu yapıyorum, fotoğraftaki poğaça gibi. Sıcak sıcak sepete koyduğum gibi Arel’i de alıp doğru pikniğe gidiyorum.

Biz sohbet edip atıştırırken çocuklar küçük havuzlara girip çıkıyor ve su fıskiyelerinin altında koşuşturuyorlar.

Onları böyle mutlu görmek çok keyifli.

Amerika’ya gelmeden önce burada insanların yanlızlık çektiklerini duymuştum. Amerikalı’ların sosyal hayatlarının kısıtlı olduğunu söylüyorlardı. Oysa tam tersi.

Sosyal hayatları çok canlı. Ben bir gün içinde hangi aktiviteye katılacağımı şaşırıyorum bazen.

Son zamanlarda farkettim ki bu davetlere çağırılan tek yabancı biziz. Üniversitenin kampüsünde yaşadığımız için yabancı aile çok. Bazı aktiviteler yazılı olarak duyuruluyor, onlara herkes katılıyor. Ama bazılarını arkadaşlarım arayıp birkaç gün önceden haber veriyor. Gidince görüyorum ki sadece Amerika’lı aileler var.

Sanırım bizi dışlamamalarının nedeni çok iyi arkadaş olmamız. Çağırmayınca suçluluk hissediyor olmalılar.

Benzer yazılar:

1. Botanik Bahçesi
2. Sabah Sosyali
3. Ağaç Gölgesi

Bugün çok büyük bir heyecan yaşadım. Arel bana anne dedi! Hem de üç defa!

İlk önce boynuma sarılıp dedi, ben her zaman çıkardığı seslerin arasından anne dediğini duyar gibi oldum ama pek heveslenmedim. Babasıda aa anne dedi duydun mu dedi, sonra Arel tekrar boynuma sarılıp anne deyince çok heyecanlandım. Hiç beklemiyordum sürpriz oldu. Akşam üzeri parkta babasıyla oynarken yorulup acıkınca anne deyip eve doğru yürümeye başlamış :)

————————————

Geçen gün oturduğumuz siteden arkadaşlarımızla bebeklerimizi alıp çilek toplamaya gittik. Giderken Arel’in çilek toplamak için küçük olduğunu düşünüyordum. Neyse en azından çileğin nerede yetiştiğini görmüş olur diye düşünüyorduk.

Yanılmışız!

Bizim çilek zararlısı bebeğimiz çileği dalında görür görmez tanıdı. Hemen tarlaya girip birer ikişer kopartıp yemeye başladı.

Biz o sırada dur yıkayalım diye çırpınıyorduk ama nafile.Yetiştirdikleri yerde toprağın üzerini küçük tahta parçalarıyla kapattıkları için çilekler çamurlu olmasa da kumluydu.

Baktım herkesin çocuğu böyle yiyor, bir biz kaygılanıyoruz aman dedim tadını çıkar çileklerin.

Abartmıyorum en az ama en az yarım kilo yemiştir. Yedi yedi yedi.

O yedikçe ben ooofff bütün sindirim sistemi bozulacak diye sıkıldım ama karışmadım.

Arel’in sindirim sistemi bozulmadı ve çok mutlu bir gün geçirdi. Fotoğraf çekilirken bile durmadı. Dalından yeni koparılmış çilekler de çok güzel kokuyorlardı.

Benzer yazılar:

1. Havuçlu Kek Yanına Çilek
2. Tuhaf Kıskançlık
3. Yaban Mersini