Uzun Özel Kutlamalar

İnsanlar özel günleri kutlamayı sevmez, ben gün değil hafta boyunca kutlama yaparım. Sevgilimin doğum günü diye abattık da abattık. Her akşam başka bir kutlama yaptık. Hayatımda hiç yemediğim kadar çok yedim hatta artık yemek lafı bile duymak istemiyorum. Hafta sonu Arel ilk defa uçurtma uçurmayı denedi.

Pazar günü yine gezi yaptık. Bu sefer Carmel’den çok daha aşağılara gittik.

Bugünlerde huzursuz bir ruh halindeyim. Gezmek  ve fotoğraf çekmek iyi geldi.

Burada çok güzel bir kamp alanı bulduk Big Sur. Okyanusun kenarında büyük bir ormanlık alan. Çok şirin küçük oteller vardı. Ayrıca bir çok kamp alanı da vardı. Önce hafta sonları şu küçük otellere gitsek ormanının içinde okyanus seyrederek yürüsek tırmansak, bisiklete binsek. Sonra pek beğensek oraları ara sıra çadır kampı yapıp geceleri ateş yaksak hikayeler anlatsak. Gibi hayallerim var.

Bu arkadaşlarda foklar, bu sahiller onların evleri. Öyle sarmaş dolaş uyuyorlardı. Arel de onlara night night seals, night night seals diye bağırıyordu. Güleyim mi ağlayayım mı? bilemiyorum. Ben o kadar Türkçe konuşayım her dediğimi anlasın ama İngilizce konuşsun.

Geçen çok bilen (!) biri bana televizyonda sürekli İngilizce duyduğu için böyledir dedi. Ben de biz T.V seyretmiyoruz Arel de üç günde bir yarım saat kırk beş dakika kadar Elmo seyreder dedim.

Arel’in Türkçe konuşmayı tercih etmemesinden dolayı insanların onu ve beni kınamasından ve bu konu üzerine bilmiş açıklamalar yapmasından sıkıldım artık!

Kategoriler: Özel Günler, Bebeğimiz, fotoğraf