Neon Kelimeler
İnsanlar yazıyı bulduktan sonra nesilden nesile bilgi aktarımı hızlandı. Medeniyetin altın kapısı kelimelererin yazılı olarak insanlara ulaşmasıyla açıldı.
Bugün MOMA da gezerken ilgimi çeken önünde hayranlıkla uzun zaman geçirdiğim bir çok eser vardı. Ama bir sanat eserinin üzerimde bıraktığı etkiyi kelimelerle açıklamak, özellikle de benim gibi görsel kayıt makinası gibi çalışan ve bu kayıt makinasını düşüncelerin kaynağı ve yapılandırma birimi gibi kullanan biri için çok zor.
Benim düşüncelerimde kelimeler çok az yer tutuyor. Belki de bu açığı kapatabilmek için çocukluğumdan beri düşündüklerimi kelimelendirmek için kendimi yazmak zorunda hissediyorum.
Bruce Nauman’ın neon ışıklı çalışmasının karşısında düşüncenin kaynağını oluşturabilecek kelimeleri bulmuşken hiç değilse onun çalışması hakkında yazayım istedim.
Çalışmasında kelimeler birer ikişer ya da cümle halinde yanıp sönüyordu.
Işıklarla yazılan kelimelerin insanı manüpüle ettiğini düşünüyorum. İster istemez dikkatinizi çekiyor, ister istemez okuyorsunuz her yanan cümlede ve kelimede odanın rengi değişiyor. Farklı açılımlarla yanıp sönen ve anlam kazanan kelimeler, hayatta nelere gerekli ve gereksiz anlamlar yüklediğimizle ilgili soru şablonu gibi.
Bu kelimelerin arasında sevgi , ölüm ve acı da vardı.
Ben bu çalışmada hayatın kelimelere sıkıştırılmış yansımasını gördüm.
Bence çok etkileyici bir çalışmaydı.
Daha etkileyici olanları da vardı ama onları kelimelendirmek çok zor.
Aşağıdaki üç sanatçı benim için çok özeller arasında çalışmalarına bakmak isterseniz linklerini verdim.
Alexander Calder, Louise Bourgeois, Gerhard Richter
MOMA’ın önünde ben. Bir gün ben de hüzünlü ve ağır sanatçı pozları vereceğim İnşallah :)))
aman diyeyim, sakin :P (huzunlu ve agir sanatci pozlari icin :P)
Evet aman verme sakin huzunlu ve agir sanatci pozu :)
aaa ama aşkolsun size! eğer gözlerimi bir boşluğa daldırdığım hüzünü pozlar vermezsem kim beni ciddiye alır :)))