Arel Üç Aylık

Arel ne kadar değişti bir ayda. Geceleri kesintisiz beş saat uyuyor. Hatta ben uyandırıp emziriyorum. Sonra bir dört beş saat daha uyuyor. Uyku bölünmesinden beyni süngere dönmüş annesi artık daha düşünebilen bir beyine sahip :)

Geçen haftadan beri gündüz uykularına daha kolay dalıyor ve daha uzun uyuyor. Uykularına ya annesinin ya da babasının kucağında dalıyor, sonra yatağına bırakıyoruz. Bazen bırakamıyoruz. Kucağımızda olmasının tadını çıkarıyoruz.

Sırt üstü sürünmeyi öğrendi. Yataklarımız bitişik olduğu için sabahları acıkınca sırt üstü sürünerek bizim yatağa yaklaşıyor. Sızlanıp beni tekmeleyerek uyandırıyor. Sütünü içince bizim yatağımızda uyumaya devam ediyor. Daha sakin ve huzurlu bir bebek oldu.Uyandığında gülücükler saçıyor etrafına. Onunla oynadığımızda kıkırdıyor.

Eğer huysuz bir saatine denk geldiysek iki adım ötedeki çocuk parkına götürüyoruz. Bizim insan sever bebeğimiz çocuklara bayılıyor. Onlar etrafta koştukça hopluyor, sıçrıyor, gülüyor ve çığlıklar atıyor.

Çocuklar gelip onu severse o da karşılık olarak ağğğuuu iletişimine geçiveriyor hemen. Anlaşılacağı gibi sosyallik damlıyor üzerimizden.

Ve hayatımızda hızla artan en belirgin iki şeyden biri sevgi diğeri Arel’in enerjisi. Gün geçmiyor ki birinde duraklama ya da biraz azalma olsun.

Bugünün macerası da onun fotoğrafını çekebilmekti. Önce parka götürdük, arabasına oturtup fotoğrafını çekmeye çalıştık. Ama kucağımdan bir dakika ayrılmak istemediği için fotoğrafını kucağımdayken çektik. Bu arada üç defa kendisinin ve benim üzerime kustu, sırılsıklam olduk. Huysuzlandı, kızdı bana niye hareket etmiyoruz de babanın karşısında öylece dikiliyoruz diye. Sonra bir an durdu.

Buyrun fotoğraftaki Arel, kendisi üç aylık.

Kategoriler: Bebeğimiz