Hem Çalar Hem Söyler
Hafta sonu ders çalışmadım, sevgilimle birlikte planladığımız şeyleri yaptık.
Ayrıca Arel’i cumartesi sabah ilk defa sinemaya çocuk filmine götürdük. Sinemada küçük çocuklar için özel matine yapmışlardı içeride bağırmak, koşmak, beyaz perdeye dokunmak ve önünde dans etmek dahil (bunlar oğlumuzun yaptıklarıydı) herşey serbestti. Ses düzeyi azaltılmış, reklamsız ve yarı aydınlık sinema benim bile hoşuma gitti ama oğlumuz orayı öyle çok sevdi ki dışarı çıkarmak büyük başarı oldu.
Öğleden sonra havuza gittik aynı şeyi havuzdan eve dönerken de yaşadık. Kendini yerlere attı, ağladı, üzüldü … Çok sıkıldım bu bitmeyen iki yaş sorunlarından.
Pazar günü Türk okuluna gittik. Bay Area’da Türk okulu var, çok duygulandım. Yanımda fotoğraf makinam yoktu arkadaşımın makinasıyla çektim sonra yayınlar ve anlatırım. Öğleden sonra yine havuza gittik ama bu sefer eve dönerken Arel ağlamadı. Çok şeker tatında bir pazar yaşadık. Mangal yaktık sohbet ettik vs…
Akşam olurken sevgilime bu akşam çok ödevim var sen ben yokmuşum gibi davran keyfine bak dedim. Sonra bir ara ne yapmayı planlıyorsun dedim.
Bilmem dedi.
Nasıl kıskandım nasıl kıskandım. Benim kaç yıl oldu ne yapacağımı bilmediğim biraz zamanım olmayalı. Hiç ağlamamalıymışım kendi suçummuş bu kadar yoğun olmak. Haklı aslında şimdiki işler olmasa ben kendime uğraşacak başka birşeyler bulurdum.
Yukarıdaki videoyu bir kaç gün önce çektim. Arel’in son zamanlarda çalmaktan en çok hoşlandığı müzik aleti wok :) Bir gün ben mutfakta ona bir şeyler hazırlarken, wok ve tahta kaşığı alıp bu müzik aletini bulmuş oldu. Hafta ortası çalmak serbest ama hafta sonu babası gürültü oluyor diye düşündüğü için yasak.
Kategoriler: Bebeğimiz
şiti wok :P
ben de eşimin sürekli, ‘çalışmam lazım’ lafı yüzünden yıllardır geriliyorum. ne haftasonumuz hafta sonu, ne tatilimiz tatil.
çıkıp bir dağ başına, hiç bir sorumluluk düşünmeden ayağımı uzatıp yatasım var :)
şiti wok, şiti chicken, şiti beef :))