4 Eylül 2008
Geçen dönem hem oğluma bakayım hem okuyayım çabalarımın ne kadar zorlu olduğunu gördükten sonra önümüzdeki iki dönem okula ara vermek istedim.
Herşey çok gözümde büyüdü.
Biz iki insan hem çocuğumuzun, hem ev işlerinin, hem okulun sorumluluğunu üstlenip, bir yandan para kazanıp neredeyse hiç nefes almadan geçirdik bir önceki okul dönemini.
Günde bir kaç saat uyuyarak yaşadık.
Bu nedenle sevgilimin doktorası bitene kadar ben ara vereyim, sonra herşey daha kolay olur diye düşünüyordum. Ama o boşa sevgili değil işte. Yok dedi git sen okuluna ben seni sonuna kadar destekliyorum.
Biliyorum zor olacak ama bu son sekiz zorlu ay da geçecek.
**********
Bir kaç gündür neler yaptım.
Hafta sonu eve yeni bir düzen verdim. Çalışma odamı okul için hazırladım.
Pazartesi tatil olmasına rağmen sevgilim okula gitti, Arel’e aylardır ilk defa tam gün tek başıma baktım. Yarım gün oyalamak kolay da, tam gün zor oldu.
Ramazan için ayrıca mutfak alışverişine zaman ayırdım. Yemek yaptım. Salı günü babası tüm gün oğlumuza baktı. Sabah dokuzdan akşam sekize kadar okulda derslere girip çıktım. Arel’den iki günden fazla ayrılmayayım diye bütün dersleri salı ve perşembe gününe sıkıştırdım.
Derslerden birini hiç sevmedim. Şimdi yeni bir program yapıp çarşamba ve cuma günleri de ders alacağım. Bu sefer haftada dört gün ders alacağım ama dört güne yaydığım için yine en fazla yarım gün bebeğimden ayrı kalacağım. Belki böyle daha iyi olur. Salı günü bütün gün onu görememek beni çok üzdü.
Bugün oğlumla birlikteydim. O öğlen uykusuna yatınca yemek yaptım. Akşam uyuyunca da ödevleri bitirdim. Şimdi fırsat bulup bu yazıyı yazdığıma inanamıyorum.
Yarın yine uzun bir gün olacak. Önümüzdeki sekiz ayın herhangi bir günü gibi.
31 Ağustos 2008
Bugün var yarın yok arasındaki zamanı yaşıyorum.
Bugün var yarın yok.
Küçük bir kızken annemin şapkalarını denerdim. Büyüdüm, mağazalarda yine aynılarını deniyorum.
İnsanlar ömrü zamanla ölçüyorlar.
Ömrün yaşanmışlıkla ölçülmesi gerek.
Bugün var ve yarın yok arasındaki yaşanmışlık benim için sonsuz mutluluk.
Hayat akıp giderken bana hep cömert davrandı.
Tuhaf talihsizlikler yanlarında hep çok büyük şanslar getirdi.
Yarın yok sınırına ne zaman gelirim bilinmez ama yaşanmışlıkla ölçülmesi gereken bir ömüre çok fazla sevgi ve mutluluk sığdırabildiğim için şanslıyım.
28 Ağustos 2008
Dizilelim şöyle yanyana sıkış tıkış duralım.
Aynı olalım.
Kendimiz olmayalım. Hiç aramayalım o kıymetli kişiliği.
O hiç kimseye benzemeyeni.
Aynı olalım.
Aynı düşünce havuzundan beslenelim. Biz sadece bizden bekleneni yapalım.
Kim olduğumuzu bilmeden yaşayalım.
Hiç kaybolmayalım.
Sıkı sıkı tutalım birbirimizi.
Boğazından.
Nefes aldırmayalım.
Şöyle bir adım başka yönde durana parmak sallayıp kınayalım.
Yok, daha iyisi küçümseyelim.
Ortak düşünce havuzuna ters olanı küçümseyip utandıralım.
Ve aynı duruma düşmekten korkarak yaşayalım.
27 Ağustos 2008
Ver hadi takayım dedi.
Verdim taktı.
Aaa pembe camlarla hayat toz pembe dedi.
Güldüm.
Senin ihtiyacın yok ama dedi.
Var dedim. Bazen herkesin var.
**********
İlginç bir tatil oldu.
Arel pek beğendi doğayla içiçe geçirilen bu tatili.
Gezmek istediğimiz yerlere gittik. Arkadaşlarımızla piknik yaptık. Aylardır film seyredecek vaktimiz olmamıştı. Kütüphaneden bir kaç sanat filmi alıp seyrettik.
Tatilden önce kütüphaneden aşağıdaki kitapları aldım ve tatilde zevkle onları okudum.
The red queen - Margaret Drabble : İki yüzyıl önce yaşamış bir Kore kraliçesinin hayatından esinlenerek yazılmış çok güzel bir kitap.
İznik- Walter B. Denny : Osmanlı seramik sanatı üzerine yazılmış harika bir kitap. Bu kitabı hamile kalmadan önce seramik çalışırken okumuştum biraz. Sonra hamile kalıp seramikten uzaklaşmak zorunda kalınca üzülüp uzun zaman yanına yanaşmamıştım. Osmanlı ve Türk tarihiyle ilgili okuduğum onca kitaptan sonra bu kitapta yazılanların benim için yeni olduğunu söyleyemem ama fotoğraflar insanı büyülüyor. Uzun saatler fotoğraflara bakıp hayaller kurdum ve çizimler yaptım.
Saha- Greg & Lucy Malouf : İki şef aşçının Lübnan’dan Suriye’ye doğru yaptıkları lezzet yolculuğunun sonunda ortaya çıkmış bir kitap. Ortadoğu ve akdeniz mutfağından çok güzel tarifler ve muhteşem fotoğraflar var.
Sonra,
Güzel sofralar hazırladık, yedik, güldük ve uzanıp mavi gökyüzünü seyrettik.
Ama,
Her akşam eve dönüp düzenli olarak çalıştık.
Bu beni ya da onu rahatsız etmedi.
Sadece biraz şaşırdım.
İşlerimizden bir gece bile olsun kopamadık.
İkimizinde kanına girmiş işlerimiz. Ara veremedik çalışmaya.
24 Ağustos 2008
Üçümüz birlikte çok güzel bir yaz geçirdik. Baban ve ben hayat boyu unutmayacağız ama malesef sen hiç hatırlamayacaksın.
Her sabah seninle güne başlayıp yapacak yeni şeyler keşfetmek çok keyifli. Bizimle oynadığın oyunlar gün geçtikçe çeşitleniyor. Artık futbol bile oynamaya başladın, ortalıkta koşuşturup birlikte oynuyoruz.
İçiçe geçen, üst üste dizilen kaplar, küpler ve kutularla çok güzel oynuyorsun. Sen kendi kendine ya da başka çocuklarla oynarken işimiz olsa bile oyununun bitmesini bekliyoruz. Davranışlarından çok belli oluyor o sırada birşeyler öğrendiğin.
Ama tabi en büyük aşkın trenler, bisikletler ve arabalar. Her sabah kalktığında ben sana sütünü hazırlarken koşup trenine sarılıyorsun. Nasıl büyük bir aşksa.
Sana bakmak gün geçtikçe kolaylaştı. Biz biraz da şanslıyız herhalde iştahsız değilsin, uyku düzenin çok kolay oturdu, emziği kolay bıraktın. Şimdi biberon da çıktı hayatımızdan su kabından içiyorsun sütünü. Suyunu da normal bardakta içmeye başladın.
Acıkınca mama diyorsun. Yemek önüne gelinceye kadar mama mama dolanıyorsun peşimizde. Ayrıca anne, baba, adda, gel, kaka, bye bye diyorsun.
Yanında olmak, büyümeni seyretmek, akşamları sen uyuyunca senden konuşmak babanı ve beni çok mutlu ediyor. Bazen dayanamayıp sen uyurken tepene dikilip seni seyrediyoruz. Sen doğduğundan beri bu konuda kendimizi engelleyemiyoruz.
Sevgini ne tatlı gösteriyorsun, bütün gün gelip gidip boynumuza sarılıyorsun. Öpüşüp koklaşıp duruyoruz. Biz sana sarılıyoruz, sen bize sarılıyorsun…
Haftada bir kütüphaneye gidiyoruz. Geçtiğimiz kış çok gittik. O zaman da oynuyordun ama şimdi çok farklı.
Kütüphanenin çocuk alanı çok büyük. Önce uzun uzun koşuyorsun içeride, her oyuncakla tek tek oynuyorsun.
Biraz yorulunca seni kucağıma alıp kitap okuyorum ne kadar çok ilgileniyorsun. Uzun uzun dinliyorsun anlatılanları, resimlere bakıyoruz. Bebekler için hazırlanmış bulmacalarla oynuyoruz.
Her hafta sana yeni müzik CDleri alıyoruz kütüphaneden. Çocuk müzikleri, klasik müzikler ve operalar senin favorilerin. Yeni müzikler seni yeni oyuncaklardan daha uzun oyalıyor. Zaten sen doğmadan önce bile böyleydin.
Her gün birlikte ormanın kenarındaki yolda yürüyüşe çıkıyoruz seninle. Koşanları, bisikletlileri, patenle yanımızdan geçenleri seyretmeyi çok seviyorsun. Ağaçları, hayvanları, gökyüzünü de.
Sabah yürüyüşlerimizden birinde sen bisikletle geçenlere bakarken çektim bu fotoğrafını.
