Maskeler III

Ben maskeleri yapıp bitireli çok oldu ama fotoğraflarını çekecek zaman bulamamıştım. Sevgilim bu maskenin fotoğrafını yolladığında seramikle çalışma özlemim nedeniyle stüdyo hakkında yazmaya karar verdim. İşte art factory yani sanat fabrikasında geçen günler.

Benim çalışmalarımı yaptığım seramik stüdyosu eskiden küçük bir fabrikaymış. İki katlı dış duvarları tuğla olan binanın gereğinden fazla büyük olan fabrika bacasına hiç dokunulmamış. Görünümü sanatçılar tarafından değiştirilmiş. Camları vitray kapıları mozaik olmuş. Bir seramik stüdyosunda olabilecek herşey kullanıma en uygun şekilde yerleştirilmiş.

İçeri adım attığım anda dikkatimi çeken ilk şey insanların yüzündeki huzur ve mutluluk olmuştu. Çoğunlukla sessiz bir ortamda çalışılır müzik çalmaz insanlar konuşmaz.(İsteyen kendi müziğini dinler kulaklıkla). Bu yine de aniden yan odadan çığlık ya da kahkaha duymayacağınız anlamına gelmez. Çığlık iki nedenle atılır biri çıldırma diğeri başarma amaçlıdır. Hepimiz mutlaka küçük aralar verip birbirimizin neler yaptığını inceleriz ve gördüklerimiz hakkında yorumlarımızı söyleriz.Haftada bir gün seramik öğretmeni gelip bir teknik gösterir. Bunlar vazo, çanak vb. gibi şeylerin yapımıyla ilgilidir. Malesef maske nasıl yapılır anlatmaz. Meltem maske yapımlarını kafasından uydurur.

Yaklaşık otuz kişinin çalıştığı bu stüdyoda altı tane profesyonel seramik ve heykel sanatçısı var. Çalışanların yarısının da  kendi stüdyoları ve fırınları var. İlk zamanlar onların neden böyle bir yerde çalışma ihtiyacı duyduğunu anlayamamıştım. Sonra burada sessizce çalışan herkesin aslında bir çok teknik denediğini. Kendilerini geliştirmek için her türlü yayını ve yeniliği takip ettiklerini anladım.  Raflara baktığım zaman kullanılan teknik ve malzeme çeşitliliği karşısında şoka giriyordum.

Yani bizim Sanat fabrikası üç büyük fırının durmadan çalıştığı bütün fırınlama ve fırından çıkanların konduğu raflarının sürekli dolu olduğu gerçek bir okul gerçek bir fabrika.

Kategoriler: Seramik