Dün gece sarmaş dolaş oturmuş bir macera filmi seyrederken filmin en heyecanlı yerinde ben yine bir haftadır yaptığım gibi kendimi tutamayıp aynı soruyu soruyorum.
Sevgilim beni özleyecek misin?

Sevgilim biraz daha sarılıp -aaa tabi hem de nasıl diyor. O bu cevabı verip hemen filme geri dönebileceğini sanmışken ben daha acıklı bir tonla
- Ben seni çok özleyeceğim de bilmeni istedim diyorum.

Gözlerindeki hafif tedirgin bakışı yakalıyorum içinden -yandık yine başlıyor diyor ve yüzünde gergin bir gülümseme beliriyor. Akabinde hemen boynuma bir öpücük -sen benim her şeyimsin ayrılmak çok zor olacak diyor. Seyrettiğim filmin artık hiç ilgimi çekmediğini farkediyorum onun yüzüne bakıyorum uzun uzun. O gözlerini arada bir kaygıyla bana çeviriyor filmi kaçırmak istemediği her halinden belli beni kırmamaya çalışırken bir yandan da içinden - aman tanrım acil bir çare bulmazsam film gider deyip hemen filmi durduruyor.

Beni kendine çevirip iki eliyle ellerimi tutuyor. - canım niye böyle yapıyorsun?
-hüüüü seni çok özleyeceğim diyorum bana sarılıyor içten içe ağlıyor - aha gitti film mümkün değil açamam bir daha of ya of of …
Bugün alıp beni göl kenarına götürüyor birlikte piknik yapıyoruz önce ördeklerin sonra benim fotoğraflarımı çekiyor. Harika bir gün geçiriyoruz ve ben soruyorum - Sevgilim beni özleyecek misin?….

Gitmeden evimizi temiz ve toplu bırakma çalışmalarımı kararlılıkla sürdürüyorum. Hatta sırf bu nedenle henüz valizimi toplayamadım. Çok güzel.

Organizasyon bozukluğunun sonucu bana her zaman en unutmamam gerekenleri unutma sonucu olarak dönmüştür. İki ay boyunca ne polimer killerle ne de seramikle ilgilenemeyeceğim malesef. Çünkü bütün kullandığım aletler burada.Onlar olmadan çalışamıyorum. Ama site için bir kaç çalışma hazırlamıştım.

Fırsat buldukça yayınlayacağım. Bu zamanı değişik çalışmalar yaparak geçirmek istiyorum. Bu nedenle iki yeni kitap aldım. Birincisi Paper Mache daha önce bu teknikle raf kız yapmıştım şimdi biraz daha fazla ayrıntı öğrenmek istiyorum. Diğer kitap dekopajla ilgili .

Kitabın yazarı çok ünlü bir sanatçı kendi evi baştan aşağa dekopaj çalışması ve evini portfolyosu olarak kullanıyor. Denediğim çalışmaları fotoğraflayıp sizinle paylaşmayı planlıyorum. Türkçe kitap okumayı çok özledim, gidince okumak istediğim bir ton kitap var zaten. Ama asıl yapmam gereken şey (çok boşladım çok) çizim. İşte böyle bir teslik çıkmazsa bir sonraki yazı Türkiye’de yazılacak.

Mina bir tatlı küçük kız üç aylık. Henüz kendi odasına taşınamadı çünkü annesi ve babası ona güzel bir oda yaptırıyorlar. Tavanında mavi bulutlu gökyüzü bile var. Meltem ablası odasının detaylarıyla ilgileniyor.

İlk tasarımları elektirik düğmesinin kapakları için yaptım. Sonraki tasarımları kapı tokmağı ve çekmece kulpları için yapacağım.

Aslında kapakların yapımına başlarken pastel pembe mavi gibi renkler seçmiştim. Biberonlar ve hayvancıklar yapacaktım ama aklıma annesinin pastel tonlarından ne kadar çok sıkıldığını söylediği gelince tasarımlar bu şekilde gelişti.

Kesinlikle yenilenmek istiyorum. Yani baharı kelebek yaparak karşılamış olmak bana yetmedi. Yoruldum bir kere, bütün kışı lahana gibi kat kat giyinerek geçirdim. Güzel ince elbiseler, etekler giymek istiyorum. Kullandığım cilt bakım markasından her gün mail geliyor. Eskiden bakmadan silerdim ama şimdi durum değişti ayın ondokuzuna randevu alacağım. Bu bahar makyajımı tamamen değiştirip bunun için de uzman destesteği alacağım.

Yukarıdaki ayakkabıyı önce çizdim sonra polimer kilden yaptım. Bir mutlu oldum anlatamam. Crebro’ya ayakkabı yapmak ne kadar da zevkliymiş.