Akordiyon Albüm II

Albümün kapak süslemesini polimer kille yaptım. Özlemişim polimer kille çalışmayı.

Bu da arkadan görünümü.

Akordiyon Albüm I

Akordiyon kitap özellikle Amerika’da yaşayan ve kağıtla çalışan sanatçıların (paper artist) yapmaktan hoşlandıkları bir çeşit el yapımı küçük kitapçıktır.

Geçen ay böyle bir sanatçının sergisini gezmiştim. Akordiyon kitaplarla yaptıkları beni çok etkilemişti. Ben de bir akordiyon kitap denemesi yapmaya karar verdim. Denememi el sanatları çerçevesinde tutup bu kitapçıktan bir albüm yaptım.

Bu albümün amacı bebeğimin ilk bebeklik fotoğraflarını saklamak.

Bu küçük albüm on tane fotoğraf alıyor. Şimdilik bir tanesini seçip yapıştırdım. Çok zor oluyor sadece on fotoğraf seçmek.

Önce büyük, dokulu bir suluboya kağıdı aldım. Çizim kağıtları da olabilir ama kağıdın kalitesi arttıkça görüntü daha güzel oluyor.

Kağıdın genişliği 76cm, uzunluğu 19cm. Yukarıdaki gibi kullanacağım fotoğrafın beğendiğim kenar ölçüsüne karar verdim.

Fotoğrafları yerleştireceğim akordiyon aralıklarının genişliği 12,5cm, uzunluğu 19 cm oldu. Kitapçık için daha farklı ölçüler de kullanılabilir, önemli olan fotoğrafın sığması ve iyi görünmesi.

Kağıdın ölçülerini belirleyince akordiyon şekline getirdim.

Uzunluğu 20 cm genişliği 15 cm kartonlar kesip bu kartonları yumuşak, kolay şekil alan bir kağıtla kapladım. Bu kartonları kapak olarak kullandım. Akordiyon şeklinde hazırladığım kağıdın başında ve sonundaki kanatlarını kapak olarak hazırladığım kartona yapıştırdım.

Böylece akordiyon albümün ilk kısmını tamamlamış oldum. İkinci bölümde kurdelesini takıp kapaklarını süsleyeceğim.

Bir Kağıdın Peşinden

Güzel kağıtlar dayanılmazdır, ruhum peşlerinden sürüklenir gider…

Güzel bir kağıt için aklımda olmayan projeler üretirim. Bu kağıt da onlardan biriydi. Onu sanat malzemeleri satan bir mağazada buldum. Onlarca kağıdın arasında kumaşa benzeyen dokusu ve yarı şefaf çiçekleriyle dayanılmazdı.

Almak zorundaydım, aldım. Sonra düşünmeye başladım bu kağıtla neler yapabilirim diye. Çalışma odamda yeni bir abajur fena olmaz diye düşünüp abajur yapmaya karar verdim.

Elimde eski bir abajurun bir parçası vardı. Buna ek olarak, fotoğrafta görünen malzemeleri aldım. Belki siz de abajur yapmak ya da eskisini yenilemek istersiniz diye yaparken fotoğrafladım.

Eski abajur parçasını kalın tele ince telle bağladım.

Abajurun iskeletini oturttum.

İnce teli yukarıdan aşağıya doğru kalın telin aralıklarından geçirdim ve kalın telin fazlalığını kestim. Eğer kalın teli ince telle sabitlemezseniz, keserken ya da gelecekte kullanırken esnemesini önleyemezsiniz.

(Bu fotoğraf bilmediğim işe araştırmadan girişmemem için kendime uyarı niteliğindedir. Gelecekte bir şey yapmaya kalkarsam önce nasıl yapılırmış araştıracağım. )

Burada kağıdı yapıştırıcı, zımba türünde şeylerle tuturmaya çalıştım ama işe yaramadı :) Ben bu sırada kendimi çalışma odamın penceresinden atmayı düşünüyordum. Sonra kapıdan girip merdivenleri tırmanıp tekrar atmayı.

Sonunda kumaş dokulu kağıdı sevgilimin önerisiyle dikmeye karar verdim. Özellikle de çok özenmeden yaptım dikişlerini. Bütün tuturulması gereken yerler çarpı oldu. Ve çok güzel tuttu.

Yine Takı Ucu

Uzunca bir süre takı ucu yapmayı düşünmüyorum. Bir süreliğine bu son.

Bu polimer kil takı ucunun yine yapımı çok kolay. Metal bir çerçeveye kendi beğendiğim renklerde kil kullanarak orjinal bir takı ucu yaptım.

Malzeme olarak beyaz, transparan, mavi ve lacivet simli polimer kil kullandım.

Polimer kili biraz yumuşattıktan sonra yukarıdaki gibi farklı kalınlıklarda üst üste dizdim.

Daha sonra renk geçişlerini sağlamak için renkleri karıştırdım.

Renleri karıştırırken arada maket bıçağıyla kesiyorum. Beğendiğim bir desen çıkıncaya kadar bunu tekrarlıyorum. Bu işlemi yaparken polimer kili fazla karıştırmamanızı tavsiye ederim. Renkler fazla karışınca donuklaşabiliyor.

Son olarak beğendiğim deseni takı metalinin üzerine kapladım ve bu şekilde üreticinin tavsiye ettiği ısıda fırındım. Fırından çıkıp soğuyunca cilaladım. Kullandığım transparan polimer kil, fırınlandıktan sonra takı ucundaki taş görüntüsünü destekledi.

Takı Ucu

Cumartesi günü polimer kilden takı ucu yapmaya karar verdim. Baharla ilgili bir karar olmalı :) Fotoğrafını gördüğünüz takı ucunu yapmak çok basit ve zevkliydi. Pazar günü dışarı çıkarken taktım. İyi ki yapmışım.

Takıyı yapmak için üç renk polimer kil kullandım. Kırmızı, beyaz ve transparan. Eğer beyaz ve transparan kilinizin boyanmasını istemiyorsanız, her zaman için başka renkleri elinizde yumuşatıp şekil vermeden önce onlara öncelik tanıyın.

Beyaz ve transparan kili yumuşattıktan sonra ikisini karıştırdım. Transparan kili, beyaz polimer kile taş görüntüsü vermek için kullandım. Bu görüntüyü sağlamak için iki kili çok karıştırmamak gerekiyor. Elimle yukarıdaki gibi yassı bir şekil verdim.

Kırmızı kilden kopardığım minik parçalara parmağımın ucuyla çiçek, dal ve yaprak gibi şekiller verdim.

Takı ucunu ip ya da zincirden geçirmek için takı telini büküp kile sapladım. Bazen kil metali tutmayabiliyor ama önemli olan fırınlamadan önce metal yerini açmış olmak. Daha sonra japon yapıştırıcısı çok sağlam tutuyor.

Takı ucunu tamamlayınca üreticinin önerdiği ısıda fırınladım. Ben fırınladıktan sonra cilalamadım ama daha parlak görünmesini isterseniz cilalayabilirsiniz.

*Üstteki fotoğrafta takının fırınlanmadan önceki, en üstteki fotoğrafta fırınlandıktan sonraki hali var. Eğer dikkatli bakarsanız fırınlanınca taş gibi göründüğünü farkedebilirsiniz.