San Antonio Park
Bu sabah saat dokuz gibi arkadaşımla San Antonio Park’a yürüyüşe gittik.
Hava çok güzeldi, sohbet çok güzeldi derken iki buçuk saat kadar yürüdük.
Bu arada çekmek istediğim mantar fotoğraflarını da çekme fırsatı buldum.
Böylece başım göğe ermiş oldu :)
Yürüyüş yaparken daha önce hiç görmediğim bitkiler ve kuşlar gördüm. Ayrıca bir sürü geyik vardı. Bir tanesinin net fotoğrafını bile çektim.
Öğlen sevgilimle buluştuk. Arel salı günleri tüm gün okulda olduğu için, gezdik sonra da sinemaya gittik.
Akşam oğlumuzu okuldan alıp, o uyuncaya kadar hep birlikte zaman geçirdik. Arel uyunca ödevlerimi bitirdim. Maillerime cevap verdim. Şimdi Crebro’ya yazıyorum ama yorgunluktan ölmek üzereyim.
Bu salı böyle bir kaçamak yapmış olduğuma göre, haftanın geri kalanında daha çok çalışmak zorunda kalacağım.
Ben şimdi kendimde yatağa gidecek kadar enerji bulmak için dua etmeye başlayım. Belki giderim belki çalışma masamda uyuklarım.
Harika fotoğraflar,ne kadar şanslısın ayrıca, burda yürüyüşe çıktığımız da manzara genel de berbat oluyor detaya girmiyorum :( Bir geyikle karşılaşmak ne kadar güzel bir duygu olsa gerek.. Kolay gelsin tatile çok az kaldı..SEVGİLER.
Sevgili Meltem;
Senin bu yemyeşil fotoğraflarını gördükçe “imdaaat” diye çığlık atmak istiyorum ve içim geçerekten bakıyorum. Gerçi buralarda badem ağaçları çiçek açıp, yapraksız dallar ufaktan kıpırdamaya başladı.Doya doya benim için de keyfini çıkart. Sevgilerimle…
Ne kadar şanslısın biliyor musun… Maşallah diyelim:)
nehircce, Geyik eski oturduğumuz yerde de vardı ama onlar orman geyiği olduğu için bir kere bile fotoğrafını çekememiştim. Buradakiler o kadar ürkek olmadığı içinilk defa bu kadar yaklaşıp fotoğrafını çekebildim. Çok heyecanlıydı.
sevda, hiç çığlık atma ben beş yıl michigan’da yaşadım. altı ay kar yağıyor bütün yaz yağmur…
crescent, maşallah.