Geçen Hafta

Yedim

Sadece sebze ve meyve yemeğe devam ettim. Nişastalı karbonidrat olarak patates yedim. Undan yapılmış  bir şey ya da tatlı yemedim. Kola içmedim. Günde bir bardak çay ya da kahve içtim. Bir gece ailecek dışarıda yedik orada da sadece salata ve meyve yedim. Sadece bir gün tavuk yedim. Protein ihtiyacımı baklagillerle karşıladım, her gün bir bardak yoğurt yedim ve süt içtim.

Yaptım

25.7 kilometre koştum, bir gün pilates yaptım. Günde sekiz saatten fazla çalıştım. Anna Karenina’yı henüz bitiremedim. Arel’i parka götürdüm, bisiklete bindirdim birlikte dans ettki resim yaptık oynadık, çok aktiftik geçen hafta.

Aldım

Kendime hiçbir şey almadım dışarıdan çay, kahve, kalem bile. Sadece mutfak masrafına harcadım. Eve de bir şey almadım. Bu bir rekor çok mutluyum, tüketim aracı gibi görülmekten yorulmuştum. Bize tüketici demelerine takıldım uzun uzun, bir virüs çeşidi gibi  isme bak TÜKETİCİ !

Bundan sonra bir şey almayı planladığımda onun gerekli olup olmadığını, neden gerekli olduğunu, bunun ihtiyaç nedeniyle mi yoksa sosyal etkilerle mi alındığını sorgulayacağım.  Paramı gereksiz eşyalara değil daha çok gezip tozmaya ve yaşamaya harcayacağım.

Özet

Beslenme şeklimi değiştirdiğimden beri gluten intoleransı nedeniyle yaşadığım yorgunluk bitkinlik ve sindirim problemleri ortadan kalktı. Üstelik geceleri erkenden uyuyup, dinlenmiş uyanıyorum. Uyku problemlerimin nedeni de beslenmemden kaynaklanıyormuş.

Önümüzdeki hafta için harcama planım, “zorunda değilsen alma” olacak.

Benzer yazılar:

1. Haftalık Rapor I
2. Haftalık Rapor III
3. Haftalık Rapor IV

Tasarımımın basılmasını çok istiyorum, yazlık T-shirt tasarımım oylarınızı bekliyor.

Benzer yazılar:

1. Portfolio Sitesi
2. Balıklar
3. Çiz Tasarla Çiz…

Her sanat dalının ve her dönemin sanatçılarının öğrenmesi gereken bir çok teknik ve kural vardır. Önce bu kuralları teknikleri öğrenir sonra kendi tekniğini geliştirmeye başlarsın.

Grafik tasarımı sevmesine seviyorum ama aldığım en kuralcı derslerin hep grafik tasarım desleri olduğunu söylemeliyim. Sayfa ölçüsü, harf büyüklükleri, satır arası boşlukları, hiyerarşi kuralları derken, yaratıcılığını çok sınırlamak zorunda kalırsın.

Sonra verilen mesaj, bu mesajın kime gittiği, nasıl anlaşıldığı, yazıların fotoğrafların ne kadar dikkat çektiği ve okunaklı olup olmadığıyla ilgili başka bir kurallar zinciri boğazını sıkmaya başlar.

Tatsızdır yani.

Bütün dünya swiss style denilen sadeliğin peşine düşüp hep birden helvetica‘ya taparken David Carson olmak cesaret ister.

Her zaman kuralların içinde bir kuralsız çıkar ve var olanı sarsar, sarsarken kendide sarsılır bazen başaramadan yıkılır.

Grunge döneminde David Carson ortaya çıkp grafik tasarımın bütün kurallarını hiçe saymış, grafik tasarım okumadığı halde üstelik . Tabi büyük tepki görmüş yuhalanmış.

Ama sonunda hakettiği ünvanı bulmuş “father of grunge” olmuş.

Şimdi hala çok ünlü kaliforniyada yaşıyor, dünyanın sayılı sörfçülerinden biri , kendi tasarım şirketi var ve grafik tasarım dünyasında bir efsane.

Ayrıca benim gibi swiss style alerjisi olanlar için birebir.

Yukarıdaki posteri David Carson ödevi olarak hazırlamıştım, poster onun tarzının benim üzerimdeki etkisi.

Benzer yazılar:

1. Özgür Deliler
2. Asiler
3. Portfolio Sitesi

Uzun zamandır beklediğim işi aldıktan sonra promosyon malzemesi olarak müşterim olan şirkete bu çantayı hazırlayıp bir çizimle birlikte yolladım. Çantanın tasarımı tamamen bana ait, poster prinini aldıktan sonra da çanta yaptım.

Çok beğenmişler, ben de günlüğüme eklemek istedim.

Bu da çantanın arkadan görünümü.

Benzer yazılar:

1. Baba Kız
2. İstanbul
3. Mutlu Aile

Bir kadının hayatında yüzleşmek zorunda olduğu birkaç sayı vardır.

Bunlardan en masumu herhalde boy ölçüsüdür, kiloyla olan orantısı  onu iyi ya da kötü olarak sınıflamamıza neden olur.

Kilo pek konuşulmaktan hoşlanılan bir konu değildir, uzun diyet konuşmaları yapar rakamları kendimize saklarız.

Ve en tehlikeli konu yaştır.

Bir kere bütün resmi belgelerin üzerinde yazar. Her form doldurduğumda mutlaka doğum tarihimi de yazmam gerektiğini görüp şaşırırım.

Bu birbirimize kalça ölçülerimizi sormak kadar yersiz gelir bana.

Biri bana yaşımı sorduğunda ya da gereksiz bir form dolduruyorsam o anda kendimi kaç yaşında hissediyorsam öyle cevap veririrm.

Sürekli bize kaç yaşımızda olduğumuz hatırlatılır, doğum tarihimiz alnımıza kazınmış bir sayı gibidir.

Benden beş yaş küçük biriyle evli olmamdanmıdır yoksa yaşıma göre küçük göstermemden mi bilinmez;

Bana biri yaşımı sorduğunda ruh halime göre cevap veririm, yaş aralığım doğum tarihimden on yaş genç ve beş yıl yaşlı olma arasında bir yerdedir.

Neyse bu bir doğum günü yazısı olduğununa göre defterimdeki balonların uçup gitmesini, onlar gibi uçup giden zamana, mutluluklara, üzüntülere, sevinçlere, insanlara… bağlayayım.

Onlar gitsin hatıralar kalsın, hatıralar unutulsun bugünkü gibi sıcacık bir havada bahar çiçeklerinin kokusu burnuma gelsin ve ben aniden hatırlayayım, gülümseyip hüzünleneyim…

Son olarak da Mark Twain desin ki,

“Age is an issue of mind over matter. If you don’t mind, it doesn’t matter.”

Benzer yazılar:

1. Doğum Günü Pastası II
2. Yazı Yaz
3. Crebro Beş Yaşında!

Baskı haflarle yaptığım tasarımlardan birinden bir parça.

Yaptıklarımın hepsinin fotoğrafını yayınlayacaktım ama birkaç çalışmaya arka plan olarak hazırladım.

Geçen hafta tahta harf müzesi hakkında bir belgesel seyrettim. Hamilton Wood Type Museum Bu müze hands-on denilen müzelerden yani tasarımcılar ya da meraklılar gidip içeride çalışabiliyorlar. Müze Wisconsin’de Chicago’ya çok yakın. Ondan bu kadar geç haberim olduğu için üzüldüm doğrusu ama kendisine karşı işleyen zamana yenilmeden önce gidebilmeyi çok istiyorum.

Benzer yazılar:

1. Portfolio Sitesi
2. Oy Bekleyen Balık
3. Özlü Söz

Değişen teknolojiye hızla uyum sağlayıp geçmişi rahatlıkla arkamızda bırakınca aslında yılların deneyimlerini de arkamızda bırakmış olduğumuzu görüyoruz.

Bütün derslerde eski teknikleri de öğrenip teknolojiyle uyarlamaya çalışıyoruz. Ne sadece eski teknikler ne de tek başına dijital fazla yol almıyor.

Tahta harflerle çalışmak çok zevkliydi. Nasıl baskı yapacağımızı, haflerle tasarım yapmayı öğrendik.

Çok daha önemli birşey daha öğrendik, tahta harflerin kağıda bıraktıkları izlerin kendine özgü dokularının bir tasarımı nasıl değiştirdiğini ve zenginleştirdiğini.

Çalışmalar bitince onlarında fotoğraflarını günlüğüme eklemeyi çok istiyorum ve geçmişte yapılanları daha çok araştırmayı unutmamayı.

Benzer yazılar:

1. Harf Baskısı
2. Portfolio Sitesi
3. Özlü Söz

Beş yıl önce sigarayı bıraktıktan sonra başladığım yeni şeylerden bir de blog tutmak olmuştu.

Şimdi itiraf edeyim hiçbir şey sigara içmenin yerini tutmadı :))

Ben bu beş yıl içinde yaşar, yazar ve çizerken, Crebro’ya bütün bunların sadece izi düştü.

Yaşadıklarımı bir insan vücuduna benzetsem bloğa yazdıklarım o vücuttan test için alınmış bir doku parçası kadardır.

Beş yıldır yazdıklarımı buz dağına benzetsem, Crebro’dakiler o buz dağının yüzeyde kalmış kısmı sayılır.

Çizimlerimin çoğunu paylaştım :))

Aslında beş yıl öncesinden şimdiye bakınca hayatımın, beklentilerimin, arayışlarımın ne kadar çok değişmiş olduğunu görüyorum.

Beş yıl önce bir hayat kurmaya çalışıyordum, şimdi o hayatı yaşıyorum.

Bazen yeter artık yazmayayım diyorum ama herkesin kötü huyları var engelleyemediği, ben de yazı yazmayı engelleyemiyorum.

Benzer yazılar:

1. Arel Üç Yaşında
2. Arel İki Buçuk Yaşında
3. Arel Dört Yaşında

Size Mutlu Bayramlar… benim için değişen bir şey yok sabah sekizde derse girdim.

Üç haftadır boynum ve omzum ağrıyordu. Bilgisayararın başında çalışmaktır diye düşündüğüm için de ağrı kesicilerle geçiştirmeye çalıştım. Baş dönmesi, göz kararması, halsizlik ve nefes tıkanması  gibi şeyler de eklenince haliyle geceleri koşamıyordum da artık.

Üç haftanın sonunda Notre dame’ın kamburu şeklinde ayağımı da sürüyerek yürümeye başlayınca pes edip doktora gittim. Doktor beni evirdi çevirdi sonra görünürde bir şeyin yok bir de kan sonuçlarına bakalım dedi. Ertesi gün sonuçlar çıktı, kanımda demir ve D vitamini çok düşük çıktı. Ben her gün spor yapanların  kullandığı vitaminlerden alıyorum ama olabiliyormuş demek. Daha Nisan ayında kapsamlı kan testleri yapılmıştı ve o zaman değerler normaldi. Neyse artık D vitamini ve demirin günlük alınması gereken dozun ikibin katını almam gerekiyor.

Demir, kanda oksijen taşınmasını sağlıyormuş. Azlığında geçmeyen eklem ağrılarına, baş dönmesi göz kararması , halsizlik ve nefes darlığına neden oluyormuş. Bir de hırçınlığa :))) Neden bilmiyorum ama  doktorun gönderdiği dosyada öyle yazıyordu:)

Bugünlerde -lhasa de sela – rising- dinlememin sebebi bu mu?

Ya da bu şarkıyı çok sevmemin, ya da öyle hisetmemin…

—-

Artık pazar sabahları kahvaltı için hep fotoğraftaki böreği yapıyorum,  adını pazar böreği koyacağım yakında.

Buzdolabı süslerimiz

Hafta sonu Arel’le güzel zaman geçirdik. Birlikte boyadık kesip yapıştırdık şarkılar söyledik. İki tekerli bisiklet kullanmayı öğretiyoruz, pazar günü peşinden koştururken nefessiz kaldım. Hava sıcaktı onun yaşında birkaç çocuk oynuyordu, birlikte havuza gittik nasıl mutlu oldu.

Bu aralar her zamanki halinden daha da şirin. Sürekli kucaklıyıp öpüyor bizi, geçen yıl zorla öperdik :) Bu sarılma ve öpüşme dönemini  iyi değerlendiriyoruz. Belli olmaz yine öptürmeyebilir.

Benzer yazılar:

1. Arel Otuz Dört Aylık
2. Kapalı Oyun Alanları

Bu ayın sonlarına doğru ev değiştireceğiz diye eşyaları ayırmayı hızlandırdım.

Kitaplarımı yanıma almıyorum, İngiltere’de, Türkiye’de, Florida’da, Michigan’da verdiklerim gibi onlar da yeni sahiplerini buldular. Ben de haliyle yeni kitaplar alacağım ve onları da vereceğim.

Giysilerimi bağışladım, eskileri attım ve kendime yeni giysiler aldım. Farkettim ki kitaplarım gibi giysilerimden de rahatlıkla vazgeçebilirmişim ama yenilerine yer açmak için :)

Bunun dışında çizimlerimi yaptığım birkaç eşya (bilgisayar, kağıtlar, boyalar, fırçalar, printer) gibi şeyler hep benimle olacak.

Mutfaktan şimdilik çok fazla bir şey elemeyeceğim, tekneye taşınırken gidecek onlar.

Başka neyim var benim ? Hiçbir şeyi kendime ait hissetmiyorum ev eşyalarının neredeyse hepsi bu ay sonunda, geri kalanı tekneye taşınırken gidecekler.

—-

Yeni birkaç alerjim daha oldu, bunlardan bir de saç boyasına.

Bir daha saçlarım kırmızı olmayacak. Üzülmeliyim değil mi?

ama umurumda değil.

Üzülmediğime de en çok ben şaşırdım :)

Ay sonunda Kaliforniya’ya taşınalı bir yıl olacak.  Ne kadar çok şey değişti bir yılda! değişim o kadar hızlıydı ki eklenen ve eksilenleri umursamıyorum artık.

Yukarıdaki çalışma duygusal durumumu özetliyor. Evi karton kutudan geri kalanını çizerek ve çektiğim fotoğraflardan keserek yaptım.

Benzer yazılar:

1. Bir Bebek Bir Kadını Anne Yapar
2. Gittiğin yere yapraklarını da götür
3. Bir Ayda 98 Km